غزلیات

غزل شمارهٔ 6503خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6503

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6504

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6505

10 اشعار

غزل شمارهٔ 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6506

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6507

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6508

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6509

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6510

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6511کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6511

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6512از سر کوی قناعت به در شاه مرو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6512

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6513ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6513

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6514

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6515عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6515

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6516ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6516

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6517رسید خانه زین عاقبت به کام از تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6517

5 اشعار

غزل شمارهٔ 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6518

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6519ز گل فزود مرا خارخار خنده تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6519

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6520چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6520

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6521شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6521

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6522زبان چو پسته شود سبز در دهن بی تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6522

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6523ز من شکیب به قدر دل فگار بجو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6523

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6524چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6524

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و برو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6525

24 اشعار

غزل شمارهٔ 6526ز شرم قد بلند تو آب گردد سرو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6526

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6527ز جلوه های صنوبرقدان ز راه مرو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6527

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6528روزی که پسته دید لب همچو قند او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6528

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6529شد خط مشکبار عیان از عذار او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6529

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6530

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6531

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6532از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6532

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6533

7 اشعار

غزل شمارهٔ 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6534

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6535

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6536

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6537

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6538

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6539

6 اشعار

غزل شمارهٔ 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6540

9 اشعار

غزل شمارهٔ 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6541

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6542

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6543

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6544

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6545

14 اشعار

غزل شمارهٔ 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6546

20 اشعار

غزل شمارهٔ 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6547

16 اشعار

غزل شمارهٔ 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6548

11 اشعار

غزل شمارهٔ 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6549

18 اشعار

غزل شمارهٔ 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6550

13 اشعار

غزل شمارهٔ 6551وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6551

8 اشعار

غزل شمارهٔ 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شو

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 6552

11 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 6503–خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

غزل شمارهٔ 6504–زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

غزل شمارهٔ 6505–هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506–برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507–کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508–نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6509–چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

غزل شمارهٔ 6510–چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

غزل شمارهٔ 6511–کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

غزل شمارهٔ 6512–از سر کوی قناعت به در شاه مرو

غزل شمارهٔ 6513–ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

غزل شمارهٔ 6514–بیا که سوخت مرا هجر بی مروت تو

غزل شمارهٔ 6515–عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

غزل شمارهٔ 6516–ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از تو

غزل شمارهٔ 6517–رسید خانه زین عاقبت به کام از تو

غزل شمارهٔ 6518–زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو

غزل شمارهٔ 6519–ز گل فزود مرا خارخار خنده تو

غزل شمارهٔ 6520–چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟

غزل شمارهٔ 6521–شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو

غزل شمارهٔ 6522–زبان چو پسته شود سبز در دهن بی تو

غزل شمارهٔ 6523–ز من شکیب به قدر دل فگار بجو

غزل شمارهٔ 6524–چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دو

غزل شمارهٔ 6525–مشو چو موج شلاین به هر کنار و برو

غزل شمارهٔ 6526–ز شرم قد بلند تو آب گردد سرو

غزل شمارهٔ 6527–ز جلوه های صنوبرقدان ز راه مرو

غزل شمارهٔ 6528–روزی که پسته دید لب همچو قند او

غزل شمارهٔ 6529–شد خط مشکبار عیان از عذار او

غزل شمارهٔ 6530–خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

غزل شمارهٔ 6531–میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

غزل شمارهٔ 6532–از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6533–چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6534–از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535–خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536–نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537–از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538–ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539–تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540–ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541–در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542–مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543–کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544–در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545–ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546–دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547–یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548–خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549–از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6550–شد رعشه پیری پر و بال طلب تو

غزل شمارهٔ 6551–وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

غزل شمارهٔ 6552–چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شو

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 6503–خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

غزل شمارهٔ 6504–زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

غزل شمارهٔ 6505–هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506–برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507–کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508–نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6509–چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

غزل شمارهٔ 6510–چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

غزل شمارهٔ 6511–کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

غزل شمارهٔ 6512–از سر کوی قناعت به در شاه مرو

غزل شمارهٔ 6513–ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

غزل شمارهٔ 6514–بیا که سوخت مرا هجر بی مروت تو

غزل شمارهٔ 6515–عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

غزل شمارهٔ 6516–ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از تو

غزل شمارهٔ 6517–رسید خانه زین عاقبت به کام از تو

غزل شمارهٔ 6518–زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو

غزل شمارهٔ 6519–ز گل فزود مرا خارخار خنده تو

غزل شمارهٔ 6520–چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟

غزل شمارهٔ 6521–شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو

غزل شمارهٔ 6522–زبان چو پسته شود سبز در دهن بی تو

غزل شمارهٔ 6523–ز من شکیب به قدر دل فگار بجو

غزل شمارهٔ 6524–چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دو

غزل شمارهٔ 6525–مشو چو موج شلاین به هر کنار و برو

غزل شمارهٔ 6526–ز شرم قد بلند تو آب گردد سرو

غزل شمارهٔ 6527–ز جلوه های صنوبرقدان ز راه مرو

غزل شمارهٔ 6528–روزی که پسته دید لب همچو قند او

غزل شمارهٔ 6503خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

غزل شمارهٔ 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

غزل شمارهٔ 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

غزل شمارهٔ 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

غزل شمارهٔ 6511کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

غزل شمارهٔ 6512از سر کوی قناعت به در شاه مرو

غزل شمارهٔ 6513ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

غزل شمارهٔ 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت تو

غزل شمارهٔ 6515عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

غزل شمارهٔ 6516ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از تو

غزل شمارهٔ 6517رسید خانه زین عاقبت به کام از تو

غزل شمارهٔ 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو

غزل شمارهٔ 6519ز گل فزود مرا خارخار خنده تو

غزل شمارهٔ 6520چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟

غزل شمارهٔ 6521شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو

غزل شمارهٔ 6522زبان چو پسته شود سبز در دهن بی تو

غزل شمارهٔ 6523ز من شکیب به قدر دل فگار بجو

غزل شمارهٔ 6524چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دو

غزل شمارهٔ 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و برو

غزل شمارهٔ 6526ز شرم قد بلند تو آب گردد سرو

غزل شمارهٔ 6527ز جلوه های صنوبرقدان ز راه مرو

غزل شمارهٔ 6528روزی که پسته دید لب همچو قند او

غزل شمارهٔ 6529شد خط مشکبار عیان از عذار او

غزل شمارهٔ 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

غزل شمارهٔ 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

غزل شمارهٔ 6532از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6533چون سر زند ز مشرق زین آفتاب تو

غزل شمارهٔ 6534از بس ز خون ما شده گلگون عقیق تو

غزل شمارهٔ 6535خون لاله لاله می چکد از رنگ آل تو

غزل شمارهٔ 6536نتوان در آب و آینه دیدن مثال تو

غزل شمارهٔ 6537از بس که سرکش است قد چون نهال تو

غزل شمارهٔ 6538ای فتنه سایه پرور سرو روان تو

غزل شمارهٔ 6539تا کرد تیغ غمزه حمایل نگاه تو

غزل شمارهٔ 6540ای شاخ گل شکسته طرف کلاه تو

غزل شمارهٔ 6541در خون نشست لاله ز چشم سیاه تو

غزل شمارهٔ 6542مپسند پر ز داغ کنم از جفای تو

غزل شمارهٔ 6543کردم اگر چه هر دو جهان رونمای تو

غزل شمارهٔ 6544در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو

غزل شمارهٔ 6545ای دل گشاد کار خود از آن و این مجو

غزل شمارهٔ 6546دام و کمند گردن دلهاست آرزو

غزل شمارهٔ 6547یک صافدل در انجمن روزگار کو؟

غزل شمارهٔ 6548خط بر عذار ساده نباشد مباش گو

غزل شمارهٔ 6549از اهل حق اگر نظری یافتی بگو

غزل شمارهٔ 6550شد رعشه پیری پر و بال طلب تو

غزل شمارهٔ 6551وحشی تر از آهوست نشان قدم تو

غزل شمارهٔ 6552چون شبنم روشن گهر با خار و گل یکرنگ شو

غزل شمارهٔ 6503خط شبرنگ با لعل لب جانان زند پهلو

غزل شمارهٔ 6504زمین از اشک پرشورم به طوفان می زند پهلو

غزل شمارهٔ 6505هر که چون شبنم گل پاک بود گوهر او

غزل شمارهٔ 6506برخوری زان لب میگون که ز اندیشه او

غزل شمارهٔ 6507کشت بی خوشه خجالت کشد از روی درو

غزل شمارهٔ 6508نه خط است این که دمید از لب جان پرور تو

غزل شمارهٔ 6509چشم را خیره کند پرتو زیبایی تو

غزل شمارهٔ 6510چرب نرمی ز رقیبان ستمکار مجو

غزل شمارهٔ 6511کی دوبین می شود از سایه تماشایی سرو؟

غزل شمارهٔ 6512از سر کوی قناعت به در شاه مرو

غزل شمارهٔ 6513ای دل غافل از اسباب جهان دست بشو

غزل شمارهٔ 6514بیا که سوخت مرا هجر بی مروت تو

غزل شمارهٔ 6515عنان به طول امل داده ای دریغ از تو

غزل شمارهٔ 6516ز کعبه سنگ به دل می زند خلیل از تو

غزل شمارهٔ 6517رسید خانه زین عاقبت به کام از تو

غزل شمارهٔ 6518زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو

غزل شمارهٔ 6519ز گل فزود مرا خارخار خنده تو

غزل شمارهٔ 6520چه دل گشایدم از باغ و بوستان بی تو؟

غزل شمارهٔ 6521شکفتگی نشود سبز در چمن بی تو

غزل شمارهٔ 6522زبان چو پسته شود سبز در دهن بی تو

غزل شمارهٔ 6523ز من شکیب به قدر دل فگار بجو

غزل شمارهٔ 6524چو از تو دیده و دل کامیاب شد هر دو

غزل شمارهٔ 6525مشو چو موج شلاین به هر کنار و برو

غزل شمارهٔ 6526ز شرم قد بلند تو آب گردد سرو

غزل شمارهٔ 6527ز جلوه های صنوبرقدان ز راه مرو

غزل شمارهٔ 6528روزی که پسته دید لب همچو قند او

غزل شمارهٔ 6529شد خط مشکبار عیان از عذار او

غزل شمارهٔ 6530خطت که رفت در بغل هاله ماه ازو

غزل شمارهٔ 6531میخانه ای که شوق تو باشد مدام او

غزل شمارهٔ 6532از گرد خط گرفته مباد آفتاب تو