غزلیات

غزل شمارهٔ 2251از وصل صدف گهر گریزان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2251

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2252از حسن تو جیب خاک پر ماه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2252

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2253لطف بتان جانگدازتر ز عتاب است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2253

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2254حلقه گوش تو گوشواره صبح است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2254

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2255حلقه آه مرا سپهر نگین است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2255

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2256زیر بال است پناهی که مراست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2256

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2257خود به خود چشم تو در گفتارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2257

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2258ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2258

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2259شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2259

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2260مرهم کافور خلق پرده صد نشترست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2260

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2261غباری بجا از زمین مانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2261

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2262زمین نقش پایی است بر آستانت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2262

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحث

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2263

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2264

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2265چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2265

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2266نیست روی عرق آلود به گوهر محتاج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2266

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2267داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2267

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2268نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2268

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2269

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2270

19 اشعار

غزل شمارهٔ 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2271

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2272

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2273

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2274بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2274

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2275

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2276

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2277

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2278در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2278

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2279

4 اشعار

غزل شمارهٔ 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2280

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2281چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2281

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2282

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2283

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2284گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2284

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2285

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2286می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2286

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2287خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2287

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2288گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2288

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2289نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2289

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2290منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2290

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2291قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2291

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2292

19 اشعار

غزل شمارهٔ 2293زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2293

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2294

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2295از بس مکدرست درین روزگار صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2295

21 اشعار

غزل شمارهٔ 2296لبریز از می شفق کن ایاغ صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2296

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2297از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2297

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2298

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2299دل زنده می کند نفس جانفزای صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2299

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبح

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2300

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2251–از وصل صدف گهر گریزان است

غزل شمارهٔ 2252–از حسن تو جیب خاک پر ماه است

غزل شمارهٔ 2253–لطف بتان جانگدازتر ز عتاب است

غزل شمارهٔ 2254–حلقه گوش تو گوشواره صبح است

غزل شمارهٔ 2255–حلقه آه مرا سپهر نگین است

غزل شمارهٔ 2256–زیر بال است پناهی که مراست

غزل شمارهٔ 2257–خود به خود چشم تو در گفتارست

غزل شمارهٔ 2258–ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 2259–شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب است

غزل شمارهٔ 2260–مرهم کافور خلق پرده صد نشترست

غزل شمارهٔ 2261–غباری بجا از زمین مانده است

غزل شمارهٔ 2262–زمین نقش پایی است بر آستانت

غزل شمارهٔ 2263–آیینه را سیاه کند با غبار بحث

غزل شمارهٔ 2264–بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

غزل شمارهٔ 2265–چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

غزل شمارهٔ 2266–نیست روی عرق آلود به گوهر محتاج

غزل شمارهٔ 2267–داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاج

غزل شمارهٔ 2268–نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاج

غزل شمارهٔ 2269–نیست یک گوهر سیراب به اندازه موج

غزل شمارهٔ 2270–به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

غزل شمارهٔ 2271–تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟

غزل شمارهٔ 2272–آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

غزل شمارهٔ 2273–دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

غزل شمارهٔ 2274–بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

غزل شمارهٔ 2275–لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

غزل شمارهٔ 2276–ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

غزل شمارهٔ 2277–لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

غزل شمارهٔ 2278–در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

غزل شمارهٔ 2279–تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

غزل شمارهٔ 2280–قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح

غزل شمارهٔ 2281–چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح

غزل شمارهٔ 2282–عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبح

غزل شمارهٔ 2283–خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح

غزل شمارهٔ 2284–گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبح

غزل شمارهٔ 2285–نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبح

غزل شمارهٔ 2286–می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح

غزل شمارهٔ 2287–خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبح

غزل شمارهٔ 2288–گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبح

غزل شمارهٔ 2289–نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح

غزل شمارهٔ 2290–منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح

غزل شمارهٔ 2291–قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

غزل شمارهٔ 2292–دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرح

غزل شمارهٔ 2293–زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح

غزل شمارهٔ 2294–آفاق را کند به نفش مشکبار صبح

غزل شمارهٔ 2295–از بس مکدرست درین روزگار صبح

غزل شمارهٔ 2296–لبریز از می شفق کن ایاغ صبح

غزل شمارهٔ 2297–از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبح

غزل شمارهٔ 2298–روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح

غزل شمارهٔ 2299–دل زنده می کند نفس جانفزای صبح

غزل شمارهٔ 2300–زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبح

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 2251–از وصل صدف گهر گریزان است

غزل شمارهٔ 2252–از حسن تو جیب خاک پر ماه است

غزل شمارهٔ 2253–لطف بتان جانگدازتر ز عتاب است

غزل شمارهٔ 2254–حلقه گوش تو گوشواره صبح است

غزل شمارهٔ 2255–حلقه آه مرا سپهر نگین است

غزل شمارهٔ 2256–زیر بال است پناهی که مراست

غزل شمارهٔ 2257–خود به خود چشم تو در گفتارست

غزل شمارهٔ 2258–ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 2259–شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب است

غزل شمارهٔ 2260–مرهم کافور خلق پرده صد نشترست

غزل شمارهٔ 2261–غباری بجا از زمین مانده است

غزل شمارهٔ 2262–زمین نقش پایی است بر آستانت

غزل شمارهٔ 2263–آیینه را سیاه کند با غبار بحث

غزل شمارهٔ 2264–بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

غزل شمارهٔ 2265–چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

غزل شمارهٔ 2266–نیست روی عرق آلود به گوهر محتاج

غزل شمارهٔ 2267–داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاج

غزل شمارهٔ 2268–نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاج

غزل شمارهٔ 2269–نیست یک گوهر سیراب به اندازه موج

غزل شمارهٔ 2270–به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

غزل شمارهٔ 2271–تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟

غزل شمارهٔ 2272–آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

غزل شمارهٔ 2273–دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

غزل شمارهٔ 2274–بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

غزل شمارهٔ 2275–لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

غزل شمارهٔ 2276–ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

غزل شمارهٔ 2251از وصل صدف گهر گریزان است

غزل شمارهٔ 2252از حسن تو جیب خاک پر ماه است

غزل شمارهٔ 2253لطف بتان جانگدازتر ز عتاب است

غزل شمارهٔ 2254حلقه گوش تو گوشواره صبح است

غزل شمارهٔ 2255حلقه آه مرا سپهر نگین است

غزل شمارهٔ 2256زیر بال است پناهی که مراست

غزل شمارهٔ 2257خود به خود چشم تو در گفتارست

غزل شمارهٔ 2258ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 2259شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب است

غزل شمارهٔ 2260مرهم کافور خلق پرده صد نشترست

غزل شمارهٔ 2261غباری بجا از زمین مانده است

غزل شمارهٔ 2262زمین نقش پایی است بر آستانت

غزل شمارهٔ 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحث

غزل شمارهٔ 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

غزل شمارهٔ 2265چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

غزل شمارهٔ 2266نیست روی عرق آلود به گوهر محتاج

غزل شمارهٔ 2267داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاج

غزل شمارهٔ 2268نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاج

غزل شمارهٔ 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موج

غزل شمارهٔ 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

غزل شمارهٔ 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟

غزل شمارهٔ 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

غزل شمارهٔ 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

غزل شمارهٔ 2274بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

غزل شمارهٔ 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

غزل شمارهٔ 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

غزل شمارهٔ 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

غزل شمارهٔ 2278در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

غزل شمارهٔ 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

غزل شمارهٔ 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح

غزل شمارهٔ 2281چاک خواهد سربرآورد از گریبانم چو صبح

غزل شمارهٔ 2282عاشق صادق بود گر پاکدامان همچو صبح

غزل شمارهٔ 2283خرده انجم ندارد رونقی در کوی صبح

غزل شمارهٔ 2284گر نه از فتنه ایام خبر دارد صبح

غزل شمارهٔ 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبح

غزل شمارهٔ 2286می زند موج پریزاد، صنمخانه صبح

غزل شمارهٔ 2287خاک از خواب عدم جست ز بیداری صبح

غزل شمارهٔ 2288گر به اخلاص رخ خود به زمین سایی صبح

غزل شمارهٔ 2289نمک به دیده غفلت کن از سفیده صبح

غزل شمارهٔ 2290منه چو ساده دلان دل به کامرانی صبح

غزل شمارهٔ 2291قسم به خط لب ساقی و دعای قدح

غزل شمارهٔ 2292دهد به روزن اگر نور، مهر تابان طرح

غزل شمارهٔ 2293زان پیشتر که تیغ کشد آفتاب صبح

غزل شمارهٔ 2294آفاق را کند به نفش مشکبار صبح

غزل شمارهٔ 2295از بس مکدرست درین روزگار صبح

غزل شمارهٔ 2296لبریز از می شفق کن ایاغ صبح

غزل شمارهٔ 2297از قرص آفتاب تهی نیست خوان صبح

غزل شمارهٔ 2298روشندلان به هر که رسیدند همچو صبح

غزل شمارهٔ 2299دل زنده می کند نفس جانفزای صبح

غزل شمارهٔ 2300زان پیش کآفتاب بگیرد گلوی صبح

غزل شمارهٔ 2251از وصل صدف گهر گریزان است

غزل شمارهٔ 2252از حسن تو جیب خاک پر ماه است

غزل شمارهٔ 2253لطف بتان جانگدازتر ز عتاب است

غزل شمارهٔ 2254حلقه گوش تو گوشواره صبح است

غزل شمارهٔ 2255حلقه آه مرا سپهر نگین است

غزل شمارهٔ 2256زیر بال است پناهی که مراست

غزل شمارهٔ 2257خود به خود چشم تو در گفتارست

غزل شمارهٔ 2258ترک چشم مخمورش مست ناتوانی‌هاست

غزل شمارهٔ 2259شود چو غنچه سخن پیشه، شیشه شیشه شراب است

غزل شمارهٔ 2260مرهم کافور خلق پرده صد نشترست

غزل شمارهٔ 2261غباری بجا از زمین مانده است

غزل شمارهٔ 2262زمین نقش پایی است بر آستانت

غزل شمارهٔ 2263آیینه را سیاه کند با غبار بحث

غزل شمارهٔ 2264بر رخ ممکن بود پیوسته گرد احتیاج

غزل شمارهٔ 2265چون گذارد خشت اول بر زمین معمار کج

غزل شمارهٔ 2266نیست روی عرق آلود به گوهر محتاج

غزل شمارهٔ 2267داغ ما نیست به دلسوزی یاران محتاج

غزل شمارهٔ 2268نیست با دیده ظاهر دل روشن محتاج

غزل شمارهٔ 2269نیست یک گوهر سیراب به اندازه موج

غزل شمارهٔ 2270به داغ عشق نباشد مرا جگر محتاج

غزل شمارهٔ 2271تا چند آه سرد کشی ز آرزوی گنج؟

غزل شمارهٔ 2272آن گنج خفی در دل ویرانه زند موج

غزل شمارهٔ 2273دور کن از دل هوس در پیرهن اخگر مپیچ

غزل شمارهٔ 2274بی شهادت زینهار از تیغ جانان سرمپیچ

غزل شمارهٔ 2275لب پیاله گزیدی سر از خمار مپیچ

غزل شمارهٔ 2276ماییم و خیال دهن یار و دگر هیچ

غزل شمارهٔ 2277لب هیچ و دهان هیچ و کمر هیچ و میان هیچ

غزل شمارهٔ 2278در جبین کس نمی بینیم انوار صلاح

غزل شمارهٔ 2279تا به کی همچون سگان گیرد ترا در خواب، صبح؟

غزل شمارهٔ 2280قرص خورشیدست اول لقمه مهمان صبح