وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 131–من چو موسی در زمان آتش شوق و لقا

غزل شمارهٔ 132–در میان پرده خون عشق را گلزارها

Love has rosebowers amid the veil of blood; lovers have affairs to transact with the beauty of incomparable Love.

غزل شمارهٔ 133–غمزه عشقت بدان آرد یکی محتاج را

غزل شمارهٔ 134–ساقیا در نوش آور شیره عنقود را

غزل شمارهٔ 135–ساقیا گردان کن آخر آن شرابِ صاف را

غزل شمارهٔ 136–پرده‌ی دیگر مزن جز پرده‌ی دلدار ما

غزل شمارهٔ 137–با چنین شمشیر دولت تو زبون مانی!؟ چرا ؟

غزل شمارهٔ 138–سکه رخسار ما جز زر مبادا بی‌شما

غزل شمارهٔ 139–رنج تن دور از تو ای تو راحت جان‌های ما

غزل شمارهٔ 140–درد ما را در جهان درمان مبادا بی‌شما

غزل شمارهٔ 141–جمله یارانِ تو سنگند و توی مرجان چرا ؟

غزل شمارهٔ 142–دولتی همسایه شد همسایگان را الصلا

غزل شمارهٔ 143–دوش من پیغام کردم سوی تو استاره را

Yesterday I gave a star a message for you; I said to it, “Deliver my compliments to that one fair as the moon.”

غزل شمارهٔ 144–عقل دریابد تو را یا عشق یا جانِ صفا ؟

غزل شمارهٔ 145–ای وصالت یک زمان بوده فراقت سال‌ها

غزل شمارهٔ 146–در صفای باده بنما ساقیا تو رنگ ما

غزل شمارهٔ 147–آخر از هجران به وصلش دررسیدستی دلا

غزل شمارهٔ 148–از پی شمس حق و دین دیده گریان ما

غزل شمارهٔ 149–خدمتِ شمس حق و دین یادگارت ساقیا

غزل شمارهٔ 150–درد شمس الدین بود سرمایه درمان ما

غزل شمارهٔ 151–سر برون کن از دریچه جان ببین عشاق را

غزل شمارهٔ 152–دوش آن جانان ما افتان و خیزان یک قبا

غزل شمارهٔ 153–شمع دیدم گرد او پروانه‌ها چون جمع‌ها

غزل شمارهٔ 154–دیده حاصل کن دلا آن گه ببین تبریز را

غزل شمارهٔ 155–از فراق شمس دین افتاده‌ام در تنگنا

غزل شمارهٔ 156–ای هوس‌های دلم بیا بیا بیا بیا

غزل شمارهٔ 157–ای هوس‌های دلم باری بیا رویی نما

غزل شمارهٔ 158–امتزاج روح‌ها در وقت صلح و جنگ‌ها

غزل شمارهٔ 159–ای ز مقدارت هزاران فخر بی‌مقدار را

غزل شمارهٔ 273–طال ما بتنا بلاکم یا کرامی و شتنا

غزل شمارهٔ 274–ایه یا اهل الفرادیس اقرؤا منشورنا

غزل شمارهٔ 275–ابصرت روحی ملیحا زلزلت زلزالها

غزل شمارهٔ 298–آه از این زشتان که مه‌رو می‌نمایند از نقاب

غزل شمارهٔ 299–یا وصال یار باید یا حریفان را شراب

غزل شمارهٔ 384–عاشقان را گرچه در باطن جهانی دیگرست

غزل شمارهٔ 385–خلق‌های خوب تو پیشت دود بعد از وفات

غزل شمارهٔ 386–چون نداری تابِ دانش، چشم بگشا در صفات

غزل شمارهٔ 387–خاک آن کس شو که آب زندگانش روشنست

غزل شمارهٔ 388–خدمت بی‌دوستی را قدر و قیمت هست نیست

غزل شمارهٔ 389–چون دلت با من نباشد همنشینی سود نیست

غزل شمارهٔ 390–ساربانا اشتران بین سر به سر قطار مست

غزل شمارهٔ 391–مطربا این پرده زن کان یار ما مست آمدست

غزل شمارهٔ 392–گر ندید آن شادجان این گلستان را شاد چیست

غزل شمارهٔ 393–جمع باشید ای حریفان زانک وقت خواب نیست

Be gathered together, comrades, for this is not the time to sleep; by Allah, every comrade who sleeps is not of the true companions.

غزل شمارهٔ 394–چشمه‌ای خواهم که از وی جمله را افزایش است

غزل شمارهٔ 395–عشق اندر فضل و علم و دفتر و اوراق نیست

Love resides not in science and learning, scrolls and pages; whatever men chatter about, that way is not the lovers’ way.

غزل شمارهٔ 396–در ره معشوق ما ترسندگان را کار نیست

غزل شمارهٔ 397–آفتاب امروز بر شکل دگر تابان شده‌ست

غزل شمارهٔ 398–از سقاهم ربهم بین جمله ابرار مست

غزل شمارهٔ 399–آخر ای دلبر نه وقت عشرت انگیزی شدست