صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 6230نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6230

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6231سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6231

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6232به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6232

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6233نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6233

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6234ز بی عشقی بهار زندگی دامن کشید از من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6234

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6235نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6235

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6236به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6236

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6237نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6237

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6238گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6238

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6239ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6239

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6240نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6240

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6241ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6241

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6242ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6242

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6243اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6243

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6244به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای من

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6244

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6245دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6245

15 اشعار

غزل شمارهٔ 6246به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6246

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6247ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6247

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6248منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6248

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6249ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6249

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6250چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6250

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6251شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6251

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6252نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرون

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6252

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6253اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6253

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6254

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6255

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6256

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6257

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6258

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6259می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6259

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6260

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6261

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6262

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6263

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6264

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6265

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6266

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6267

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6268

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6269

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6270

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6271

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6272

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6273

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6274

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6275

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6276

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6277

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6278

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطن

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6279

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6230–نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند من

غزل شمارهٔ 6231–سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار من

غزل شمارهٔ 6232–به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار من

غزل شمارهٔ 6233–نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از من

غزل شمارهٔ 6234–ز بی عشقی بهار زندگی دامن کشید از من

غزل شمارهٔ 6235–نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از من

غزل شمارهٔ 6236–به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ من

غزل شمارهٔ 6237–نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال من

غزل شمارهٔ 6238–گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم من

غزل شمارهٔ 6239–ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان من

غزل شمارهٔ 6240–نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان من

غزل شمارهٔ 6241–ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من

غزل شمارهٔ 6242–ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه من

غزل شمارهٔ 6243–اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه من

غزل شمارهٔ 6244–به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای من

غزل شمارهٔ 6245–دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیرون

غزل شمارهٔ 6246–به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرون

غزل شمارهٔ 6247–ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرون

غزل شمارهٔ 6248–منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرون

غزل شمارهٔ 6249–ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرون

غزل شمارهٔ 6250–چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرون

غزل شمارهٔ 6251–شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرون

غزل شمارهٔ 6252–نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرون

غزل شمارهٔ 6253–اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

غزل شمارهٔ 6254–عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255–آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256–ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257–نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258–چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259–می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

غزل شمارهٔ 6260–چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

غزل شمارهٔ 6261–دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

غزل شمارهٔ 6262–در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

غزل شمارهٔ 6263–نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

غزل شمارهٔ 6264–باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6265–آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6266–با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267–آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268–توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269–گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270–پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271–نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272–بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273–سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274–پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275–من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276–نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277–کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278–چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279–خون پامال بود شبنم گلزار وطن

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6230–نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند من

غزل شمارهٔ 6231–سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار من

غزل شمارهٔ 6232–به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار من

غزل شمارهٔ 6233–نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از من

غزل شمارهٔ 6234–ز بی عشقی بهار زندگی دامن کشید از من

غزل شمارهٔ 6235–نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از من

غزل شمارهٔ 6236–به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ من

غزل شمارهٔ 6237–نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال من

غزل شمارهٔ 6238–گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم من

غزل شمارهٔ 6239–ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان من

غزل شمارهٔ 6240–نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان من

غزل شمارهٔ 6241–ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من

غزل شمارهٔ 6242–ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه من

غزل شمارهٔ 6243–اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه من

غزل شمارهٔ 6244–به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای من

غزل شمارهٔ 6245–دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیرون

غزل شمارهٔ 6246–به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرون

غزل شمارهٔ 6247–ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرون

غزل شمارهٔ 6248–منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرون

غزل شمارهٔ 6249–ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرون

غزل شمارهٔ 6250–چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرون

غزل شمارهٔ 6251–شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرون

غزل شمارهٔ 6252–نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرون

غزل شمارهٔ 6253–اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

غزل شمارهٔ 6254–عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255–آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6230نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند من

غزل شمارهٔ 6231سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار من

غزل شمارهٔ 6232به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار من

غزل شمارهٔ 6233نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از من

غزل شمارهٔ 6234ز بی عشقی بهار زندگی دامن کشید از من

غزل شمارهٔ 6235نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از من

غزل شمارهٔ 6236به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ من

غزل شمارهٔ 6237نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال من

غزل شمارهٔ 6238گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم من

غزل شمارهٔ 6239ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان من

غزل شمارهٔ 6240نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان من

غزل شمارهٔ 6241ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من

غزل شمارهٔ 6242ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه من

غزل شمارهٔ 6243اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه من

غزل شمارهٔ 6244به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای من

غزل شمارهٔ 6245دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیرون

غزل شمارهٔ 6246به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرون

غزل شمارهٔ 6247ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرون

غزل شمارهٔ 6248منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرون

غزل شمارهٔ 6249ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرون

غزل شمارهٔ 6250چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرون

غزل شمارهٔ 6251شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرون

غزل شمارهٔ 6252نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرون

غزل شمارهٔ 6253اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

غزل شمارهٔ 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن

غزل شمارهٔ 6260چند دندان تأمل به جگر افشردن؟

غزل شمارهٔ 6261دیده زان حسن به سامان چه تواند بردن؟

غزل شمارهٔ 6262در دل سخت تو نتوان به سخن جا کردن

غزل شمارهٔ 6263نیست مقدور علاج غم دنیا کردن

غزل شمارهٔ 6264باده با حوصله ما چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6265آه با دیده اختر چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6266با گرانجانی تن دل چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6267آه ما با دل جانان چه تواند کردن؟

غزل شمارهٔ 6268توبه از می به چه تدبیر توانم کردن؟

غزل شمارهٔ 6269گر چو شبنم دل خود آب توانی کردن

غزل شمارهٔ 6270پیش غافل سخن از پند و نصیحت راندن

غزل شمارهٔ 6271نرسد هیچ کمالی به سخن سنجیدن

غزل شمارهٔ 6272بی بصیرت چه گل از غیب تواند چیدن؟

غزل شمارهٔ 6273سرد شد دست و دعا صبح به یک خندیدن

غزل شمارهٔ 6274پرده عیب جهان است نظر پوشیدن

غزل شمارهٔ 6275من و دزدیده در آن چاک گریبان دیدن

غزل شمارهٔ 6276نیست ممکن ز سخن سیر توان گردیدن

غزل شمارهٔ 6277کار دریاست ز هر موج خطر خندیدن

غزل شمارهٔ 6278چند چون مردم کوتاه نظر خندیدن؟

غزل شمارهٔ 6279خون پامال بود شبنم گلزار وطن

غزل شمارهٔ 6230نبندد دشمن آتش زبان طرف از گزند من

غزل شمارهٔ 6231سبک جولانتر از برق است حسن لاله زار من

غزل شمارهٔ 6232به یک خمیازه گل طی شد ایام بهار من

غزل شمارهٔ 6233نشد کم در حریم وصل یک مو پیچ و تاب از من

غزل شمارهٔ 6234ز بی عشقی بهار زندگی دامن کشید از من

غزل شمارهٔ 6235نشان از بی وجودی نیست در روی زمین از من

غزل شمارهٔ 6236به هم پیوسته از بس در حریم سینه داغ من

غزل شمارهٔ 6237نبالد بر خود از شهرت دل نازک خیال من

غزل شمارهٔ 6238گهی در بحر سرگردان و گاهی در سرابم من

غزل شمارهٔ 6239ندارد جوهر افشای غم، تیغ زبان من

غزل شمارهٔ 6240نه امروزست گرم از داغ سودای تو نان من

غزل شمارهٔ 6241ز بس دامن کشد در خون مردم نازنین من

غزل شمارهٔ 6242ز آه من ندارد هیچ پروا کج کلاه من

غزل شمارهٔ 6243اگر اشک پشیمانی نگردد عذرخواه من

غزل شمارهٔ 6244به خون غلطد چمن از ناله دردآشنای من

غزل شمارهٔ 6245دل نشکسته نتوان برد از ارض و سما بیرون

غزل شمارهٔ 6246به جز خالش که خط عنبرین فام آورد بیرون

غزل شمارهٔ 6247ز بزم وصل ذوق انتظارم می کشد بیرون

غزل شمارهٔ 6248منه زنهار ای غافل ز حد خود قدم بیرون

غزل شمارهٔ 6249ز ابر آن روز آید روشنی بخش جهان بیرون

غزل شمارهٔ 6250چو آید از چمن آن یوسف گل پیرهن بیرون

غزل شمارهٔ 6251شنیدم دختر رز را ز محفل کرده ای بیرون

غزل شمارهٔ 6252نیم غمگین که مرگ آرد مرا از زندگی بیرون

غزل شمارهٔ 6253اگر پوشیده گردد دیگران را تن ز پیراهن

غزل شمارهٔ 6254عالمی نیست که عزلت نبود بهتر از آن

غزل شمارهٔ 6255آب شد بس که در آتشکده دل پیکان

غزل شمارهٔ 6256ای لب لعل تو مهر لب شیرین سخنان

غزل شمارهٔ 6257نیست بی مغز حقیقت سخن خودشکنان

غزل شمارهٔ 6258چشم خورشید به رخسار تو باشد روشن

غزل شمارهٔ 6259می دهم گرچه به ظاهر چو قلم داد سخن