غزلیات

غزل شمارهٔ 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2201

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2202

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2203چرخ در تاب از تحمل ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2203

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2204این چه خط است و این چه رخسارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2204

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2205در وطن جوهر سخن خوارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2205

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2206تا سپهر کبود سیارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2206

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2207سبزه جوی شهد، نیشترست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2207

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2208دولت روزگار درگذرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2208

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2209سر زهاد خشک بی شورست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2209

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2210در دل هر که ذوق شبگیرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2210

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2211می گلرنگ خونی رازست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2211

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2212ظلم فریادی از ضعیفان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2212

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2213عشق سلطان و عقل دهقان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2213

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2214سفر اهل شوق در وطن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2214

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2215صدق، روشنگر ضمیر من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2215

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2216مژه ام جلوه گاه پروین است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2216

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2217به که بر خود نبندد از دربان

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2217

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2218تا به دل تخم عشق کشته شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2218

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2219

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2220آب خضر و می شبانه یکی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2220

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2221عقل را گوشه سرایی هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2221

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2222در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2222

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2223از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2223

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2224از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2224

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2225موج سراب دنیا، شمشیر آبدارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2225

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2226از غیرت رکابت از دیده خون روان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2226

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2227از غیرت رکابت از دیده خون روان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2227

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2228

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2229هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2229

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2230در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2230

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2231هر خار این گلستان مفتاح دلگشایی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2231

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2232تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2232

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2233مرا از تیره بختی شکوه بیجاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2233

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2234کجا میل کبابم در شراب است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2234

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2235به چشمم بی تو گلشن خارزارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2235

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2236شراب نامرادی بی خمارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2236

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2237فلک نیلوفر دریای عشق است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2237

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2238خوشم با ناله خود، دم همین است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2238

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2239

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2240به چشم من فلک یک چشمخانه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2240

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2241نه هر تن لایق تشریف شاهی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2241

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2242در خودآرایی خطرها مضمرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2242

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2243همت ما را مکانی دیگرست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2243

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2244وقت ما از ساغر و مینا خوش است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2244

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2245از نظر هرگز خیالش دور نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2245

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2246تا نافه زلف مجلس آراست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2246

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2247شد آب و هنوز در حجاب است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2247

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2248پیغام، نمکچش وصال است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2248

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2249بی یار بهار دلنشین نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2249

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2250چینی که طراز جبهه یارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2250

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2201–قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202–ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2203–چرخ در تاب از تحمل ماست

غزل شمارهٔ 2204–این چه خط است و این چه رخسارست

غزل شمارهٔ 2205–در وطن جوهر سخن خوارست

غزل شمارهٔ 2206–تا سپهر کبود سیارست

غزل شمارهٔ 2207–سبزه جوی شهد، نیشترست

غزل شمارهٔ 2208–دولت روزگار درگذرست

غزل شمارهٔ 2209–سر زهاد خشک بی شورست

غزل شمارهٔ 2210–در دل هر که ذوق شبگیرست

غزل شمارهٔ 2211–می گلرنگ خونی رازست

غزل شمارهٔ 2212–ظلم فریادی از ضعیفان است

غزل شمارهٔ 2213–عشق سلطان و عقل دهقان است

غزل شمارهٔ 2214–سفر اهل شوق در وطن است

غزل شمارهٔ 2215–صدق، روشنگر ضمیر من است

غزل شمارهٔ 2216–مژه ام جلوه گاه پروین است

غزل شمارهٔ 2217–به که بر خود نبندد از دربان

غزل شمارهٔ 2218–تا به دل تخم عشق کشته شده است

غزل شمارهٔ 2219–لطف و قهر زمانه هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 2220–آب خضر و می شبانه یکی است

غزل شمارهٔ 2221–عقل را گوشه سرایی هست

غزل شمارهٔ 2222–در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب است

غزل شمارهٔ 2223–از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2224–از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2225–موج سراب دنیا، شمشیر آبدارست

غزل شمارهٔ 2226–از غیرت رکابت از دیده خون روان است

غزل شمارهٔ 2227–از غیرت رکابت از دیده خون روان است

غزل شمارهٔ 2228–بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن است

غزل شمارهٔ 2229–هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته است

غزل شمارهٔ 2230–در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی است

غزل شمارهٔ 2231–هر خار این گلستان مفتاح دلگشایی است

غزل شمارهٔ 2232–تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیست

غزل شمارهٔ 2233–مرا از تیره بختی شکوه بیجاست

غزل شمارهٔ 2234–کجا میل کبابم در شراب است؟

غزل شمارهٔ 2235–به چشمم بی تو گلشن خارزارست

غزل شمارهٔ 2236–شراب نامرادی بی خمارست

غزل شمارهٔ 2237–فلک نیلوفر دریای عشق است

غزل شمارهٔ 2238–خوشم با ناله خود، دم همین است

غزل شمارهٔ 2239–ز نغمه تا خدا یک کوچه راه است

غزل شمارهٔ 2240–به چشم من فلک یک چشمخانه است

غزل شمارهٔ 2241–نه هر تن لایق تشریف شاهی است

غزل شمارهٔ 2242–در خودآرایی خطرها مضمرست

غزل شمارهٔ 2243–همت ما را مکانی دیگرست

غزل شمارهٔ 2244–وقت ما از ساغر و مینا خوش است

غزل شمارهٔ 2245–از نظر هرگز خیالش دور نیست

غزل شمارهٔ 2246–تا نافه زلف مجلس آراست

غزل شمارهٔ 2247–شد آب و هنوز در حجاب است

غزل شمارهٔ 2248–پیغام، نمکچش وصال است

غزل شمارهٔ 2249–بی یار بهار دلنشین نیست

غزل شمارهٔ 2250–چینی که طراز جبهه یارست

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2201–قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202–ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2203–چرخ در تاب از تحمل ماست

غزل شمارهٔ 2204–این چه خط است و این چه رخسارست

غزل شمارهٔ 2205–در وطن جوهر سخن خوارست

غزل شمارهٔ 2206–تا سپهر کبود سیارست

غزل شمارهٔ 2207–سبزه جوی شهد، نیشترست

غزل شمارهٔ 2208–دولت روزگار درگذرست

غزل شمارهٔ 2209–سر زهاد خشک بی شورست

غزل شمارهٔ 2210–در دل هر که ذوق شبگیرست

غزل شمارهٔ 2211–می گلرنگ خونی رازست

غزل شمارهٔ 2212–ظلم فریادی از ضعیفان است

غزل شمارهٔ 2213–عشق سلطان و عقل دهقان است

غزل شمارهٔ 2214–سفر اهل شوق در وطن است

غزل شمارهٔ 2215–صدق، روشنگر ضمیر من است

غزل شمارهٔ 2216–مژه ام جلوه گاه پروین است

غزل شمارهٔ 2217–به که بر خود نبندد از دربان

غزل شمارهٔ 2218–تا به دل تخم عشق کشته شده است

غزل شمارهٔ 2219–لطف و قهر زمانه هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 2220–آب خضر و می شبانه یکی است

غزل شمارهٔ 2221–عقل را گوشه سرایی هست

غزل شمارهٔ 2222–در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب است

غزل شمارهٔ 2223–از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2224–از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2225–موج سراب دنیا، شمشیر آبدارست

غزل شمارهٔ 2226–از غیرت رکابت از دیده خون روان است

غزل شمارهٔ 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2203چرخ در تاب از تحمل ماست

غزل شمارهٔ 2204این چه خط است و این چه رخسارست

غزل شمارهٔ 2205در وطن جوهر سخن خوارست

غزل شمارهٔ 2206تا سپهر کبود سیارست

غزل شمارهٔ 2207سبزه جوی شهد، نیشترست

غزل شمارهٔ 2208دولت روزگار درگذرست

غزل شمارهٔ 2209سر زهاد خشک بی شورست

غزل شمارهٔ 2210در دل هر که ذوق شبگیرست

غزل شمارهٔ 2211می گلرنگ خونی رازست

غزل شمارهٔ 2212ظلم فریادی از ضعیفان است

غزل شمارهٔ 2213عشق سلطان و عقل دهقان است

غزل شمارهٔ 2214سفر اهل شوق در وطن است

غزل شمارهٔ 2215صدق، روشنگر ضمیر من است

غزل شمارهٔ 2216مژه ام جلوه گاه پروین است

غزل شمارهٔ 2217به که بر خود نبندد از دربان

غزل شمارهٔ 2218تا به دل تخم عشق کشته شده است

غزل شمارهٔ 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 2220آب خضر و می شبانه یکی است

غزل شمارهٔ 2221عقل را گوشه سرایی هست

غزل شمارهٔ 2222در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب است

غزل شمارهٔ 2223از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2224از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2225موج سراب دنیا، شمشیر آبدارست

غزل شمارهٔ 2226از غیرت رکابت از دیده خون روان است

غزل شمارهٔ 2227از غیرت رکابت از دیده خون روان است

غزل شمارهٔ 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن است

غزل شمارهٔ 2229هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته است

غزل شمارهٔ 2230در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی است

غزل شمارهٔ 2231هر خار این گلستان مفتاح دلگشایی است

غزل شمارهٔ 2232تن پرور از شهادت گر سر کشد عجب نیست

غزل شمارهٔ 2233مرا از تیره بختی شکوه بیجاست

غزل شمارهٔ 2234کجا میل کبابم در شراب است؟

غزل شمارهٔ 2235به چشمم بی تو گلشن خارزارست

غزل شمارهٔ 2236شراب نامرادی بی خمارست

غزل شمارهٔ 2237فلک نیلوفر دریای عشق است

غزل شمارهٔ 2238خوشم با ناله خود، دم همین است

غزل شمارهٔ 2239ز نغمه تا خدا یک کوچه راه است

غزل شمارهٔ 2240به چشم من فلک یک چشمخانه است

غزل شمارهٔ 2241نه هر تن لایق تشریف شاهی است

غزل شمارهٔ 2242در خودآرایی خطرها مضمرست

غزل شمارهٔ 2243همت ما را مکانی دیگرست

غزل شمارهٔ 2244وقت ما از ساغر و مینا خوش است

غزل شمارهٔ 2245از نظر هرگز خیالش دور نیست

غزل شمارهٔ 2246تا نافه زلف مجلس آراست

غزل شمارهٔ 2247شد آب و هنوز در حجاب است

غزل شمارهٔ 2248پیغام، نمکچش وصال است

غزل شمارهٔ 2249بی یار بهار دلنشین نیست

غزل شمارهٔ 2250چینی که طراز جبهه یارست

غزل شمارهٔ 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2203چرخ در تاب از تحمل ماست

غزل شمارهٔ 2204این چه خط است و این چه رخسارست

غزل شمارهٔ 2205در وطن جوهر سخن خوارست

غزل شمارهٔ 2206تا سپهر کبود سیارست

غزل شمارهٔ 2207سبزه جوی شهد، نیشترست

غزل شمارهٔ 2208دولت روزگار درگذرست

غزل شمارهٔ 2209سر زهاد خشک بی شورست

غزل شمارهٔ 2210در دل هر که ذوق شبگیرست

غزل شمارهٔ 2211می گلرنگ خونی رازست

غزل شمارهٔ 2212ظلم فریادی از ضعیفان است

غزل شمارهٔ 2213عشق سلطان و عقل دهقان است

غزل شمارهٔ 2214سفر اهل شوق در وطن است

غزل شمارهٔ 2215صدق، روشنگر ضمیر من است

غزل شمارهٔ 2216مژه ام جلوه گاه پروین است

غزل شمارهٔ 2217به که بر خود نبندد از دربان

غزل شمارهٔ 2218تا به دل تخم عشق کشته شده است

غزل شمارهٔ 2219لطف و قهر زمانه هر دو یکی است

غزل شمارهٔ 2220آب خضر و می شبانه یکی است

غزل شمارهٔ 2221عقل را گوشه سرایی هست

غزل شمارهٔ 2222در خون کشد نظر را حسنی که بی حجاب است

غزل شمارهٔ 2223از خودگذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2224از خود گذشتگان را آیینه بی غبارست

غزل شمارهٔ 2225موج سراب دنیا، شمشیر آبدارست

غزل شمارهٔ 2226از غیرت رکابت از دیده خون روان است

غزل شمارهٔ 2227از غیرت رکابت از دیده خون روان است

غزل شمارهٔ 2228بود و نمود عاشق، از آب و تاب حسن است

غزل شمارهٔ 2229هم بلبل است خندان، هم باغبان شکفته است

غزل شمارهٔ 2230در جوش لاله و گل، دیوانه را عروسی است