صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اصناف
  2. »غزل
  3. »صائب / دیوان اشعار

صنف کے تحت کتاب

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صنفِ غزل کے تحت آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

6962 نظمیں

نظمیں

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اصناف
  3. »غزل
  4. »صائب / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6130–عاصیان را گریه از شرم گناه آرد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6130

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6131–ناله را درد از دل افگار می آرد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6131

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6132–ناله نی از جگرها آه می آرد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6132

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6133–خط سر از خال لب جانانه می آرد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6133

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6134–جان به صد داغ از تن خاکی سرشت آمد برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6134

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6135–دل چو گردد صاف آن مه بی حجاب آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6135

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6136–حرف پوچی کز دهان اهل لاف آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6136

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6137–شمع را شب تیغ روشن از نیام آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6137

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6138–نیست ممکن پخته کس زین خاکدان آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6138

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6139–چون ز طرف باغ آن سرو روان آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6139

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6140–ساقی از میخانه عالمتاب می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6140

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6141–گوهر راز از دل بی تاب می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6141

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6142–غم ز محنت خانه من شاد می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6142

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6143–دشمن از غمخانه من شاد می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6143

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6144–آه کی از جان دردآلود می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6144

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6145–غم کجا از سینه بی غمخوار می آید برون؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6145

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6146–آه حسرت از دل پیران جهد بی اختیار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6146

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6147–پای ما تا از گل تعمیر می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6147

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6148–دل کجا از چنگ آن طناز می آید برون؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6148

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6149–راز عاشق از لب خاموش می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6149

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6150–تا به عزم صید آن بی‌باک می‌آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6150

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6151–گر بنالم خون ز چشم سنگ می‌آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6151

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6152–چون خط از لعل لب آن ماه می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6152

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6153–از تن خاکی دل صد پاره می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6153

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6154–کی سخن خام از لب فرزانه می آید برون؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6154

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6155–ناله ما سینه چاک از سینه می آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6155

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6156–عقل پوچ از عهده سودا نمی آید برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6156

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6157–خط به تمکین آید از لعل دلبر برون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6157

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6158–دیده بی نور ما را کرد بینا پیرهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6158

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6159–تا برآورد آن بهشتی روی از بر پیرهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6159

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6160–دیده خونبار می خواهد نسیم پیرهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6160

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6161–مجلس رقص است، بر تمکین بیفشان آستین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6161

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6162–خال یا تخم امید عاشق شیداست این؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6162

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6163–سرو گلزار ارم یا قامت دلجوست این؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6163

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6164–آن کف نظارگی، این از دو عالم می برد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6164

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6165–جلوه مستانه آن سرو قامت را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6165

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6166–گوی سیمین ذقن، زلف چو چوگان را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6166

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6167–گلگل از می روی آتشناک جانان را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6167

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6168–نرگس نیلوفری، مژگان زرین را ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6168

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6169–خال را در زیر زلف آن پری پیکر ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6169

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6170–روی جانان را نهان در خط چون ریحان ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6170

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6171–چشم خواب آلود او را در خم ابرو ببین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6171

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6172–تا به خون رنگین نسازی چون گل احمر جبین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6172

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6173–ای لب لعل ترا خون یمن در آستین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6173

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6174–پیش هر ناشسته رویی وا مکن لب بیش ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6174

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6175–عشق ما را ظرف دنیا برنتابد بیش ازین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6175

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6176–سایه تا افتاد ازان شمشاد بالا بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6176

27 اشعار

غزل شمارهٔ 6177–هر که اینجا از سرافرازان نهد سر بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6177

38 اشعار

غزل شمارهٔ 6178–در گلستانی که ریزد خون بلبل بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6178

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6179–سایه تا افتاد ازان مشکین سلاسل بر زمین

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6179

14 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 122
  6. 123
  7. 124
  8. ...
  9. 140
پچھلا صفحہاگلا صفحہ