غزلیات

غزل شمارهٔ 901زهی ز عارض گلرنگ، خونی می ناب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 901

6 اشعار

غزل شمارهٔ 902سبکسری که اسیر هواست همچو حباب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 902

33 اشعار

غزل شمارهٔ 903هوا چکیده نورست در شب مهتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 903

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 904بهشت بر مژه تصویر می کند مهتاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 904

5 اشعار

غزل شمارهٔ 905مریز آب رخ خود مگر برای شراب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 905

10 اشعار

غزل شمارهٔ 906ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شراب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 906

13 اشعار

غزل شمارهٔ 907بهار نغمه تر ساز می کند سیلاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 907

11 اشعار

غزل شمارهٔ 908ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 908

6 اشعار

غزل شمارهٔ 909غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 909

5 اشعار

غزل شمارهٔ 910عرق‌فشانی آن گلعذار را دریاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 910

آڈیو

16 اشعار

غزل شمارهٔ 911درون گنبد گردون فتنه بار مخسب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 911

آڈیو

51 اشعار

غزل شمارهٔ 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 912

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 913

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 914ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 914

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 915

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 916

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 917

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 918صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 918

آڈیو

36 اشعار

غزل شمارهٔ 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 919

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 920آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 920

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 921

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 922

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 923

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 924

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 925

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 926

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 927

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 928

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 929

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 930

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 931

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 932

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 933

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 934

آڈیو

18 اشعار

غزل شمارهٔ 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 935

آڈیو

35 اشعار

غزل شمارهٔ 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 936

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 937

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 938

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 939

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 940شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 940

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 941

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 942

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 943

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 944

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 945

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 946

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 947

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 948

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 949

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 950

آڈیو

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 901–زهی ز عارض گلرنگ، خونی می ناب

غزل شمارهٔ 902–سبکسری که اسیر هواست همچو حباب

غزل شمارهٔ 903–هوا چکیده نورست در شب مهتاب

غزل شمارهٔ 904–بهشت بر مژه تصویر می کند مهتاب

غزل شمارهٔ 905–مریز آب رخ خود مگر برای شراب

غزل شمارهٔ 906–ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شراب

غزل شمارهٔ 907–بهار نغمه تر ساز می کند سیلاب

غزل شمارهٔ 908–ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب

غزل شمارهٔ 909–غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب

غزل شمارهٔ 910–عرق‌فشانی آن گلعذار را دریاب

غزل شمارهٔ 911–درون گنبد گردون فتنه بار مخسب

غزل شمارهٔ 912–آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

غزل شمارهٔ 913–از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

غزل شمارهٔ 914–ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

غزل شمارهٔ 915–تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

غزل شمارهٔ 916–جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

غزل شمارهٔ 917–از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

غزل شمارهٔ 918–صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

غزل شمارهٔ 919–بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

غزل شمارهٔ 920–آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

غزل شمارهٔ 921–از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

غزل شمارهٔ 922–طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923–عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924–از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925–روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926–هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927–دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928–آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929–کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930–باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

غزل شمارهٔ 931–در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

غزل شمارهٔ 932–پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

غزل شمارهٔ 933–چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

غزل شمارهٔ 934–روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

غزل شمارهٔ 935–گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

غزل شمارهٔ 936–هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

غزل شمارهٔ 937–دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

غزل شمارهٔ 938–در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

غزل شمارهٔ 939–چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

غزل شمارهٔ 940–شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

غزل شمارهٔ 941–تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

غزل شمارهٔ 942–از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

غزل شمارهٔ 943–خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

غزل شمارهٔ 944–روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

غزل شمارهٔ 945–از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

غزل شمارهٔ 946–کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

غزل شمارهٔ 947–رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

غزل شمارهٔ 948–هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

غزل شمارهٔ 949–گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

غزل شمارهٔ 950–از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 901–زهی ز عارض گلرنگ، خونی می ناب

غزل شمارهٔ 902–سبکسری که اسیر هواست همچو حباب

غزل شمارهٔ 903–هوا چکیده نورست در شب مهتاب

غزل شمارهٔ 904–بهشت بر مژه تصویر می کند مهتاب

غزل شمارهٔ 905–مریز آب رخ خود مگر برای شراب

غزل شمارهٔ 906–ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شراب

غزل شمارهٔ 907–بهار نغمه تر ساز می کند سیلاب

غزل شمارهٔ 908–ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب

غزل شمارهٔ 909–غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب

غزل شمارهٔ 910–عرق‌فشانی آن گلعذار را دریاب

غزل شمارهٔ 911–درون گنبد گردون فتنه بار مخسب

غزل شمارهٔ 912–آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

غزل شمارهٔ 913–از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

غزل شمارهٔ 914–ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

غزل شمارهٔ 915–تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

غزل شمارهٔ 916–جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

غزل شمارهٔ 917–از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

غزل شمارهٔ 918–صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

غزل شمارهٔ 919–بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

غزل شمارهٔ 920–آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

غزل شمارهٔ 921–از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

غزل شمارهٔ 922–طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923–عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924–از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925–روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926–هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 901زهی ز عارض گلرنگ، خونی می ناب

غزل شمارهٔ 902سبکسری که اسیر هواست همچو حباب

غزل شمارهٔ 903هوا چکیده نورست در شب مهتاب

غزل شمارهٔ 904بهشت بر مژه تصویر می کند مهتاب

غزل شمارهٔ 905مریز آب رخ خود مگر برای شراب

غزل شمارهٔ 906ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شراب

غزل شمارهٔ 907بهار نغمه تر ساز می کند سیلاب

غزل شمارهٔ 908ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب

غزل شمارهٔ 909غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب

غزل شمارهٔ 910عرق‌فشانی آن گلعذار را دریاب

غزل شمارهٔ 911درون گنبد گردون فتنه بار مخسب

غزل شمارهٔ 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

غزل شمارهٔ 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

غزل شمارهٔ 914ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

غزل شمارهٔ 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

غزل شمارهٔ 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

غزل شمارهٔ 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

غزل شمارهٔ 918صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

غزل شمارهٔ 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

غزل شمارهٔ 920آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

غزل شمارهٔ 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

غزل شمارهٔ 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت

غزل شمارهٔ 931در علاج درد ما رنگ از رخ تدبیر ریخت

غزل شمارهٔ 932پیش ساقی هر که آب رو درین میخانه ریخت

غزل شمارهٔ 933چشم مخموری که ما را زهر در پیمانه ریخت

غزل شمارهٔ 934روی از عالم بگردان گر لقا می بایدت

غزل شمارهٔ 935گرچه نی زرد و ضعیف و لاغر و بی دست و پاست

غزل شمارهٔ 936هر که پیوندد به اهل حق ز مردان خداست

غزل شمارهٔ 937دیده های پاک را با حسن، کشتی آشناست

غزل شمارهٔ 938در غبار خط صفای آن پری طلعت بجاست

غزل شمارهٔ 939چرخ ماند از گردش اما اضطراب دل بجاست

غزل شمارهٔ 940شکر این آب و علف ضایع کنان یک دم بجاست

غزل شمارهٔ 941تا به کی در پرده باشد نیک و بد، ساغر کجاست؟

غزل شمارهٔ 942از دو عالم فارغم، آزاده ای چون من کجاست؟

غزل شمارهٔ 943خشک شد کشت امیدم ابر احسانی کجاست؟

غزل شمارهٔ 944روزگارم تیره شد خورشید سیمایی کجاست؟

غزل شمارهٔ 945از دل سخت بتان از ناله ای فریاد خاست

غزل شمارهٔ 946کی سری بردم به جیب خود که طوفان برنخاست

غزل شمارهٔ 947رفت تا مجنون ز دشت عشق مردی برنخاست

غزل شمارهٔ 948هر که رو تابد ز عاشق، خط مشکینش سزاست

غزل شمارهٔ 949گر بسوزد ز آتش می شرم جانان مفت ماست

غزل شمارهٔ 950از تهیدستی ز بی برگان خجالت کار ماست

غزل شمارهٔ 901زهی ز عارض گلرنگ، خونی می ناب

غزل شمارهٔ 902سبکسری که اسیر هواست همچو حباب

غزل شمارهٔ 903هوا چکیده نورست در شب مهتاب

غزل شمارهٔ 904بهشت بر مژه تصویر می کند مهتاب

غزل شمارهٔ 905مریز آب رخ خود مگر برای شراب

غزل شمارهٔ 906ز بس به می شدم آلوده چون سبوی شراب

غزل شمارهٔ 907بهار نغمه تر ساز می کند سیلاب

غزل شمارهٔ 908ندیده چشم چنین آهوی ختا در خواب

غزل شمارهٔ 909غضب ستیزه گر و عقل قهرمان در خواب

غزل شمارهٔ 910عرق‌فشانی آن گلعذار را دریاب

غزل شمارهٔ 911درون گنبد گردون فتنه بار مخسب

غزل شمارهٔ 912آمد سحر به خانه من یار، بی حجاب

غزل شمارهٔ 913از اشک بلبل است رگ تلخی گلاب

غزل شمارهٔ 914ای خوشه چین سنبل زلف تو مشک ناب

غزل شمارهٔ 915تا گل ز عکس عارض او چیده است آب

غزل شمارهٔ 916جای صدف بود ز گرانی زمین در آب

غزل شمارهٔ 917از چشم نیم مست تو با یک جهان شراب

غزل شمارهٔ 918صبح گشاده‌روی بوَد در حجاب شب

غزل شمارهٔ 919بردار دل ز عالم خاکی، صفا طلب

غزل شمارهٔ 920آیینه شو وصال پری طلعتان طلب

غزل شمارهٔ 921از لعل و گهر گرچه گرانسنگ شود آب

غزل شمارهٔ 922طی شود در یک نفس آغاز و انجام حیات

غزل شمارهٔ 923عالمی را روی شرم آلود او دیوانه ساخت

غزل شمارهٔ 924از چه و زندان برآمد هر که روح از تن شناخت

غزل شمارهٔ 925روی گرم مهر اگر ذرات عالم را نواخت

غزل شمارهٔ 926هر که را اینجا به سیلی آسمان خواهد نواخت

غزل شمارهٔ 927دست و پا بسیار زد تا عشق ما را پاک سوخت

غزل شمارهٔ 928آن که رنگ خط به رخسارش ز مشک ناب ریخت

غزل شمارهٔ 929کوته اندیشی که گل در خوابگاه یار ریخت

غزل شمارهٔ 930باده تلخی که از بویش دل منصور ریخت