صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اصناف
  2. »غزل
  3. »صائب / دیوان اشعار

صنف کے تحت کتاب

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صنفِ غزل کے تحت آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

6962 نظمیں

نظمیں

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اصناف
  3. »غزل
  4. »صائب / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2658–دل ز قید جسم چون آزاد گردد وا شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2658

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2659–سرکشی ازطاق ابروی بتان پیدا شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2659

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2660–عشق راهی نیست کان را منزلی پیدا شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2660

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2661–کی دل غمگین به زور آه و افغان وا شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2661

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2662–در جهان بی نیاز خاک سیم و زر شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2662

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2663–بر سبکروحان چو عیسی سوزنی لنگر شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2663

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2664–هر دلی کز عشق گوهر آب شد، گوهر شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2664

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2665–چون صنوبر بادپیما گر سراپا دل شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2665

آڈیو
11 اشعار

غزل شمارهٔ 2666–هر که در راه طلب صادق بود واصل شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2666

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2667–هر سبک‌مغزی که غافل شد ز دل باطل شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2667

18 اشعار

غزل شمارهٔ 2668–جزرخش کز وی زمین و آسمان پر گل شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2668

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2669–ساغر می دور از آن لبها اگر یک دم شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2669

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2670–کی به وصل از سینه عاشق تمنا کم شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2670

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2671–نیست ممکن هر که تنها شد حضورش کم شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2671

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2672–حاش لله از ملامت شوق جانان کم شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2672

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2673–گفتگو از عقد دندان گوهر غلطان شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2673

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2674–حسن چو بی پرده شد دلها به خون غلطان شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2674

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2675–حرف زن تا بر لب عیسی نفس سوزن شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2675

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2676–خاک نتواند حجاب دیده روشن شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2676

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2677–چند قرب یار از غفلت حجاب من شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2677

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2678–از حریصان تشنه چشمی حرص را افزون شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2678

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2679–حق طلب آسوده در دنیای باطل کی شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2679

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2680–یار ما از کشتن عشاق درهم کی شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2680

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2681–تا نگردد محو انجم مهر تابان کی شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2681

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2682–عیب پاکان زود بر مردم هویدا می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2682

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2683–با وجود مرگ، کی هستی گوارا می‌شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2683

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2684–دل به دشمن چون ملایم شد مصفا می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2684

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2685–خانه‌ای کز نور حسن او مصفا می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2685

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2686–هرکه می‌گردد ز اهل ذکر، دانا می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2686

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2687–گر به این دستور قد یار رعنا می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2687

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2688–آن لب رنگین‌سخن بی‌خواست گویا می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2688

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2689–عشقبازان را طرف بسیار پیدا می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2689

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2690–کی به ناخن از دل غمگین گره وا می شود؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2690

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2691–محنت امروز، فردا جمله راحت می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2691

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2692–زر و بال منعمان روز قیامت می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2692

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2693–هر که را غمخوار گردی غمگسارت می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2693

21 اشعار

غزل شمارهٔ 2694–بعد عمری گر وصال او میسر می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2694

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2695–زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2695

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2696–زان رخ گلگون عرق یاقوت احمر می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2696

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2697–سبزه زنگار در تیغ تو جوهر می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2697

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2698–گر شکر در جام ریزم زهر قاتل می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2698

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2699–جان بی‌مغزان به خاک تیره واصل می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2699

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2700–دل به تن یکرنگ چون گردید باطل می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2700

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2701–دل خراب از خندهٔ پنهان آن گل می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2701

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2702–گلشن حسن از بهار عشق خرم می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2702

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2703–می‌شود عارف خجل نادان چو ملزم می‌شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2703

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2704–هر چه در دل نقش بندد آدمی آن می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2704

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2705–از گلستانی که بلبل روی گردان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2705

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2706–هستی ظاهر حجاب قرب یزدان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2706

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2707–جان زترک جسم چون گوهر فروزان می شود

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2707

10 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 53
  6. 54
  7. 55
  8. ...
  9. 140
پچھلا صفحہاگلا صفحہ