صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. رومی
  2. »دیوان شمس
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 143

غزل شمارهٔ 143

شاعر: رومی

وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

قافیہ: ارهرا

ہم وزن و قافیہ نظمیں: 4

صنف: غزل

انگریزی ترجمہ: آربری
Toggle stanza 1
1

Yesterday I gave a star a message for you; I said to it, “Deliver my compliments to that one fair as the moon.”

2

Prostrating myself, I said, “Convey this prostration to that sun who by his burning glow converts hard rocks to gold.”

3

I opened my breast and showed it the wounds; I said to it, “Bear tidings of me to the Beloved who delights in drinking blood.”

4

I rocked to and fro to hush the infant of my heart; the infant sleeps when the cradle is rocked.

5

Give milk to the infant of my heart, deliver us from turning about, you who every moment succour a hundred helpless ones like me.

6

After all, in the first place the heart’s abode was the city of union; how long will you keep in exile this vagrant heart?

7

I have relapsed into silence; but to ward off crop-sickness turn about, O saki of the lovers, your vintner eye!

◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

دولتی همسایه شد همسایگان را الصلا

زین سپس باخود نماند بوالعلی و بوالعلا

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 142

اگلی نظم

عقل دریابد تو را یا عشق یا جانِ صفا ؟

لوح محفوظت شناسد یا ملایک بر سما ؟

رومی»دیوان شمس»غزلیات»غزل شمارهٔ 144

زمین

ہم وزن و قافیہ نظمیں

از هوا گیرد سر دیوانه سنگ خاره را

نیست از رطل گران اندیشه ای میخواره را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 211

در شکایت ریختی دندان نعمت خواره را

کهنه کردی در ورق گردانی این سی پاره را

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 212

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

چند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 213

می کنم از سینه بیرون این دل غمخواره را

چند بتوان در گریبان داشت آتشپاره را؟

صائب»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 214

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00