باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1751نه خط ز خال لب یار سر برآورده است

غزل شمارهٔ 1752ز خاک همچون هدف هر که سر برآورده است

غزل شمارهٔ 1753کسی که بوسه بر آن لعل جانفزا زده است

غزل شمارهٔ 1754رفو به چاک دل خسته هیچ کس نزده است

غزل شمارهٔ 1755به نیم جلوه کسی کشوری بهم نزده است

غزل شمارهٔ 1756چه شوخی از نگه بیگناه ما شده است؟

غزل شمارهٔ 1757جهان ز عکس رخ آن یگانه پر شده است

غزل شمارهٔ 1758هنوز خنده ازان لب بدر نیامده است

غزل شمارهٔ 1759کدام زهره جبین بی نقاب گردیده است؟

غزل شمارهٔ 1760به دوست نامه نوشتن، شعار بیگانه است

غزل شمارهٔ 1761خط تو چهره گشای بهار آینه است

غزل شمارهٔ 1762ز موج لاله و گل باغ عالم آبی است

غزل شمارهٔ 1763ز یار لطف نهان خواستن فزون طلبی است

غزل شمارهٔ 1764عمارتی که نگردد خراب، همواری است

غزل شمارهٔ 1765به نوخطان نگرستن دلیل دیده وری است

غزل شمارهٔ 1766درین جهان که سرانجام خانه پردازی است

غزل شمارهٔ 1767میی که درد ندارد صفای درویشی است

غزل شمارهٔ 1768شدم غبار و همان خارخار من باقی است

غزل شمارهٔ 1769مرا که پرده چشم و حجاب هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 1770چراغ صبح و دم مستعار هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 1771ازان مرا شب و روز سیاه هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 1772فضای دشت ز خونین دلان گلستانی است

غزل شمارهٔ 1773سفر نکردن ازان کشور از گرانجانی است

غزل شمارهٔ 1774ز اشک، دیده تاریک شمع نورانی است

غزل شمارهٔ 1775به غیر دل که عزیز و نگاه داشتنی است

غزل شمارهٔ 1776خوشم به درد که در پرده شکیبایی است

غزل شمارهٔ 1777بلای مردم آزاده، لاف یکتایی است

غزل شمارهٔ 1778در آن مقام که حیرت دلیل دانایی است

غزل شمارهٔ 1779همان زمانکه فلک تیغ بر میان تو بست

غزل شمارهٔ 1780نبرده رعشه پیری ترا ز فرمان دست

غزل شمارهٔ 1781ز داغ عشق مرا شد دل خراب درست

غزل شمارهٔ 1782شود ز داغ دل عاشقان خسته درست

غزل شمارهٔ 1783کسی که بوی شراب از کدو تواند شست

غزل شمارهٔ 1784ز خط غبار بر آن لعل آتشین ننشست

غزل شمارهٔ 1785کدام زهره جبین گوشه نقاب شکست؟

غزل شمارهٔ 1786ز اضطراب دل آن زلف تابدار شکست

غزل شمارهٔ 1787دل از مشاهده آن خط سیاه شکست

غزل شمارهٔ 1788ز باده حالت فرزانه می توان دانست

غزل شمارهٔ 1789مپوش چشم ز رخسار همچو جنت دوست

غزل شمارهٔ 1790هزار بار درآیم اگر به خانه دوست

غزل شمارهٔ 1791ز عشق در اگر نور آشنایی هست

غزل شمارهٔ 1792اگر نه عاشقی این چهره خزانی چیست؟

غزل شمارهٔ 1793سیاه مستی چشم از شرابخانه کیست؟

غزل شمارهٔ 1794ز زلف او دل عشاق را محابا نیست

غزل شمارهٔ 1795به دلنشینی صحرای عشق صحرا نیست

غزل شمارهٔ 1796دروغ شیوه طبع یگانه ما نیست

غزل شمارهٔ 1797به آبداری لعل تو هیچ گوهر نیست

غزل شمارهٔ 1798بیان شوق به تیغ زبان میسر نیست

غزل شمارهٔ 1799خراب چشم تو اندیشه عتابش نیست

غزل شمارهٔ 1800ز چاک سینه خود هر که قبله گاهش نیست