صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4064

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4066

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4067

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4068کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4068

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4069روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4069

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4070تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4070

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4071پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4071

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4072

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4073حرف درشت بردل بی کینه می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4073

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4074

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4075

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4076

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4077

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4078آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4078

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4079

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4080عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4080

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4081

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4082فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4082

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4083از گرد راه قاصد مطلوب می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4083

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4084دولت به لعل پاک گهر زود می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4084

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4085دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4085

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4086گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4086

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4087هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4087

12 اشعار

غزل شمارهٔ 4088شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4088

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4089از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4089

6 اشعار

غزل شمارهٔ 4090رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4090

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4091هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4091

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4092عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4092

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4093

5 اشعار

غزل شمارهٔ 4094هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4094

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4095از خط صفای روی تو پادر رکاب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4095

15 اشعار

غزل شمارهٔ 4096تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4096

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4097زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4097

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4098تا آفتاب رایت گل آشکار شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4098

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4099تا بهله محرم کمر آن نگار شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4099

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4100

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4101تا چهره تو از می گلرنگ آل شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4101

10 اشعار

غزل شمارهٔ 4102مستانه سرو قامت او در خرام شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4102

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4103از شب نشین هند دل من سیاه شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4103

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4104انگور ما رسید و به خم رفت وباده شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4104

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4105شوق می از بهار گل اندام تازه شد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4105

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4106پیری که بار عشق به دوش رضاکشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4106

7 اشعار

غزل شمارهٔ 4107تا چند دل ترا به هوا وهوس کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4107

13 اشعار

غزل شمارهٔ 4108اشکم به خاک چهره سیلاب می کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4108

11 اشعار

غزل شمارهٔ 4109کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4109

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4110آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4110

8 اشعار

غزل شمارهٔ 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4111

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4112از هیچ کس سپهر خجالت نمی کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4112

9 اشعار

غزل شمارهٔ 4113از سرگذشته سربه گریبان نمی کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4113

14 اشعار

غزل شمارهٔ 4114چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4114

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4064–خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

غزل شمارهٔ 4066–هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

غزل شمارهٔ 4067–روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

غزل شمارهٔ 4068–کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

غزل شمارهٔ 4069–روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

غزل شمارهٔ 4070–تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

غزل شمارهٔ 4071–پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

غزل شمارهٔ 4072–کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

غزل شمارهٔ 4073–حرف درشت بردل بی کینه می خورد

غزل شمارهٔ 4074–زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

غزل شمارهٔ 4075–لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

غزل شمارهٔ 4076–عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

غزل شمارهٔ 4077–زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

غزل شمارهٔ 4078–آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

غزل شمارهٔ 4079–عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4080–عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4081–نالان مباد هر که به فریاد من رسد

غزل شمارهٔ 4082–فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

غزل شمارهٔ 4083–از گرد راه قاصد مطلوب می رسد

غزل شمارهٔ 4084–دولت به لعل پاک گهر زود می رسد

غزل شمارهٔ 4085–دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

غزل شمارهٔ 4086–گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

غزل شمارهٔ 4087–هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

غزل شمارهٔ 4088–شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4089–از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

غزل شمارهٔ 4090–رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

غزل شمارهٔ 4091–هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4092–عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4093–تا گردباد آه به گردون نمی رسد

غزل شمارهٔ 4094–هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4095–از خط صفای روی تو پادر رکاب شد

غزل شمارهٔ 4096–تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد

غزل شمارهٔ 4097–زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

غزل شمارهٔ 4098–تا آفتاب رایت گل آشکار شد

غزل شمارهٔ 4099–تا بهله محرم کمر آن نگار شد

غزل شمارهٔ 4100–لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد

غزل شمارهٔ 4101–تا چهره تو از می گلرنگ آل شد

غزل شمارهٔ 4102–مستانه سرو قامت او در خرام شد

غزل شمارهٔ 4103–از شب نشین هند دل من سیاه شد

غزل شمارهٔ 4104–انگور ما رسید و به خم رفت وباده شد

غزل شمارهٔ 4105–شوق می از بهار گل اندام تازه شد

غزل شمارهٔ 4106–پیری که بار عشق به دوش رضاکشد

غزل شمارهٔ 4107–تا چند دل ترا به هوا وهوس کشد

غزل شمارهٔ 4108–اشکم به خاک چهره سیلاب می کشد

غزل شمارهٔ 4109–کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشد

غزل شمارهٔ 4110–آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشد

غزل شمارهٔ 4111–از روی درد هر که ز دل آه می کشد

غزل شمارهٔ 4112–از هیچ کس سپهر خجالت نمی کشد

غزل شمارهٔ 4113–از سرگذشته سربه گریبان نمی کشد

غزل شمارهٔ 4114–چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشد

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4064–خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

غزل شمارهٔ 4066–هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

غزل شمارهٔ 4067–روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

غزل شمارهٔ 4068–کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

غزل شمارهٔ 4069–روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

غزل شمارهٔ 4070–تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

غزل شمارهٔ 4071–پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

غزل شمارهٔ 4072–کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

غزل شمارهٔ 4073–حرف درشت بردل بی کینه می خورد

غزل شمارهٔ 4074–زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

غزل شمارهٔ 4075–لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

غزل شمارهٔ 4076–عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

غزل شمارهٔ 4077–زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

غزل شمارهٔ 4078–آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

غزل شمارهٔ 4079–عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4080–عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4081–نالان مباد هر که به فریاد من رسد

غزل شمارهٔ 4082–فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

غزل شمارهٔ 4083–از گرد راه قاصد مطلوب می رسد

غزل شمارهٔ 4084–دولت به لعل پاک گهر زود می رسد

غزل شمارهٔ 4085–دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

غزل شمارهٔ 4086–گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

غزل شمارهٔ 4087–هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

غزل شمارهٔ 4088–شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4089–از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

غزل شمارهٔ 4090–رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

غزل شمارهٔ 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

غزل شمارهٔ 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

غزل شمارهٔ 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

غزل شمارهٔ 4068کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

غزل شمارهٔ 4069روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

غزل شمارهٔ 4070تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

غزل شمارهٔ 4071پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

غزل شمارهٔ 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

غزل شمارهٔ 4073حرف درشت بردل بی کینه می خورد

غزل شمارهٔ 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

غزل شمارهٔ 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

غزل شمارهٔ 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

غزل شمارهٔ 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

غزل شمارهٔ 4078آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

غزل شمارهٔ 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4080عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسد

غزل شمارهٔ 4082فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

غزل شمارهٔ 4083از گرد راه قاصد مطلوب می رسد

غزل شمارهٔ 4084دولت به لعل پاک گهر زود می رسد

غزل شمارهٔ 4085دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

غزل شمارهٔ 4086گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

غزل شمارهٔ 4087هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

غزل شمارهٔ 4088شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4089از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

غزل شمارهٔ 4090رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

غزل شمارهٔ 4091هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4092عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسد

غزل شمارهٔ 4094هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4095از خط صفای روی تو پادر رکاب شد

غزل شمارهٔ 4096تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد

غزل شمارهٔ 4097زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

غزل شمارهٔ 4098تا آفتاب رایت گل آشکار شد

غزل شمارهٔ 4099تا بهله محرم کمر آن نگار شد

غزل شمارهٔ 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد

غزل شمارهٔ 4101تا چهره تو از می گلرنگ آل شد

غزل شمارهٔ 4102مستانه سرو قامت او در خرام شد

غزل شمارهٔ 4103از شب نشین هند دل من سیاه شد

غزل شمارهٔ 4104انگور ما رسید و به خم رفت وباده شد

غزل شمارهٔ 4105شوق می از بهار گل اندام تازه شد

غزل شمارهٔ 4106پیری که بار عشق به دوش رضاکشد

غزل شمارهٔ 4107تا چند دل ترا به هوا وهوس کشد

غزل شمارهٔ 4108اشکم به خاک چهره سیلاب می کشد

غزل شمارهٔ 4109کلفت ز چرخ دیدهٔ بیدار می‌کشد

غزل شمارهٔ 4110آیینه‌ام ز روشنی آزار می‌کشد

غزل شمارهٔ 4111از روی درد هر که ز دل آه می کشد

غزل شمارهٔ 4112از هیچ کس سپهر خجالت نمی کشد

غزل شمارهٔ 4113از سرگذشته سربه گریبان نمی کشد

غزل شمارهٔ 4114چون غنچه هر که سربه گریبان نمی کشد

غزل شمارهٔ 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

غزل شمارهٔ 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

غزل شمارهٔ 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

غزل شمارهٔ 4068کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

غزل شمارهٔ 4069روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

غزل شمارهٔ 4070تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

غزل شمارهٔ 4071پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

غزل شمارهٔ 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

غزل شمارهٔ 4073حرف درشت بردل بی کینه می خورد

غزل شمارهٔ 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

غزل شمارهٔ 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

غزل شمارهٔ 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

غزل شمارهٔ 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

غزل شمارهٔ 4078آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

غزل شمارهٔ 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4080عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسد

غزل شمارهٔ 4082فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

غزل شمارهٔ 4083از گرد راه قاصد مطلوب می رسد

غزل شمارهٔ 4084دولت به لعل پاک گهر زود می رسد

غزل شمارهٔ 4085دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

غزل شمارهٔ 4086گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

غزل شمارهٔ 4087هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

غزل شمارهٔ 4088شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4089از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

غزل شمارهٔ 4090رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

غزل شمارهٔ 4091هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4092عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسد

غزل شمارهٔ 4094هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسد