غزلیات

غزل شمارهٔ 3651حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3651

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3652

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3653می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3653

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جوید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3654

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3655

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3656دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3656

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3657خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3657

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3658

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3659

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3660

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3661

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3662به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3662

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3663ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3663

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3664

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3665

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3666گذشت از نظرم یار سرگران فریاد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3666

25 اشعار

غزل شمارهٔ 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3667

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3668

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3669

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3670قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3670

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3671نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3671

15 اشعار

غزل شمارهٔ 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3672

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3673اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3673

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3674

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3675ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3675

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3676دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3676

12 اشعار

غزل شمارهٔ 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3677

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3678

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3679ز چهره تو نگه داغدار برگردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3679

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3680تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3680

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3681ز بردباری من موج می شود لنگر

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3681

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3682ز کاهلی به نظرها جوان گران گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3682

13 اشعار

غزل شمارهٔ 3683ملایمت سپر خصم تندخو گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3683

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3684ملایمت سپر خصم تندخو گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3684

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3685ز چهره تو نظرها پرآب می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3685

11 اشعار

غزل شمارهٔ 3686حجاب پرده چشم پرآب می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3686

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3687خوشا سعادت آن دل که آب می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3687

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3688گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3688

14 اشعار

غزل شمارهٔ 3689به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3689

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3690به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3690

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3691کجا حریص ملول از گزند می گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3691

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3692سخن ز لعل لبت آبدار می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3692

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3693فلک ز لنگر من باوقار می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3693

16 اشعار

غزل شمارهٔ 3694مرا دل از قد خم زنگ ناک می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3694

5 اشعار

غزل شمارهٔ 3695اگر بهانه طفلان تمام می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3695

9 اشعار

غزل شمارهٔ 3696ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3696

8 اشعار

غزل شمارهٔ 3697سری که در ره او بی کلاه می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3697

7 اشعار

غزل شمارهٔ 3698ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3698

10 اشعار

غزل شمارهٔ 3699زمانه ساز به رنگ زمانه می گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3699

6 اشعار

غزل شمارهٔ 3700ملال در دل بی مدعا نمی گردد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3700

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3651–حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید

غزل شمارهٔ 3652–پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید

غزل شمارهٔ 3653–می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید

غزل شمارهٔ 3654–هرکه آسودگی از عالم امکان جوید

غزل شمارهٔ 3655–غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟

غزل شمارهٔ 3656–دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید

غزل شمارهٔ 3657–خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید

غزل شمارهٔ 3658–خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

غزل شمارهٔ 3659–بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

غزل شمارهٔ 3660–ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

غزل شمارهٔ 3661–گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

غزل شمارهٔ 3662–به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد

غزل شمارهٔ 3663–ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

غزل شمارهٔ 3664–ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک

غزل شمارهٔ 3665–من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

غزل شمارهٔ 3666–گذشت از نظرم یار سرگران فریاد

غزل شمارهٔ 3667–فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

غزل شمارهٔ 3668–مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

غزل شمارهٔ 3669–به درد و داغ دل بیقرار می چسبد

غزل شمارهٔ 3670–قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد

غزل شمارهٔ 3671–نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد

غزل شمارهٔ 3672–شبی ستاره دولت به بام ما افتد

غزل شمارهٔ 3673–اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

غزل شمارهٔ 3674–زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3675–ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3676–دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد

غزل شمارهٔ 3677–ز می فروغ لب یار بیشتر گردد

غزل شمارهٔ 3678–ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد

غزل شمارهٔ 3679–ز چهره تو نگه داغدار برگردد

غزل شمارهٔ 3680–تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد

غزل شمارهٔ 3681–ز بردباری من موج می شود لنگر

غزل شمارهٔ 3682–ز کاهلی به نظرها جوان گران گردد

غزل شمارهٔ 3683–ملایمت سپر خصم تندخو گردد

غزل شمارهٔ 3684–ملایمت سپر خصم تندخو گردد

غزل شمارهٔ 3685–ز چهره تو نظرها پرآب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3686–حجاب پرده چشم پرآب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3687–خوشا سعادت آن دل که آب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3688–گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3689–به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3690–به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3691–کجا حریص ملول از گزند می گردد؟

غزل شمارهٔ 3692–سخن ز لعل لبت آبدار می گردد

غزل شمارهٔ 3693–فلک ز لنگر من باوقار می گردد

غزل شمارهٔ 3694–مرا دل از قد خم زنگ ناک می گردد

غزل شمارهٔ 3695–اگر بهانه طفلان تمام می گردد

غزل شمارهٔ 3696–ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردد

غزل شمارهٔ 3697–سری که در ره او بی کلاه می گردد

غزل شمارهٔ 3698–ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟

غزل شمارهٔ 3699–زمانه ساز به رنگ زمانه می گردد

غزل شمارهٔ 3700–ملال در دل بی مدعا نمی گردد

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 3651–حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید

غزل شمارهٔ 3652–پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید

غزل شمارهٔ 3653–می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید

غزل شمارهٔ 3654–هرکه آسودگی از عالم امکان جوید

غزل شمارهٔ 3655–غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟

غزل شمارهٔ 3656–دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید

غزل شمارهٔ 3657–خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید

غزل شمارهٔ 3658–خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

غزل شمارهٔ 3659–بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

غزل شمارهٔ 3660–ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

غزل شمارهٔ 3661–گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

غزل شمارهٔ 3662–به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد

غزل شمارهٔ 3663–ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

غزل شمارهٔ 3664–ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک

غزل شمارهٔ 3665–من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

غزل شمارهٔ 3666–گذشت از نظرم یار سرگران فریاد

غزل شمارهٔ 3667–فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

غزل شمارهٔ 3668–مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

غزل شمارهٔ 3669–به درد و داغ دل بیقرار می چسبد

غزل شمارهٔ 3670–قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد

غزل شمارهٔ 3671–نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد

غزل شمارهٔ 3672–شبی ستاره دولت به بام ما افتد

غزل شمارهٔ 3673–اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

غزل شمارهٔ 3674–زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3675–ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3676–دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد

غزل شمارهٔ 3651حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید

غزل شمارهٔ 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید

غزل شمارهٔ 3653می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید

غزل شمارهٔ 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جوید

غزل شمارهٔ 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟

غزل شمارهٔ 3656دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید

غزل شمارهٔ 3657خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید

غزل شمارهٔ 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

غزل شمارهٔ 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

غزل شمارهٔ 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

غزل شمارهٔ 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

غزل شمارهٔ 3662به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد

غزل شمارهٔ 3663ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

غزل شمارهٔ 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک

غزل شمارهٔ 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

غزل شمارهٔ 3666گذشت از نظرم یار سرگران فریاد

غزل شمارهٔ 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

غزل شمارهٔ 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

غزل شمارهٔ 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبد

غزل شمارهٔ 3670قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد

غزل شمارهٔ 3671نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد

غزل شمارهٔ 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتد

غزل شمارهٔ 3673اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

غزل شمارهٔ 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3675ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3676دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد

غزل شمارهٔ 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گردد

غزل شمارهٔ 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد

غزل شمارهٔ 3679ز چهره تو نگه داغدار برگردد

غزل شمارهٔ 3680تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد

غزل شمارهٔ 3681ز بردباری من موج می شود لنگر

غزل شمارهٔ 3682ز کاهلی به نظرها جوان گران گردد

غزل شمارهٔ 3683ملایمت سپر خصم تندخو گردد

غزل شمارهٔ 3684ملایمت سپر خصم تندخو گردد

غزل شمارهٔ 3685ز چهره تو نظرها پرآب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3686حجاب پرده چشم پرآب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3687خوشا سعادت آن دل که آب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3688گل عذار تو بی‌آب و تاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3689به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3690به دیده آب اگر از آفتاب می‌گردد

غزل شمارهٔ 3691کجا حریص ملول از گزند می گردد؟

غزل شمارهٔ 3692سخن ز لعل لبت آبدار می گردد

غزل شمارهٔ 3693فلک ز لنگر من باوقار می گردد

غزل شمارهٔ 3694مرا دل از قد خم زنگ ناک می گردد

غزل شمارهٔ 3695اگر بهانه طفلان تمام می گردد

غزل شمارهٔ 3696ز باده چشم تو ظالم رحیم می گردد

غزل شمارهٔ 3697سری که در ره او بی کلاه می گردد

غزل شمارهٔ 3698ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟

غزل شمارهٔ 3699زمانه ساز به رنگ زمانه می گردد

غزل شمارهٔ 3700ملال در دل بی مدعا نمی گردد

غزل شمارهٔ 3651حسن آن روز که تشریف حیا می پوشید

غزل شمارهٔ 3652پنبه نبود که شد از سینه افگار سفید

غزل شمارهٔ 3653می خلد بیشتر از تیر به دل موی سفید

غزل شمارهٔ 3654هرکه آسودگی از عالم امکان جوید

غزل شمارهٔ 3655غیر کی پیش تو پیغام مرا می گوید؟

غزل شمارهٔ 3656دست اسباب بگیرید و به سیلاب دهید

غزل شمارهٔ 3657خوش بهاری است حریفان نظری بگشایید

غزل شمارهٔ 3658خوشا کسی که دل خود به چشم مست تو داد

غزل شمارهٔ 3659بر آن سرم که بشویم ز دیده نقش سواد

غزل شمارهٔ 3660ز چشم بد رخ خوب ترا گزند مباد

غزل شمارهٔ 3661گل عذار تو از درد نیمرنگ مباد!

غزل شمارهٔ 3662به دور لعل تو یاقوت از آب و رنگ افتاد

غزل شمارهٔ 3663ز روی خشت خم از جوش باده جام افتاد

غزل شمارهٔ 3664ز خنده بر جگر حشر داشت (حق) نمک

غزل شمارهٔ 3665من آن نیم که ز درد گران کنم فریاد

غزل شمارهٔ 3666گذشت از نظرم یار سرگران فریاد

غزل شمارهٔ 3667فروغ گوهر دل از سر زبان تابد

غزل شمارهٔ 3668مرا به هر مژه ای اشک بی اثر چسبد

غزل شمارهٔ 3669به درد و داغ دل بیقرار می چسبد

غزل شمارهٔ 3670قبا ز شرم بر آن سیمتن نمی چسبد

غزل شمارهٔ 3671نه موج از دل دریا کرانه می‌طلبد

غزل شمارهٔ 3672شبی ستاره دولت به بام ما افتد

غزل شمارهٔ 3673اگر نقاب ازان روی دلپسند افتد

غزل شمارهٔ 3674زخ تو از نگه گرم خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3675ز درد و داغ دل تیره خوش جلا گردد

غزل شمارهٔ 3676دل از سفر ز بد و نیک باخبر گردد

غزل شمارهٔ 3677ز می فروغ لب یار بیشتر گردد

غزل شمارهٔ 3678ز درد و داغ، دل تیره دیده ور گردد

غزل شمارهٔ 3679ز چهره تو نگه داغدار برگردد

غزل شمارهٔ 3680تو سعی کن که دلت ساده از رقم گردد