صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6633

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6634

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6635

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6636

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6637

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6638

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6639

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6640

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6641

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6642

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6643

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیده

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6644

17 اشعار

غزل شمارهٔ 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6645

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6646مباش از سخن سخت در شکست پیاله

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6646

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشسته

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6647

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانه

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6648

19 اشعار

غزل شمارهٔ 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6649

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6650

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6651بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6651

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6652با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6652

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6653می فشانم آستین بر افسر گوهرنگار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6653

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6654از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6654

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6655در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6655

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6656ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6656

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6657

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6658نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6658

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6659

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6660ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6660

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6661ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ای

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6661

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6662هر که دارد با پریزادان معنی خلوتی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6662

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6663از شراب لعل تا رخسار را افروختی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6663

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6664یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6664

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6665دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6665

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6666سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6666

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6667زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6667

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6668هر کجاگیری گلی در آب معمار خودی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6668

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6669هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6669

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6670پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6670

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6671بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6671

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6672گر به چشم پاک در صنع الهی بنگری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6672

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6673می کند تن هم دل بی تاب را گردآوری

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6673

19 اشعار

غزل شمارهٔ 6674دل چسان غم های جانان را کند گردآوری؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6674

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6675فرصتی کو تا دل از دنیا کنم گردآوری؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6675

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6676

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6677از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6677

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6678یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6678

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6679زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6679

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6680دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6680

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6681تکیه چند از ضعف بر دوش عصا دارد کسی؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6681

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6682شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسی

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6682

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6633–زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده

غزل شمارهٔ 6634–از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده

غزل شمارهٔ 6635–از ناله نسیمیش به بستان نرسیده

غزل شمارهٔ 6636–تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه

غزل شمارهٔ 6637–در مجمع ما نیست کسی را غم خانه

غزل شمارهٔ 6638–ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

غزل شمارهٔ 6639–دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640–عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641–بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642–آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643–چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6644–خراب گشت ز می زاهد شراب ندیده

غزل شمارهٔ 6645–به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه

غزل شمارهٔ 6646–مباش از سخن سخت در شکست پیاله

غزل شمارهٔ 6647–به حوالی دو چشمش حشم بلا نشسته

غزل شمارهٔ 6648–کشد گر به صورت ز دل صد زبانه

غزل شمارهٔ 6649–ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ای

غزل شمارهٔ 6650–کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ای

غزل شمارهٔ 6651–بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6652–با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6653–می فشانم آستین بر افسر گوهرنگار

غزل شمارهٔ 6654–از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ای

غزل شمارهٔ 6655–در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ای

غزل شمارهٔ 6656–ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ای

غزل شمارهٔ 6657–می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ای

غزل شمارهٔ 6658–نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ای

غزل شمارهٔ 6659–ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟

غزل شمارهٔ 6660–ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه‌ای

غزل شمارهٔ 6661–ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ای

غزل شمارهٔ 6662–هر که دارد با پریزادان معنی خلوتی

غزل شمارهٔ 6663–از شراب لعل تا رخسار را افروختی

غزل شمارهٔ 6664–یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستی

غزل شمارهٔ 6665–دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟

غزل شمارهٔ 6666–سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدی

غزل شمارهٔ 6667–زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدی

غزل شمارهٔ 6668–هر کجاگیری گلی در آب معمار خودی

غزل شمارهٔ 6669–هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودی

غزل شمارهٔ 6670–پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تری

غزل شمارهٔ 6671–بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذری

غزل شمارهٔ 6672–گر به چشم پاک در صنع الهی بنگری

غزل شمارهٔ 6673–می کند تن هم دل بی تاب را گردآوری

غزل شمارهٔ 6674–دل چسان غم های جانان را کند گردآوری؟

غزل شمارهٔ 6675–فرصتی کو تا دل از دنیا کنم گردآوری؟

غزل شمارهٔ 6676–چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کن

غزل شمارهٔ 6677–از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟

غزل شمارهٔ 6678–یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسی

غزل شمارهٔ 6679–زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟

غزل شمارهٔ 6680–دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟

غزل شمارهٔ 6681–تکیه چند از ضعف بر دوش عصا دارد کسی؟

غزل شمارهٔ 6682–شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسی

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6633–زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده

غزل شمارهٔ 6634–از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده

غزل شمارهٔ 6635–از ناله نسیمیش به بستان نرسیده

غزل شمارهٔ 6636–تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه

غزل شمارهٔ 6637–در مجمع ما نیست کسی را غم خانه

غزل شمارهٔ 6638–ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

غزل شمارهٔ 6639–دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640–عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641–بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642–آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643–چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6644–خراب گشت ز می زاهد شراب ندیده

غزل شمارهٔ 6645–به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه

غزل شمارهٔ 6646–مباش از سخن سخت در شکست پیاله

غزل شمارهٔ 6647–به حوالی دو چشمش حشم بلا نشسته

غزل شمارهٔ 6648–کشد گر به صورت ز دل صد زبانه

غزل شمارهٔ 6649–ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ای

غزل شمارهٔ 6650–کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ای

غزل شمارهٔ 6651–بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6652–با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6653–می فشانم آستین بر افسر گوهرنگار

غزل شمارهٔ 6654–از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ای

غزل شمارهٔ 6655–در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ای

غزل شمارهٔ 6656–ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ای

غزل شمارهٔ 6657–می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ای

غزل شمارهٔ 6658–نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ای

غزل شمارهٔ 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده

غزل شمارهٔ 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده

غزل شمارهٔ 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیده

غزل شمارهٔ 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه

غزل شمارهٔ 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانه

غزل شمارهٔ 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

غزل شمارهٔ 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیده

غزل شمارهٔ 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه

غزل شمارهٔ 6646مباش از سخن سخت در شکست پیاله

غزل شمارهٔ 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشسته

غزل شمارهٔ 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانه

غزل شمارهٔ 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ای

غزل شمارهٔ 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ای

غزل شمارهٔ 6651بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6652با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6653می فشانم آستین بر افسر گوهرنگار

غزل شمارهٔ 6654از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ای

غزل شمارهٔ 6655در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ای

غزل شمارهٔ 6656ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ای

غزل شمارهٔ 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ای

غزل شمارهٔ 6658نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ای

غزل شمارهٔ 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟

غزل شمارهٔ 6660ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه‌ای

غزل شمارهٔ 6661ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ای

غزل شمارهٔ 6662هر که دارد با پریزادان معنی خلوتی

غزل شمارهٔ 6663از شراب لعل تا رخسار را افروختی

غزل شمارهٔ 6664یک نفس فارغ ز وسواس تمنا نیستی

غزل شمارهٔ 6665دوش با ما سرگران بودی چه در سر داشتی؟

غزل شمارهٔ 6666سرو من گر بر سر خاک شهیدان آمدی

غزل شمارهٔ 6667زاهد از خشکی سبکروحانه بیرون آمدی

غزل شمارهٔ 6668هر کجاگیری گلی در آب معمار خودی

غزل شمارهٔ 6669هر دو عالم یک قدم باشد به پای بیخودی

غزل شمارهٔ 6670پیش اغیار از بهار تازه رو گلشن تری

غزل شمارهٔ 6671بی تأمل زینهار از نقطه دل نگذری

غزل شمارهٔ 6672گر به چشم پاک در صنع الهی بنگری

غزل شمارهٔ 6673می کند تن هم دل بی تاب را گردآوری

غزل شمارهٔ 6674دل چسان غم های جانان را کند گردآوری؟

غزل شمارهٔ 6675فرصتی کو تا دل از دنیا کنم گردآوری؟

غزل شمارهٔ 6676چون گل رعنا در ایام بهاران سعی کن

غزل شمارهٔ 6677از فنای پیکر خاکی چرا خون می خوری؟

غزل شمارهٔ 6678یاد دارد تخت شاهان قلزم خضرا بسی

غزل شمارهٔ 6679زیر پای چرخ کجرفتار چون خوابد کسی؟

غزل شمارهٔ 6680دل چه افتاده است در این خاکدان بندد کسی؟

غزل شمارهٔ 6681تکیه چند از ضعف بر دوش عصا دارد کسی؟

غزل شمارهٔ 6682شوق اگر شهپر شود پروا نمی دارد کسی

غزل شمارهٔ 6633زلفی که بر آن طرف بناگوش فتاده

غزل شمارهٔ 6634از حسن تو یک رقعه به گلزار رسیده

غزل شمارهٔ 6635از ناله نسیمیش به بستان نرسیده

غزل شمارهٔ 6636تا دیده خود کرد چو دستار شکوفه

غزل شمارهٔ 6637در مجمع ما نیست کسی را غم خانه

غزل شمارهٔ 6638ای چشم تو خونریزتر از دور زمانه

غزل شمارهٔ 6639دلگیر نیست از تن، جانهای زنگ بسته

غزل شمارهٔ 6640عشق اختیار دل را از دست ما گرفته

غزل شمارهٔ 6641بیگانگی ز حد رفت ساقی می صفا ده

غزل شمارهٔ 6642آن خوش پسر برآمد از خانه می کشیده

غزل شمارهٔ 6643چون چنگ هر رگ من، دارد سری به ناله

غزل شمارهٔ 6644خراب گشت ز می زاهد شراب ندیده

غزل شمارهٔ 6645به جرم این که کله کج نهاده است شکوفه

غزل شمارهٔ 6646مباش از سخن سخت در شکست پیاله

غزل شمارهٔ 6647به حوالی دو چشمش حشم بلا نشسته

غزل شمارهٔ 6648کشد گر به صورت ز دل صد زبانه

غزل شمارهٔ 6649ای که از شغل عمارت غافل از دل گشته‌ای

غزل شمارهٔ 6650کیستم من؟ مشت خار در محیط افتاده‌ای

غزل شمارهٔ 6651بوسه‌ای قیمت از آن لب‌ها به صد جان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6652با لباس عنبرین امروز جولان کرده‌ای

غزل شمارهٔ 6653می فشانم آستین بر افسر گوهرنگار

غزل شمارهٔ 6654از نمکدان تو محشر گرد بیرون رانده ای

غزل شمارهٔ 6655در تمام عمر اگر یک روز عاشق بوده ای

غزل شمارهٔ 6656ای در آتش از هوایت نعل هر سیاره‌ای

غزل شمارهٔ 6657می کشد دل را ز دستم دلربای تازه ای

غزل شمارهٔ 6658نیست در مغز زمین چون گردبادم ریشه ای

غزل شمارهٔ 6659ای جهانی محو رویت، محو سیمای که ای؟

غزل شمارهٔ 6660ای ز روی آتشینت هر دل آتشخانه‌ای

غزل شمارهٔ 6661ای زمین از سبحه ذکر تو کمتر دانه‌ای

غزل شمارهٔ 6662هر که دارد با پریزادان معنی خلوتی