صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6130عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6130

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6131ناله را درد از دل افگار می آرد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6131

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6132ناله نی از جگرها آه می آرد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6132

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6133خط سر از خال لب جانانه می آرد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6133

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6134جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6134

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6135دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6135

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6136حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6136

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6137شمع را شب تیغ روشن از نیام آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6137

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6138نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6138

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6139چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6139

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6140ساقی از میخانه عالمتاب می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6140

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6141گوهر راز از دل بی تاب می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6141

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6142غم ز محنت خانه من شاد می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6142

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6143دشمن از غمخانه من شاد می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6143

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6144آه کی از جان دردآلود می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6144

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6145غم کجا از سینه بی غمخوار می آید برون؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6145

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6146آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6146

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6147پای ما تا از گل تعمیر می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6147

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6148دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6148

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6149راز عاشق از لب خاموش می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6149

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6150تا به عزم صید آن بی‌باک می‌آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6150

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6151گر بنالم خون ز چشم سنگ می‌آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6151

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6152چون خط از لعل لب آن ماه می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6152

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6153از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6153

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6154کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6154

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6155

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6156

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6157خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6157

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6158دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6158

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6159تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6159

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6160دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6160

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6161

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6163

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6164

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6165جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6165

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6166

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6167گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6167

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6168نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6168

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6169خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6169

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6170روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6170

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6171

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6172تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6172

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6173

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6174پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6174

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6175عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6175

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6176

27 اشعار

غزل شمارهٔ 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6177

38 اشعار

غزل شمارهٔ 6178در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6178

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6179

14 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6130–عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون

غزل شمارهٔ 6131–ناله را درد از دل افگار می آرد برون

غزل شمارهٔ 6132–ناله نی از جگرها آه می آرد برون

غزل شمارهٔ 6133–خط سر از خال لب جانانه می آرد برون

غزل شمارهٔ 6134–جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برون

غزل شمارهٔ 6135–دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون

غزل شمارهٔ 6136–حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برون

غزل شمارهٔ 6137–شمع را شب تیغ روشن از نیام آید برون

غزل شمارهٔ 6138–نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید برون

غزل شمارهٔ 6139–چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برون

غزل شمارهٔ 6140–ساقی از میخانه عالمتاب می آید برون

غزل شمارهٔ 6141–گوهر راز از دل بی تاب می آید برون

غزل شمارهٔ 6142–غم ز محنت خانه من شاد می آید برون

غزل شمارهٔ 6143–دشمن از غمخانه من شاد می آید برون

غزل شمارهٔ 6144–آه کی از جان دردآلود می آید برون

غزل شمارهٔ 6145–غم کجا از سینه بی غمخوار می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6146–آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیار

غزل شمارهٔ 6147–پای ما تا از گل تعمیر می آید برون

غزل شمارهٔ 6148–دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6149–راز عاشق از لب خاموش می آید برون

غزل شمارهٔ 6150–تا به عزم صید آن بی‌باک می‌آید برون

غزل شمارهٔ 6151–گر بنالم خون ز چشم سنگ می‌آید برون

غزل شمارهٔ 6152–چون خط از لعل لب آن ماه می آید برون

غزل شمارهٔ 6153–از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

غزل شمارهٔ 6154–کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6155–ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

غزل شمارهٔ 6156–عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

غزل شمارهٔ 6157–خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

غزل شمارهٔ 6158–دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

غزل شمارهٔ 6159–تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن

غزل شمارهٔ 6160–دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهن

غزل شمارهٔ 6161–مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162–خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163–سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164–آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165–جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166–گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167–گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168–نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169–خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170–روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171–چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172–تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173–ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174–پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175–عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176–سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177–هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178–در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6179–سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6130–عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون

غزل شمارهٔ 6131–ناله را درد از دل افگار می آرد برون

غزل شمارهٔ 6132–ناله نی از جگرها آه می آرد برون

غزل شمارهٔ 6133–خط سر از خال لب جانانه می آرد برون

غزل شمارهٔ 6134–جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برون

غزل شمارهٔ 6135–دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون

غزل شمارهٔ 6136–حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برون

غزل شمارهٔ 6137–شمع را شب تیغ روشن از نیام آید برون

غزل شمارهٔ 6138–نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید برون

غزل شمارهٔ 6139–چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برون

غزل شمارهٔ 6140–ساقی از میخانه عالمتاب می آید برون

غزل شمارهٔ 6141–گوهر راز از دل بی تاب می آید برون

غزل شمارهٔ 6142–غم ز محنت خانه من شاد می آید برون

غزل شمارهٔ 6143–دشمن از غمخانه من شاد می آید برون

غزل شمارهٔ 6144–آه کی از جان دردآلود می آید برون

غزل شمارهٔ 6145–غم کجا از سینه بی غمخوار می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6146–آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیار

غزل شمارهٔ 6147–پای ما تا از گل تعمیر می آید برون

غزل شمارهٔ 6148–دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6149–راز عاشق از لب خاموش می آید برون

غزل شمارهٔ 6150–تا به عزم صید آن بی‌باک می‌آید برون

غزل شمارهٔ 6151–گر بنالم خون ز چشم سنگ می‌آید برون

غزل شمارهٔ 6152–چون خط از لعل لب آن ماه می آید برون

غزل شمارهٔ 6153–از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

غزل شمارهٔ 6154–کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6155–ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

غزل شمارهٔ 6130عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون

غزل شمارهٔ 6131ناله را درد از دل افگار می آرد برون

غزل شمارهٔ 6132ناله نی از جگرها آه می آرد برون

غزل شمارهٔ 6133خط سر از خال لب جانانه می آرد برون

غزل شمارهٔ 6134جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برون

غزل شمارهٔ 6135دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون

غزل شمارهٔ 6136حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برون

غزل شمارهٔ 6137شمع را شب تیغ روشن از نیام آید برون

غزل شمارهٔ 6138نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید برون

غزل شمارهٔ 6139چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برون

غزل شمارهٔ 6140ساقی از میخانه عالمتاب می آید برون

غزل شمارهٔ 6141گوهر راز از دل بی تاب می آید برون

غزل شمارهٔ 6142غم ز محنت خانه من شاد می آید برون

غزل شمارهٔ 6143دشمن از غمخانه من شاد می آید برون

غزل شمارهٔ 6144آه کی از جان دردآلود می آید برون

غزل شمارهٔ 6145غم کجا از سینه بی غمخوار می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6146آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیار

غزل شمارهٔ 6147پای ما تا از گل تعمیر می آید برون

غزل شمارهٔ 6148دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6149راز عاشق از لب خاموش می آید برون

غزل شمارهٔ 6150تا به عزم صید آن بی‌باک می‌آید برون

غزل شمارهٔ 6151گر بنالم خون ز چشم سنگ می‌آید برون

غزل شمارهٔ 6152چون خط از لعل لب آن ماه می آید برون

غزل شمارهٔ 6153از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

غزل شمارهٔ 6154کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

غزل شمارهٔ 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

غزل شمارهٔ 6157خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

غزل شمارهٔ 6158دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

غزل شمارهٔ 6159تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن

غزل شمارهٔ 6160دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهن

غزل شمارهٔ 6161مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

غزل شمارهٔ 6162خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

غزل شمارهٔ 6163سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

غزل شمارهٔ 6164آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

غزل شمارهٔ 6165جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

غزل شمارهٔ 6166گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

غزل شمارهٔ 6167گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

غزل شمارهٔ 6168نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

غزل شمارهٔ 6169خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

غزل شمارهٔ 6170روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

غزل شمارهٔ 6171چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

غزل شمارهٔ 6172تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

غزل شمارهٔ 6173ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

غزل شمارهٔ 6174پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

غزل شمارهٔ 6175عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

غزل شمارهٔ 6176سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

غزل شمارهٔ 6177هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

غزل شمارهٔ 6178در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

غزل شمارهٔ 6179سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

غزل شمارهٔ 6130عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون

غزل شمارهٔ 6131ناله را درد از دل افگار می آرد برون

غزل شمارهٔ 6132ناله نی از جگرها آه می آرد برون

غزل شمارهٔ 6133خط سر از خال لب جانانه می آرد برون

غزل شمارهٔ 6134جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برون

غزل شمارهٔ 6135دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون

غزل شمارهٔ 6136حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برون

غزل شمارهٔ 6137شمع را شب تیغ روشن از نیام آید برون

غزل شمارهٔ 6138نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید برون

غزل شمارهٔ 6139چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برون

غزل شمارهٔ 6140ساقی از میخانه عالمتاب می آید برون

غزل شمارهٔ 6141گوهر راز از دل بی تاب می آید برون

غزل شمارهٔ 6142غم ز محنت خانه من شاد می آید برون

غزل شمارهٔ 6143دشمن از غمخانه من شاد می آید برون

غزل شمارهٔ 6144آه کی از جان دردآلود می آید برون

غزل شمارهٔ 6145غم کجا از سینه بی غمخوار می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6146آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیار

غزل شمارهٔ 6147پای ما تا از گل تعمیر می آید برون

غزل شمارهٔ 6148دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6149راز عاشق از لب خاموش می آید برون

غزل شمارهٔ 6150تا به عزم صید آن بی‌باک می‌آید برون

غزل شمارهٔ 6151گر بنالم خون ز چشم سنگ می‌آید برون

غزل شمارهٔ 6152چون خط از لعل لب آن ماه می آید برون

غزل شمارهٔ 6153از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

غزل شمارهٔ 6154کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

غزل شمارهٔ 6155ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

غزل شمارهٔ 6156عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

غزل شمارهٔ 6157خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

غزل شمارهٔ 6158دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

غزل شمارهٔ 6159تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن