صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6180

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6181

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6182

20 اشعار

غزل شمارهٔ 6183می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخساران

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6183

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6184نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6184

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6185اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6185

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6186ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6186

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6187ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6187

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6188مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6188

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6189چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6189

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6190به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6190

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6191ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6191

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6192خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6192

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6193به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6193

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6194به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6194

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6195چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6195

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6196

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6197سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6197

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6198ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6198

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6199چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6199

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6200

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6201به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6201

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6202

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6203به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6203

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6204شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6204

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6205فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6205

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6206جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6206

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6207میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6207

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6208میسر نیست بی ابر تنک خورشید را دیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6208

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6209به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6209

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6210ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6210

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6211مروت نیست جرم بوسه دزدان را نبخشیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6211

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6212مروت نیست گل از بوستان پیش از سحر چیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6212

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6213به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6213

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6214مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6214

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6215چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6215

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6216زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6216

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6217ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6217

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6218دلا چون ذره زین وحشت سرا آهنگ بالا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6218

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6219شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6219

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6220قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6220

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6221چو تیغم پهلوی خود جای ده جوهر تماشا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6221

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6222سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6222

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6223خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6223

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6224برآورد از نهادت گرد عصیان، گریه ای سر کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6224

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6225به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6225

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6226سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6226

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6227برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6227

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6228نیابد ره به بزمش گر دل پر اضطراب من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6228

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6229به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6229

6 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6180–ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181–می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182–از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6183–می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6184–نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشان

غزل شمارهٔ 6185–اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

غزل شمارهٔ 6186–ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟

غزل شمارهٔ 6187–ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهان

غزل شمارهٔ 6188–مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان

غزل شمارهٔ 6189–چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن

غزل شمارهٔ 6190–به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن

غزل شمارهٔ 6191–ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتن

غزل شمارهٔ 6192–خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادن

غزل شمارهٔ 6193–به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن

غزل شمارهٔ 6194–به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن

غزل شمارهٔ 6195–چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردن

غزل شمارهٔ 6196–عنان مصلحت در عشق می باید رها کردن

غزل شمارهٔ 6197–سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن

غزل شمارهٔ 6198–ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟

غزل شمارهٔ 6199–چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟

غزل شمارهٔ 6200–ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن

غزل شمارهٔ 6201–به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6202–ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6203–به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن

غزل شمارهٔ 6204–شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردن

غزل شمارهٔ 6205–فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندن

غزل شمارهٔ 6206–جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودن

غزل شمارهٔ 6207–میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودن

غزل شمارهٔ 6208–میسر نیست بی ابر تنک خورشید را دیدن

غزل شمارهٔ 6209–به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدن

غزل شمارهٔ 6210–ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدن

غزل شمارهٔ 6211–مروت نیست جرم بوسه دزدان را نبخشیدن

غزل شمارهٔ 6212–مروت نیست گل از بوستان پیش از سحر چیدن

غزل شمارهٔ 6213–به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدن

غزل شمارهٔ 6214–مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدن

غزل شمارهٔ 6215–چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زن

غزل شمارهٔ 6216–زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشن

غزل شمارهٔ 6217–ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشن

غزل شمارهٔ 6218–دلا چون ذره زین وحشت سرا آهنگ بالا کن

غزل شمارهٔ 6219–شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کن

غزل شمارهٔ 6220–قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کن

غزل شمارهٔ 6221–چو تیغم پهلوی خود جای ده جوهر تماشا کن

غزل شمارهٔ 6222–سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن

غزل شمارهٔ 6223–خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کن

غزل شمارهٔ 6224–برآورد از نهادت گرد عصیان، گریه ای سر کن

غزل شمارهٔ 6225–به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کن

غزل شمارهٔ 6226–سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کن

غزل شمارهٔ 6227–برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن

غزل شمارهٔ 6228–نیابد ره به بزمش گر دل پر اضطراب من

غزل شمارهٔ 6229–به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب من

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6180–ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181–می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182–از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6183–می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6184–نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشان

غزل شمارهٔ 6185–اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

غزل شمارهٔ 6186–ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟

غزل شمارهٔ 6187–ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهان

غزل شمارهٔ 6188–مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان

غزل شمارهٔ 6189–چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن

غزل شمارهٔ 6190–به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن

غزل شمارهٔ 6191–ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتن

غزل شمارهٔ 6192–خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادن

غزل شمارهٔ 6193–به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن

غزل شمارهٔ 6194–به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن

غزل شمارهٔ 6195–چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردن

غزل شمارهٔ 6196–عنان مصلحت در عشق می باید رها کردن

غزل شمارهٔ 6197–سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن

غزل شمارهٔ 6198–ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟

غزل شمارهٔ 6199–چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟

غزل شمارهٔ 6200–ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن

غزل شمارهٔ 6201–به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6202–ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6203–به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن

غزل شمارهٔ 6204–شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردن

غزل شمارهٔ 6205–فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندن

غزل شمارهٔ 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6183می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6184نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشان

غزل شمارهٔ 6185اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

غزل شمارهٔ 6186ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟

غزل شمارهٔ 6187ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهان

غزل شمارهٔ 6188مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان

غزل شمارهٔ 6189چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن

غزل شمارهٔ 6190به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن

غزل شمارهٔ 6191ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتن

غزل شمارهٔ 6192خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادن

غزل شمارهٔ 6193به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن

غزل شمارهٔ 6194به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن

غزل شمارهٔ 6195چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردن

غزل شمارهٔ 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردن

غزل شمارهٔ 6197سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن

غزل شمارهٔ 6198ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟

غزل شمارهٔ 6199چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟

غزل شمارهٔ 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن

غزل شمارهٔ 6201به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6203به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن

غزل شمارهٔ 6204شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردن

غزل شمارهٔ 6205فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندن

غزل شمارهٔ 6206جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودن

غزل شمارهٔ 6207میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودن

غزل شمارهٔ 6208میسر نیست بی ابر تنک خورشید را دیدن

غزل شمارهٔ 6209به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدن

غزل شمارهٔ 6210ندارد حاصلی چون زاهدان خشک لرزیدن

غزل شمارهٔ 6211مروت نیست جرم بوسه دزدان را نبخشیدن

غزل شمارهٔ 6212مروت نیست گل از بوستان پیش از سحر چیدن

غزل شمارهٔ 6213به دامن برگ عیش از داغ پنهان می توان چیدن

غزل شمارهٔ 6214مروت نیست می در پرده، ای رعنا رسانیدن

غزل شمارهٔ 6215چه عاجز مانده ای، دامان همت بر کمر می زن

غزل شمارهٔ 6216زهی از شبنم رخساره ات چشم حیا روشن

غزل شمارهٔ 6217ز روی آتشین شمع اگر شد انجمن روشن

غزل شمارهٔ 6218دلا چون ذره زین وحشت سرا آهنگ بالا کن

غزل شمارهٔ 6219شب عیدست ساقی باده روشن مهیا کن

غزل شمارهٔ 6220قدم بر چشم من نه قلزم خون را تماشا کن

غزل شمارهٔ 6221چو تیغم پهلوی خود جای ده جوهر تماشا کن

غزل شمارهٔ 6222سفر نزدیک شد، فکر اقامت را ز سر وا کن

غزل شمارهٔ 6223خدایا قطره ام را شورش دریا کرامت کن

غزل شمارهٔ 6224برآورد از نهادت گرد عصیان، گریه ای سر کن

غزل شمارهٔ 6225به یک زخم نمایان سرفرازم از شهیدان کن

غزل شمارهٔ 6226سر بی مغز را از باده گلرنگ خالی کن

غزل شمارهٔ 6227برای کام دنیا دامن دل بر میان مشکن

غزل شمارهٔ 6228نیابد ره به بزمش گر دل پر اضطراب من

غزل شمارهٔ 6229به خاموشی بدل شد نغمه های دلفریب من

غزل شمارهٔ 6180ریخت مژگان تر من رنگ گلشن بر زمین

غزل شمارهٔ 6181می کشد دامن چو زلف سرکش او بر زمین

غزل شمارهٔ 6182از حجاب عشق محرومم ز رخساری چنین

غزل شمارهٔ 6183می از خود آورد بیرون ایاغ لاله رخساران

غزل شمارهٔ 6184نباشد لقمه ای بی خون دل بر خوان درویشان

غزل شمارهٔ 6185اگر بر زخم کافر نعمتان باشد گران پیکان

غزل شمارهٔ 6186ز چشم ظالم او چون نیندیشند معصومان؟

غزل شمارهٔ 6187ز بی دردی نمی سازم به صندل دردسر پنهان

غزل شمارهٔ 6188مکن آزادگان را جستجو از این و آن پنهان

غزل شمارهٔ 6189چه آسان است با بی برگی احرام سفر بستن

غزل شمارهٔ 6190به امید اقامت دل به اسباب جهان بستن

غزل شمارهٔ 6191ز دام نوخطان مشکل بود دل را رها گشتن

غزل شمارهٔ 6192خطر دارد به محفل از کمند وحدت افتادن

غزل شمارهٔ 6193به جان دشوار ازان باشد گرانی از جهان بردن

غزل شمارهٔ 6194به تدبیر خرد سر پنجه نتوان با قضا کردن

غزل شمارهٔ 6195چو نتوان بر کنار افتاد با بحر از شنا کردن

غزل شمارهٔ 6196عنان مصلحت در عشق می باید رها کردن

غزل شمارهٔ 6197سرشک تلخ را مشک بود صاحب اثر کردن

غزل شمارهٔ 6198ز کوی یار آسانی کی توان قطع نظر کردن؟

غزل شمارهٔ 6199چه باشد جان که نتوان صرف راه دلستان کردن؟

غزل شمارهٔ 6200ز دل مجموعه ای هر روز املا می توان کردن

غزل شمارهٔ 6201به حسن خلق دلها را مسخر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6202ز درد و داغ دل را نیک محضر می توان کردن

غزل شمارهٔ 6203به روی سخت نتوان گفتگو را دلنشین کردن

غزل شمارهٔ 6204شراب لعل از لبهای دلبر می‌توان خوردن

غزل شمارهٔ 6205فقیران را به چوب منع از درگاه خود راندن

غزل شمارهٔ 6206جدا شو از دو عالم تا توانی با خدا بودن

غزل شمارهٔ 6207میسر نیست با هوش وخرد بی دردسر بودن

غزل شمارهٔ 6208میسر نیست بی ابر تنک خورشید را دیدن

غزل شمارهٔ 6209به زیر تیغ جانان از بصیرت نیست لرزیدن