صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5878در کوی جان به قطع مراحل نمی‌رسیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5878

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5879گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5879

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5880ما همچو خار سلسله جنبان آتشیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5880

18 اشعار

غزل شمارهٔ 5881تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5881

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5882ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5882

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5883ما درد را به ذوق می ناب می کشیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5883

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5884

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5885با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5885

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5886آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5886

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5887چون صبح خنده با جگر چاک می زنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5887

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5888خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5888

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5889در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5889

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5890آن همت از کجاست که منزل یکی کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5890

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5891از خویش می رویم و ترا یاد می کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5891

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5892ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5892

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5893

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5894بی آبرو حیات ابد زهر قاتل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5894

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5895ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5895

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5896افزود گرانباری غفلت ز شتابم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5896

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5897روشن ز فروغ می ناب است حیاتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5897

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5898آن حال ندارم که به فکر دگر افتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5898

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5899تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5899

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5900

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5901

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5902

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5903وقت است که داغی به دل دام گذارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5903

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5904

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5905از تلخ زبانان نشود پست خروشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5905

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5906دستی که به جامی نشود رهزن هوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5906

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5907بیخود ز نوای دل دیوانه خویشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5907

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5908تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5908

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5909در هر که ترا دیده به حسرت نگرانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5909

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5910جان را به دم خنجر قاتل برسانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5910

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5911کو بخت که در میکده با یار نشینم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5911

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5912هر چند ز پیراهن بحرست کلاهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5912

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5913تا روی عرقناک ترا دید نگاهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5913

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5914از بخت سیه پست نگردید نوایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5914

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5915کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5915

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5916ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5916

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5917از یار ز ناسازی اغیار گذشتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5917

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5918در پله آغاز ز انجام گذشتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5918

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5919خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5919

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5920ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5920

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5921کام دل ازان غنچه مستور گرفتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5921

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5922از صبر عنان دل خود کام گرفتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5922

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5923ما چاشنی بوسه ز دشنام گرفتیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5923

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5924هرگز به خراش جگری شاد نگردیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5924

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5925ما زمزمه عشق به بازار فکندیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5925

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5926مستانه سر شیشه می باز گشودیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5926

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5927از ناله نی راز دل عشق شنیدیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5927

آڈیو

14 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5878–در کوی جان به قطع مراحل نمی‌رسیم

غزل شمارهٔ 5879–گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیم

غزل شمارهٔ 5880–ما همچو خار سلسله جنبان آتشیم

غزل شمارهٔ 5881–تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟

غزل شمارهٔ 5882–ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟

غزل شمارهٔ 5883–ما درد را به ذوق می ناب می کشیم

غزل شمارهٔ 5884–ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

غزل شمارهٔ 5885–با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم

غزل شمارهٔ 5886–آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیم

غزل شمارهٔ 5887–چون صبح خنده با جگر چاک می زنیم

غزل شمارهٔ 5888–خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیم

غزل شمارهٔ 5889–در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟

غزل شمارهٔ 5890–آن همت از کجاست که منزل یکی کنیم

غزل شمارهٔ 5891–از خویش می رویم و ترا یاد می کنیم

غزل شمارهٔ 5892–ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیم

غزل شمارهٔ 5893–برخیز تا به عالم بی چند و چون رویم

غزل شمارهٔ 5894–بی آبرو حیات ابد زهر قاتل است

غزل شمارهٔ 5895–ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیم

غزل شمارهٔ 5896–افزود گرانباری غفلت ز شتابم

غزل شمارهٔ 5897–روشن ز فروغ می ناب است حیاتم

غزل شمارهٔ 5898–آن حال ندارم که به فکر دگر افتم

غزل شمارهٔ 5899–تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

غزل شمارهٔ 5900–پیش از گل رخسار تو افروخته بودم

غزل شمارهٔ 5901–فریاد که از کوتهی بخت ندارم

غزل شمارهٔ 5902–آتش به دل از گرمی این مرحله دارم

غزل شمارهٔ 5903–وقت است که داغی به دل دام گذارم

غزل شمارهٔ 5904–آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم

غزل شمارهٔ 5905–از تلخ زبانان نشود پست خروشم

غزل شمارهٔ 5906–دستی که به جامی نشود رهزن هوشم

غزل شمارهٔ 5907–بیخود ز نوای دل دیوانه خویشم

غزل شمارهٔ 5908–تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟

غزل شمارهٔ 5909–در هر که ترا دیده به حسرت نگرانم

غزل شمارهٔ 5910–جان را به دم خنجر قاتل برسانم

غزل شمارهٔ 5911–کو بخت که در میکده با یار نشینم؟

غزل شمارهٔ 5912–هر چند ز پیراهن بحرست کلاهم

غزل شمارهٔ 5913–تا روی عرقناک ترا دید نگاهم

غزل شمارهٔ 5914–از بخت سیه پست نگردید نوایم

غزل شمارهٔ 5915–کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟

غزل شمارهٔ 5916–ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیم

غزل شمارهٔ 5917–از یار ز ناسازی اغیار گذشتیم

غزل شمارهٔ 5918–در پله آغاز ز انجام گذشتیم

غزل شمارهٔ 5919–خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم

غزل شمارهٔ 5920–ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیم

غزل شمارهٔ 5921–کام دل ازان غنچه مستور گرفتیم

غزل شمارهٔ 5922–از صبر عنان دل خود کام گرفتیم

غزل شمارهٔ 5923–ما چاشنی بوسه ز دشنام گرفتیم

غزل شمارهٔ 5924–هرگز به خراش جگری شاد نگردیم

غزل شمارهٔ 5925–ما زمزمه عشق به بازار فکندیم

غزل شمارهٔ 5926–مستانه سر شیشه می باز گشودیم

غزل شمارهٔ 5927–از ناله نی راز دل عشق شنیدیم

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5878–در کوی جان به قطع مراحل نمی‌رسیم

غزل شمارهٔ 5879–گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیم

غزل شمارهٔ 5880–ما همچو خار سلسله جنبان آتشیم

غزل شمارهٔ 5881–تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟

غزل شمارهٔ 5882–ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟

غزل شمارهٔ 5883–ما درد را به ذوق می ناب می کشیم

غزل شمارهٔ 5884–ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

غزل شمارهٔ 5885–با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم

غزل شمارهٔ 5886–آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیم

غزل شمارهٔ 5887–چون صبح خنده با جگر چاک می زنیم

غزل شمارهٔ 5888–خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیم

غزل شمارهٔ 5889–در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟

غزل شمارهٔ 5890–آن همت از کجاست که منزل یکی کنیم

غزل شمارهٔ 5891–از خویش می رویم و ترا یاد می کنیم

غزل شمارهٔ 5892–ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیم

غزل شمارهٔ 5893–برخیز تا به عالم بی چند و چون رویم

غزل شمارهٔ 5894–بی آبرو حیات ابد زهر قاتل است

غزل شمارهٔ 5895–ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیم

غزل شمارهٔ 5896–افزود گرانباری غفلت ز شتابم

غزل شمارهٔ 5897–روشن ز فروغ می ناب است حیاتم

غزل شمارهٔ 5898–آن حال ندارم که به فکر دگر افتم

غزل شمارهٔ 5899–تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

غزل شمارهٔ 5900–پیش از گل رخسار تو افروخته بودم

غزل شمارهٔ 5901–فریاد که از کوتهی بخت ندارم

غزل شمارهٔ 5902–آتش به دل از گرمی این مرحله دارم

غزل شمارهٔ 5903–وقت است که داغی به دل دام گذارم

غزل شمارهٔ 5878در کوی جان به قطع مراحل نمی‌رسیم

غزل شمارهٔ 5879گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیم

غزل شمارهٔ 5880ما همچو خار سلسله جنبان آتشیم

غزل شمارهٔ 5881تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟

غزل شمارهٔ 5882ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟

غزل شمارهٔ 5883ما درد را به ذوق می ناب می کشیم

غزل شمارهٔ 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

غزل شمارهٔ 5885با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم

غزل شمارهٔ 5886آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیم

غزل شمارهٔ 5887چون صبح خنده با جگر چاک می زنیم

غزل شمارهٔ 5888خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیم

غزل شمارهٔ 5889در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟

غزل شمارهٔ 5890آن همت از کجاست که منزل یکی کنیم

غزل شمارهٔ 5891از خویش می رویم و ترا یاد می کنیم

غزل شمارهٔ 5892ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیم

غزل شمارهٔ 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویم

غزل شمارهٔ 5894بی آبرو حیات ابد زهر قاتل است

غزل شمارهٔ 5895ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیم

غزل شمارهٔ 5896افزود گرانباری غفلت ز شتابم

غزل شمارهٔ 5897روشن ز فروغ می ناب است حیاتم

غزل شمارهٔ 5898آن حال ندارم که به فکر دگر افتم

غزل شمارهٔ 5899تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

غزل شمارهٔ 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودم

غزل شمارهٔ 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارم

غزل شمارهٔ 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارم

غزل شمارهٔ 5903وقت است که داغی به دل دام گذارم

غزل شمارهٔ 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم

غزل شمارهٔ 5905از تلخ زبانان نشود پست خروشم

غزل شمارهٔ 5906دستی که به جامی نشود رهزن هوشم

غزل شمارهٔ 5907بیخود ز نوای دل دیوانه خویشم

غزل شمارهٔ 5908تا چند به روزن نرسد نور چراغم؟

غزل شمارهٔ 5909در هر که ترا دیده به حسرت نگرانم

غزل شمارهٔ 5910جان را به دم خنجر قاتل برسانم

غزل شمارهٔ 5911کو بخت که در میکده با یار نشینم؟

غزل شمارهٔ 5912هر چند ز پیراهن بحرست کلاهم

غزل شمارهٔ 5913تا روی عرقناک ترا دید نگاهم

غزل شمارهٔ 5914از بخت سیه پست نگردید نوایم

غزل شمارهٔ 5915کو می که ز زندان دل تنگ برآیم؟

غزل شمارهٔ 5916ما تخم درین مزرعه جز اشک نکشتیم

غزل شمارهٔ 5917از یار ز ناسازی اغیار گذشتیم

غزل شمارهٔ 5918در پله آغاز ز انجام گذشتیم

غزل شمارهٔ 5919خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم

غزل شمارهٔ 5920ما دستخوش سبحه و زنار نگشتیم

غزل شمارهٔ 5921کام دل ازان غنچه مستور گرفتیم

غزل شمارهٔ 5922از صبر عنان دل خود کام گرفتیم

غزل شمارهٔ 5923ما چاشنی بوسه ز دشنام گرفتیم

غزل شمارهٔ 5924هرگز به خراش جگری شاد نگردیم

غزل شمارهٔ 5925ما زمزمه عشق به بازار فکندیم

غزل شمارهٔ 5926مستانه سر شیشه می باز گشودیم

غزل شمارهٔ 5927از ناله نی راز دل عشق شنیدیم

غزل شمارهٔ 5878در کوی جان به قطع مراحل نمی‌رسیم

غزل شمارهٔ 5879گاهی در آب دیده و گاهی در آتشیم

غزل شمارهٔ 5880ما همچو خار سلسله جنبان آتشیم

غزل شمارهٔ 5881تا کی به ذوق نشأه می دردسر کشیم؟

غزل شمارهٔ 5882ما زهر را به جبهه بگشاده چون کشیم؟

غزل شمارهٔ 5883ما درد را به ذوق می ناب می کشیم

غزل شمارهٔ 5884ما تلخی جهان به رخ تازه می کشیم

غزل شمارهٔ 5885با شوخ دیدگان هوس آشنا نیم

غزل شمارهٔ 5886آیینه خانه ایم و دم از نور می زنیم

غزل شمارهٔ 5887چون صبح خنده با جگر چاک می زنیم

غزل شمارهٔ 5888خیزید تا ز عالم صورت سفر کنیم

غزل شمارهٔ 5889در شهر اگر ملول نگردیم چون کنیم؟

غزل شمارهٔ 5890آن همت از کجاست که منزل یکی کنیم

غزل شمارهٔ 5891از خویش می رویم و ترا یاد می کنیم

غزل شمارهٔ 5892ما روی دل به هر کس و ناکس نمی کنیم

غزل شمارهٔ 5893برخیز تا به عالم بی چند و چون رویم

غزل شمارهٔ 5894بی آبرو حیات ابد زهر قاتل است

غزل شمارهٔ 5895ما داغ خود به تاج فریدون نمی دهیم

غزل شمارهٔ 5896افزود گرانباری غفلت ز شتابم

غزل شمارهٔ 5897روشن ز فروغ می ناب است حیاتم

غزل شمارهٔ 5898آن حال ندارم که به فکر دگر افتم

غزل شمارهٔ 5899تلخی ز لب لعل تو نشنفتم و رفتم

غزل شمارهٔ 5900پیش از گل رخسار تو افروخته بودم

غزل شمارهٔ 5901فریاد که از کوتهی بخت ندارم

غزل شمارهٔ 5902آتش به دل از گرمی این مرحله دارم

غزل شمارهٔ 5903وقت است که داغی به دل دام گذارم

غزل شمارهٔ 5904آن قدر ندارم که سزاوار تو باشم

غزل شمارهٔ 5905از تلخ زبانان نشود پست خروشم

غزل شمارهٔ 5906دستی که به جامی نشود رهزن هوشم

غزل شمارهٔ 5907بیخود ز نوای دل دیوانه خویشم