صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6833

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6834تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6834

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6835از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6835

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6836چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6836

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6837چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6837

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6838خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6838

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6839به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6839

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6840غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6840

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6841بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6841

25 اشعار

غزل شمارهٔ 6842رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آیی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6842

20 اشعار

غزل شمارهٔ 6843عیش فرش است در آن محفل روح افزایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6843

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6844باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6844

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6845بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6845

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6846مباش معجب و خودبین که در بلا افتی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6846

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6847تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6847

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6848ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6848

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6849اگر مقید کسب هوا نمی گردی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6849

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6850دل مرا به نگاهی ز من برآوردی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6850

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6851هزار عقد محبت به این و آن بندی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6851

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6852

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6853اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6853

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6854غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6854

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6855ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6855

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6856دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6856

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6857هزار حیف که از رهگذار بی بصری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6857

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6858

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6859دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6859

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6860مآل تیغ زبان نیست غیر سربازی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6860

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6861اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6861

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6862

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6863قدم برون مگذار از حصار خاموشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6863

21 اشعار

غزل شمارهٔ 6864اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6864

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6865قرار گیر به دارالقرار درویشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6865

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6867قدم برون مگذار از سرای درویشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6867

26 اشعار

غزل شمارهٔ 6868ازان همیشه بود تازه روی درویشی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6868

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6869ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6869

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6870گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6870

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6871

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6872نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6872

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6873

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6874تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6874

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6875مکش چو تنگدلان آه از پریشانی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6875

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6876ز من مدار توقع سخن از انجمنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6876

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6877

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6878به محفلی که رخ از باده لاله زار کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6878

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6879بر این مباش که خون در دل نیاز کنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6879

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6880چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6880

26 اشعار

غزل شمارهٔ 6881برون نیامده از خویشتن سفر نکنی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6881

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6882

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6883دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6883

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6833–دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنی

غزل شمارهٔ 6834–تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنی

غزل شمارهٔ 6835–از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی

غزل شمارهٔ 6836–چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟

غزل شمارهٔ 6837–چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟

غزل شمارهٔ 6838–خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی

غزل شمارهٔ 6839–به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟

غزل شمارهٔ 6840–غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهی

غزل شمارهٔ 6841–بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 6842–رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آیی

غزل شمارهٔ 6843–عیش فرش است در آن محفل روح افزایی

غزل شمارهٔ 6844–باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی

غزل شمارهٔ 6845–بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آی

غزل شمارهٔ 6846–مباش معجب و خودبین که در بلا افتی

غزل شمارهٔ 6847–تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتی

غزل شمارهٔ 6848–ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردی

غزل شمارهٔ 6849–اگر مقید کسب هوا نمی گردی

غزل شمارهٔ 6850–دل مرا به نگاهی ز من برآوردی

غزل شمارهٔ 6851–هزار عقد محبت به این و آن بندی

غزل شمارهٔ 6852–اگر سرای جهان در خور سزا بودی

غزل شمارهٔ 6853–اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

غزل شمارهٔ 6854–غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

غزل شمارهٔ 6855–ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

غزل شمارهٔ 6856–دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

غزل شمارهٔ 6857–هزار حیف که از رهگذار بی بصری

غزل شمارهٔ 6858–درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

غزل شمارهٔ 6859–دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

غزل شمارهٔ 6860–مآل تیغ زبان نیست غیر سربازی

غزل شمارهٔ 6861–اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

غزل شمارهٔ 6862–کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

غزل شمارهٔ 6863–قدم برون مگذار از حصار خاموشی

غزل شمارهٔ 6864–اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی

غزل شمارهٔ 6865–قرار گیر به دارالقرار درویشی

غزل شمارهٔ 6867–قدم برون مگذار از سرای درویشی

غزل شمارهٔ 6868–ازان همیشه بود تازه روی درویشی

غزل شمارهٔ 6869–ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی

غزل شمارهٔ 6870–گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگی

غزل شمارهٔ 6871–ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگی

غزل شمارهٔ 6872–نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی

غزل شمارهٔ 6873–زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی

غزل شمارهٔ 6874–تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟

غزل شمارهٔ 6875–مکش چو تنگدلان آه از پریشانی

غزل شمارهٔ 6876–ز من مدار توقع سخن از انجمنی

غزل شمارهٔ 6877–چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنی

غزل شمارهٔ 6878–به محفلی که رخ از باده لاله زار کنی

غزل شمارهٔ 6879–بر این مباش که خون در دل نیاز کنی

غزل شمارهٔ 6880–چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟

غزل شمارهٔ 6881–برون نیامده از خویشتن سفر نکنی

غزل شمارهٔ 6882–صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟

غزل شمارهٔ 6883–دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6833–دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنی

غزل شمارهٔ 6834–تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنی

غزل شمارهٔ 6835–از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی

غزل شمارهٔ 6836–چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟

غزل شمارهٔ 6837–چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟

غزل شمارهٔ 6838–خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی

غزل شمارهٔ 6839–به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟

غزل شمارهٔ 6840–غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهی

غزل شمارهٔ 6841–بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 6842–رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آیی

غزل شمارهٔ 6843–عیش فرش است در آن محفل روح افزایی

غزل شمارهٔ 6844–باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی

غزل شمارهٔ 6845–بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آی

غزل شمارهٔ 6846–مباش معجب و خودبین که در بلا افتی

غزل شمارهٔ 6847–تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتی

غزل شمارهٔ 6848–ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردی

غزل شمارهٔ 6849–اگر مقید کسب هوا نمی گردی

غزل شمارهٔ 6850–دل مرا به نگاهی ز من برآوردی

غزل شمارهٔ 6851–هزار عقد محبت به این و آن بندی

غزل شمارهٔ 6852–اگر سرای جهان در خور سزا بودی

غزل شمارهٔ 6853–اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

غزل شمارهٔ 6854–غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

غزل شمارهٔ 6855–ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

غزل شمارهٔ 6856–دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

غزل شمارهٔ 6857–هزار حیف که از رهگذار بی بصری

غزل شمارهٔ 6858–درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

غزل شمارهٔ 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنی

غزل شمارهٔ 6834تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنی

غزل شمارهٔ 6835از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی

غزل شمارهٔ 6836چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟

غزل شمارهٔ 6837چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟

غزل شمارهٔ 6838خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی

غزل شمارهٔ 6839به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟

غزل شمارهٔ 6840غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهی

غزل شمارهٔ 6841بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 6842رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آیی

غزل شمارهٔ 6843عیش فرش است در آن محفل روح افزایی

غزل شمارهٔ 6844باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی

غزل شمارهٔ 6845بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آی

غزل شمارهٔ 6846مباش معجب و خودبین که در بلا افتی

غزل شمارهٔ 6847تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتی

غزل شمارهٔ 6848ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردی

غزل شمارهٔ 6849اگر مقید کسب هوا نمی گردی

غزل شمارهٔ 6850دل مرا به نگاهی ز من برآوردی

غزل شمارهٔ 6851هزار عقد محبت به این و آن بندی

غزل شمارهٔ 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودی

غزل شمارهٔ 6853اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

غزل شمارهٔ 6854غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

غزل شمارهٔ 6855ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

غزل شمارهٔ 6856دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

غزل شمارهٔ 6857هزار حیف که از رهگذار بی بصری

غزل شمارهٔ 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

غزل شمارهٔ 6859دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

غزل شمارهٔ 6860مآل تیغ زبان نیست غیر سربازی

غزل شمارهٔ 6861اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

غزل شمارهٔ 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟

غزل شمارهٔ 6863قدم برون مگذار از حصار خاموشی

غزل شمارهٔ 6864اگر چه هست به ظاهر خراب درویشی

غزل شمارهٔ 6865قرار گیر به دارالقرار درویشی

غزل شمارهٔ 6867قدم برون مگذار از سرای درویشی

غزل شمارهٔ 6868ازان همیشه بود تازه روی درویشی

غزل شمارهٔ 6869ز عشق شد همه غم های بی شمار یکی

غزل شمارهٔ 6870گذشت عمر و تو مست شراب گلرنگی

غزل شمارهٔ 6871ز ماه رنگ نبازد کتان بیرنگی

غزل شمارهٔ 6872نیی که جیب و کنار از شکر کند خالی

غزل شمارهٔ 6873زبان شکوه اگر همچو خار داشتمی

غزل شمارهٔ 6874تو قدر درد و غم جاودان چه می دانی؟

غزل شمارهٔ 6875مکش چو تنگدلان آه از پریشانی

غزل شمارهٔ 6876ز من مدار توقع سخن از انجمنی

غزل شمارهٔ 6877چه خون که در جگر ماه و آفتاب کنی

غزل شمارهٔ 6878به محفلی که رخ از باده لاله زار کنی

غزل شمارهٔ 6879بر این مباش که خون در دل نیاز کنی

غزل شمارهٔ 6880چرا به سلسله زلف او نظر نکنی؟

غزل شمارهٔ 6881برون نیامده از خویشتن سفر نکنی

غزل شمارهٔ 6882صفای وقت درین خاکدان چه می خواهی؟

غزل شمارهٔ 6883دل عزیز به این تیره خاکدان چه دهی؟

غزل شمارهٔ 6833دل چون شیشه خود گر تهی از باده کنی

غزل شمارهٔ 6834تا تو چون شانه دل چاک مهیا نکنی

غزل شمارهٔ 6835از خودی چشم بپوشان اگر اهل دینی

غزل شمارهٔ 6836چند چون چشم هوسناک به هر سو بینی؟

غزل شمارهٔ 6837چه به هر سوی چو کوران به عصا می بینی؟

غزل شمارهٔ 6838خاک شو خاک ازان پیش که بر باد روی

غزل شمارهٔ 6839به خبر چند تسلی ز رخ یار شوی؟

غزل شمارهٔ 6840غنچه را راه در آن چاک گریبان ندهی

غزل شمارهٔ 6841بی حجابانه به آغوش کجا می آیی؟

غزل شمارهٔ 6842رخ برافروخته دیگر به نظر می‌آیی

غزل شمارهٔ 6843عیش فرش است در آن محفل روح افزایی

غزل شمارهٔ 6844باش در ذکر خدا دایم اگر جویایی

غزل شمارهٔ 6845بهار گشت ز خود عارفانه بیرون آی

غزل شمارهٔ 6846مباش معجب و خودبین که در بلا افتی

غزل شمارهٔ 6847تو تا ز هستی خود بی خبر نمی افتی

غزل شمارهٔ 6848ز خط سیه رخ چون لاله زار خود کردی

غزل شمارهٔ 6849اگر مقید کسب هوا نمی گردی

غزل شمارهٔ 6850دل مرا به نگاهی ز من برآوردی

غزل شمارهٔ 6851هزار عقد محبت به این و آن بندی

غزل شمارهٔ 6852اگر سرای جهان در خور سزا بودی

غزل شمارهٔ 6853اگر نسیم سحرگاه مهربان بودی

غزل شمارهٔ 6854غم دو دیده پر خون ما کجا داری؟

غزل شمارهٔ 6855ز برگریز، دل بی قرار ازان داری

غزل شمارهٔ 6856دگر چه شد که به عشاق سرگران بودی؟

غزل شمارهٔ 6857هزار حیف که از رهگذار بی بصری

غزل شمارهٔ 6858درین حدیقه پر میوه تا جگر نخوری

غزل شمارهٔ 6859دگر چه شد که ز حالم خبر نمی گیری

غزل شمارهٔ 6860مآل تیغ زبان نیست غیر سربازی

غزل شمارهٔ 6861اگر به جسم درین تیره خاکدان باشی

غزل شمارهٔ 6862کجاست دولت آنم که یار من باشی؟