غزلیات

غزل شمارهٔ 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5703

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5704مرا که هست به دل کوه آهن از مردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5704

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5705ز سادگی است تمنای سود ازین مردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5705

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5706

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصل

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5707

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5708ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5708

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5709

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5710

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5711جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5711

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5712

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5713به جرم این که متاع هنر بود بارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5713

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5714

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5715به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5715

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5716ز سر کلاه نمد را چگونه بردارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5716

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5717ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5717

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5718

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5719چگونه درد خود از مردمان نهان دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5719

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5720

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5721چو خامه معنی نازک در آستین دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5721

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5722نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5722

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5723ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5723

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5724لب خموش و زبان گزیده‌ای دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5724

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5725درین سفر که توکل شده است راهبرم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5725

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5726

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5727

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5728

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5729

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5730

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5731

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5732

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5733مرا که گفت که دست از عنان یار کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5733

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5734

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5735

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5736

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5737

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5738اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5738

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5739بس است روی دلی مشت استخوان مرا

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5739

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5740

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5741منم که قیمت یاقوت داغ می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5741

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5742

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5743ستاره سوخته آتشین عذارانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5743

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5744اگر چه با گل دمساز می شود شبنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5744

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5745

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5746

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5747

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5748

28 اشعار

غزل شمارهٔ 5749چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5749

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5750دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5750

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5751اگر به روی تو بار دگر نظاره کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5751

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5752صفای روی ترا از نقاب می‌بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5752

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5703–ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم

غزل شمارهٔ 5704–مرا که هست به دل کوه آهن از مردم

غزل شمارهٔ 5705–ز سادگی است تمنای سود ازین مردم

غزل شمارهٔ 5706–منم که از جگر لاله داغ می دزدم

غزل شمارهٔ 5707–ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصل

غزل شمارهٔ 5708–ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم

غزل شمارهٔ 5709–اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندم

غزل شمارهٔ 5710–به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5711–جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

غزل شمارهٔ 5712–ز ابر تربیت روزگار نومیدم

غزل شمارهٔ 5713–به جرم این که متاع هنر بود بارم

غزل شمارهٔ 5714–گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارم

غزل شمارهٔ 5715–به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم

غزل شمارهٔ 5716–ز سر کلاه نمد را چگونه بردارم

غزل شمارهٔ 5717–ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارم

غزل شمارهٔ 5718–ز خال روز سیاهی که داشتم دارم

غزل شمارهٔ 5719–چگونه درد خود از مردمان نهان دارم

غزل شمارهٔ 5720–کنون که با تو مکان در یک انجمن دارم

غزل شمارهٔ 5721–چو خامه معنی نازک در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5722–نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارم

غزل شمارهٔ 5723–ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارم

غزل شمارهٔ 5724–لب خموش و زبان گزیده‌ای دارم

غزل شمارهٔ 5725–درین سفر که توکل شده است راهبرم

غزل شمارهٔ 5726–به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

غزل شمارهٔ 5727–به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

غزل شمارهٔ 5728–منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

غزل شمارهٔ 5729–ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

غزل شمارهٔ 5730–اگر چه در چمن روزگار خار و خسم

غزل شمارهٔ 5731–ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

غزل شمارهٔ 5732–چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم

غزل شمارهٔ 5733–مرا که گفت که دست از عنان یار کشم

غزل شمارهٔ 5734–ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگم

غزل شمارهٔ 5735–ز بردباری ما خوار و زار شد عالم

غزل شمارهٔ 5736–ز گمرهی خود از روی رهنما خجلم

غزل شمارهٔ 5737–از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلم

غزل شمارهٔ 5738–اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم

غزل شمارهٔ 5739–بس است روی دلی مشت استخوان مرا

غزل شمارهٔ 5740–ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم

غزل شمارهٔ 5741–منم که قیمت یاقوت داغ می دانم

غزل شمارهٔ 5742–منم که مصرف نقد نگاه می دانم

غزل شمارهٔ 5743–ستاره سوخته آتشین عذارانم

غزل شمارهٔ 5744–اگر چه با گل دمساز می شود شبنم

غزل شمارهٔ 5745–به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنم

غزل شمارهٔ 5746–چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم

غزل شمارهٔ 5747–چه دست در خم آن زلف دلنواز کنم

غزل شمارهٔ 5748–بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم

غزل شمارهٔ 5749–چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم

غزل شمارهٔ 5750–دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنم

غزل شمارهٔ 5751–اگر به روی تو بار دگر نظاره کنم

غزل شمارهٔ 5752–صفای روی ترا از نقاب می‌بینم

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5703–ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم

غزل شمارهٔ 5704–مرا که هست به دل کوه آهن از مردم

غزل شمارهٔ 5705–ز سادگی است تمنای سود ازین مردم

غزل شمارهٔ 5706–منم که از جگر لاله داغ می دزدم

غزل شمارهٔ 5707–ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصل

غزل شمارهٔ 5708–ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم

غزل شمارهٔ 5709–اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندم

غزل شمارهٔ 5710–به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5711–جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

غزل شمارهٔ 5712–ز ابر تربیت روزگار نومیدم

غزل شمارهٔ 5713–به جرم این که متاع هنر بود بارم

غزل شمارهٔ 5714–گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارم

غزل شمارهٔ 5715–به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم

غزل شمارهٔ 5716–ز سر کلاه نمد را چگونه بردارم

غزل شمارهٔ 5717–ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارم

غزل شمارهٔ 5718–ز خال روز سیاهی که داشتم دارم

غزل شمارهٔ 5719–چگونه درد خود از مردمان نهان دارم

غزل شمارهٔ 5720–کنون که با تو مکان در یک انجمن دارم

غزل شمارهٔ 5721–چو خامه معنی نازک در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5722–نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارم

غزل شمارهٔ 5723–ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارم

غزل شمارهٔ 5724–لب خموش و زبان گزیده‌ای دارم

غزل شمارهٔ 5725–درین سفر که توکل شده است راهبرم

غزل شمارهٔ 5726–به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

غزل شمارهٔ 5727–به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

غزل شمارهٔ 5728–منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

غزل شمارهٔ 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم

غزل شمارهٔ 5704مرا که هست به دل کوه آهن از مردم

غزل شمارهٔ 5705ز سادگی است تمنای سود ازین مردم

غزل شمارهٔ 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدم

غزل شمارهٔ 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصل

غزل شمارهٔ 5708ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم

غزل شمارهٔ 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندم

غزل شمارهٔ 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5711جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

غزل شمارهٔ 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدم

غزل شمارهٔ 5713به جرم این که متاع هنر بود بارم

غزل شمارهٔ 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارم

غزل شمارهٔ 5715به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم

غزل شمارهٔ 5716ز سر کلاه نمد را چگونه بردارم

غزل شمارهٔ 5717ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارم

غزل شمارهٔ 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارم

غزل شمارهٔ 5719چگونه درد خود از مردمان نهان دارم

غزل شمارهٔ 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارم

غزل شمارهٔ 5721چو خامه معنی نازک در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5722نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارم

غزل شمارهٔ 5723ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارم

غزل شمارهٔ 5724لب خموش و زبان گزیده‌ای دارم

غزل شمارهٔ 5725درین سفر که توکل شده است راهبرم

غزل شمارهٔ 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

غزل شمارهٔ 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

غزل شمارهٔ 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

غزل شمارهٔ 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

غزل شمارهٔ 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسم

غزل شمارهٔ 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

غزل شمارهٔ 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم

غزل شمارهٔ 5733مرا که گفت که دست از عنان یار کشم

غزل شمارهٔ 5734ز بوی باده گلرنگ می پرد رنگم

غزل شمارهٔ 5735ز بردباری ما خوار و زار شد عالم

غزل شمارهٔ 5736ز گمرهی خود از روی رهنما خجلم

غزل شمارهٔ 5737از آن زمان که به زلف تو مبتلاست دلم

غزل شمارهٔ 5738اگر چه نیک نیم در پناه نیکانم

غزل شمارهٔ 5739بس است روی دلی مشت استخوان مرا

غزل شمارهٔ 5740ز رعشه رفته برون دست و پا ز فرمانم

غزل شمارهٔ 5741منم که قیمت یاقوت داغ می دانم

غزل شمارهٔ 5742منم که مصرف نقد نگاه می دانم

غزل شمارهٔ 5743ستاره سوخته آتشین عذارانم

غزل شمارهٔ 5744اگر چه با گل دمساز می شود شبنم

غزل شمارهٔ 5745به تنگ همچو شرر از بقای خویشتنم

غزل شمارهٔ 5746چگونه توبه ز می موسوم بهار کنم

غزل شمارهٔ 5747چه دست در خم آن زلف دلنواز کنم

غزل شمارهٔ 5748بر آن سرم که وطن در دیار خویش کنم

غزل شمارهٔ 5749چگونه پیش رخ نازک تو آه کنم

غزل شمارهٔ 5750دلم ز پاسِ نفس تار می‌شود، چه کنم

غزل شمارهٔ 5751اگر به روی تو بار دگر نظاره کنم

غزل شمارهٔ 5752صفای روی ترا از نقاب می‌بینم

غزل شمارهٔ 5703ادب گذشته بر روی یکدیگر دستم

غزل شمارهٔ 5704مرا که هست به دل کوه آهن از مردم

غزل شمارهٔ 5705ز سادگی است تمنای سود ازین مردم

غزل شمارهٔ 5706منم که از جگر لاله داغ می دزدم

غزل شمارهٔ 5707ز فکر پوچ درین شوره زار بی حاصل

غزل شمارهٔ 5708ز ناروایی خود این چنین که خوار شدم

غزل شمارهٔ 5709اگر دو روز درین تیره خاکدان ماندم

غزل شمارهٔ 5710به حرف تلخ ز لبهای یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5711جمال یوسف ازین تیره خاکدان دیدم

غزل شمارهٔ 5712ز ابر تربیت روزگار نومیدم

غزل شمارهٔ 5713به جرم این که متاع هنر بود بارم

غزل شمارهٔ 5714گمان مبر که بغیر از تو آشنا دارم

غزل شمارهٔ 5715به حرف و صوف ز لب مهر از چه بردارم

غزل شمارهٔ 5716ز سر کلاه نمد را چگونه بردارم

غزل شمارهٔ 5717ز جوش عشق تو میخانه در بغل دارم

غزل شمارهٔ 5718ز خال روز سیاهی که داشتم دارم

غزل شمارهٔ 5719چگونه درد خود از مردمان نهان دارم

غزل شمارهٔ 5720کنون که با تو مکان در یک انجمن دارم

غزل شمارهٔ 5721چو خامه معنی نازک در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5722نه ذوق صحبت و نه میل گفتگو دارم

غزل شمارهٔ 5723ز ضعف اگر نفس بال بسته ای دارم

غزل شمارهٔ 5724لب خموش و زبان گزیده‌ای دارم

غزل شمارهٔ 5725درین سفر که توکل شده است راهبرم

غزل شمارهٔ 5726به شور عشق و جنون همچو صبح مشهورم

غزل شمارهٔ 5727به لب نمی رسد از ضعف آه شبگیرم

غزل شمارهٔ 5728منم که فیض شراب از کتاب می گیرم

غزل شمارهٔ 5729ز بیم هجر شب وصل یار می لرزم

غزل شمارهٔ 5730اگر چه در چمن روزگار خار و خسم

غزل شمارهٔ 5731ز خال گوشه ابروی یار می ترسم

غزل شمارهٔ 5732چنان که نیل بود مانع رسیدن چشم