زندہ رود

غزلیات

عرفی

غزل شمارهٔ 251کسی می طربم در ایاغ می ریزد

8 اشعار

غزل شمارهٔ 252ز روی آتش سوزان اگر خاشاک می روید

7 اشعار

غزل شمارهٔ 253غم تو نیست، به عیش جهان که پردازد

6 اشعار

غزل شمارهٔ 254دم مردن ز شوق آن که یار دلنواز آید

6 اشعار

غزل شمارهٔ 255گر به خواب اجلم دیدهٔ جان گرم نشد

7 اشعار

غزل شمارهٔ 256نغمه ای کز ره تاثیر به شیون نکشد

4 اشعار

غزل شمارهٔ 257جان ز شوق لبت شکر خاید

6 اشعار

غزل شمارهٔ 258کو شورشی که صحبت شادی به هم خورد

7 اشعار

غزل شمارهٔ 259به یادم هرگز آن نخل قد موزون نمی آید

6 اشعار

غزل شمارهٔ 260هر که حرصش گام زد، کامش روا هرگز نشد

7 اشعار

غزل شمارهٔ 261ز شهر دل به گوشم هر نفس فریاد می آید

6 اشعار

غزل شمارهٔ 262مرا ز غمکدهٔ سینه داغ می روید

7 اشعار

غزل شمارهٔ 263جماعتی که به ناموس ونام می گفتند

9 اشعار

غزل شمارهٔ 264کسی کو در تب عشق تو نبض خویشتن گیرد

5 اشعار

غزل شمارهٔ 265اهل معنی دوش بر دوش عقولم دیده اند

4 اشعار

غزل شمارهٔ 266اهل همت لب از دعا بستند

6 اشعار

غزل شمارهٔ 267ز ننگ عافیت بازم دل شرمنده می سوزد

4 اشعار

غزل شمارهٔ 268چه پرسی ام که به جانت هوای ما چه کند

5 اشعار

غزل شمارهٔ 269زاهد بتکدهٔ عشق هراسان نرود

5 اشعار

غزل شمارهٔ 270کاش آن کسان که منعم از آن تند خو کنند

5 اشعار

غزل شمارهٔ 271دل خانه در این عالم ویرانه نگیرد

5 اشعار

غزل شمارهٔ 272هر کس که در بهار به صحرا برون رود

5 اشعار

غزل شمارهٔ 273خوبان شهر بین که در این مسکن من اند

6 اشعار

غزل شمارهٔ 274گر خدا یار دلنواز نداد

7 اشعار

غزل شمارهٔ 275خوش آن که حیرتم از جلوهٔ جمال تو باشد

5 اشعار

غزل شمارهٔ 276ز چشمم آب حسرت می تراود

6 اشعار

غزل شمارهٔ 277بیا که در چمن انتظار آب نماند

7 اشعار

غزل شمارهٔ 278دلم در عاشقی با زخم زهر آلود می گردد

5 اشعار

غزل شمارهٔ 279هر جا که هست او غمزه زن، آن غمزه آیین می برد

6 اشعار

غزل شمارهٔ 280تشته لب رفتم به جنت ، چشمهٔ کوثر نبود

5 اشعار

غزل شمارهٔ 281بنازم شیشهٔ می را ، که خوش مستانه می گرید

7 اشعار

غزل شمارهٔ 282به لحد چگونه زین غم، دلم آرمیده باشد

6 اشعار

غزل شمارهٔ 283عشق کو کز دل و دین نام و نشان گم باشد

5 اشعار

غزل شمارهٔ 284ز صوت بلبل اندر بوستان فرزانه می گرید

5 اشعار

غزل شمارهٔ 285فلک سای و غم صهبا،کسی هشیار کی ماند

7 اشعار

غزل شمارهٔ 286گفتگو عین صداع است ، ار چه سر گوشی بود

5 اشعار

غزل شمارهٔ 287بیار باده که جانم دمی ز ناله بر آید

6 اشعار

غزل شمارهٔ 288کسی به دور محبت خمار خم نکشد

5 اشعار

غزل شمارهٔ 289بهشت خاص شما زاهدان، نماز کنید

5 اشعار

غزل شمارهٔ 290به رغم توبهٔ من چون لبت پیاله بنوشد

5 اشعار

غزل شمارهٔ 291دلم ز گوشهٔ گلخن به طوف باغ آمد

4 اشعار

غزل شمارهٔ 292مگر لب تو قرین شراب می گردد

6 اشعار

غزل شمارهٔ 293برهمن کیشم، که صدقم طعنه بر اصحاب زد

5 اشعار

غزل شمارهٔ 294از پی صید دگر، تا بجهاندی سمند

7 اشعار

غزل شمارهٔ 295دوش از پیش نظر، چون غمش از دل برود

5 اشعار

غزل شمارهٔ 296گر محبت حمله بر ناموس کفار آورد

7 اشعار

غزل شمارهٔ 297دوش دل آرایش بزمش تمنا کرده بود

6 اشعار

غزل شمارهٔ 298ای گریه ریزشی، که بلا کم نمی شود

6 اشعار

غزل شمارهٔ 299کدام لحظه دلم گرد غم نمی‌گردد

6 اشعار

غزل شمارهٔ 300دودی ز دل برآمد و خون جوش می زند

7 اشعار

آڈیو

صداکاران

صنف

اصناف

وزن

اوزان