وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 3ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 3

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 16تا درین زندان فانی زندگانی باشدت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 16

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 19بعد جوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 22عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 22

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 23آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 23

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 31چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 35طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 35

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 38چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 38

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 61ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 61

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 106عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 106

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 136دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 136

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 197از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 197

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 213زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 213

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 219زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 219

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 237بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 237

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 238هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 238

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 261پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 261

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 267هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 267

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 298چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 298

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 300عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 300

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 312دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 312

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 340چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 340

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 372برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 372

آڈیو

17 اشعار

غزل شمارهٔ 486دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 486

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 496گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 496

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 500تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 500

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 571دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 571

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 576این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 576

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 584هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 584

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 586ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 586

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 622وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 622

آڈیو

14 اشعار

غزل شمارهٔ 674ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 674

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 675ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 675

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 746شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 746

15 اشعار

غزل شمارهٔ 784تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 784

10 اشعار

غزل شمارهٔ 834گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 834

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 837جان به لب آورده‌ام تا از لبم جانی دهی

عطار » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 837

10 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 7

عطار » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ 7

41 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 10

عطار » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ 10

47 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 17

عطار » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ 17

67 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 23

عطار » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ 23

35 اشعار

قصیدهٔ شمارهٔ 30

عطار » دیوان اشعار » قصاید » قصیدهٔ شمارهٔ 30

38 اشعار

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3–ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

غزل شمارهٔ 16–تا درین زندان فانی زندگانی باشدت

غزل شمارهٔ 19–بعد جوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت

غزل شمارهٔ 22–عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

غزل شمارهٔ 23–آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت

غزل شمارهٔ 31–چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست

غزل شمارهٔ 35–طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست

غزل شمارهٔ 38–چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست

غزل شمارهٔ 61–ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است

غزل شمارهٔ 106–عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 136–دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

غزل شمارهٔ 197–از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد

غزل شمارهٔ 213–زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 219–زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 237–بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

غزل شمارهٔ 238–هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

غزل شمارهٔ 261–پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 267–هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 298–چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

غزل شمارهٔ 300–عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

غزل شمارهٔ 312–دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند

غزل شمارهٔ 340–چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

غزل شمارهٔ 372–برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید

غزل شمارهٔ 486–دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم

غزل شمارهٔ 496–گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم

غزل شمارهٔ 500–تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم

غزل شمارهٔ 571–دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم

غزل شمارهٔ 576–این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم

غزل شمارهٔ 584–هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم

غزل شمارهٔ 586–ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم

غزل شمارهٔ 622–وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم

غزل شمارهٔ 674–ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او

غزل شمارهٔ 675–ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او

غزل شمارهٔ 746–شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

غزل شمارهٔ 784–تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی

غزل شمارهٔ 834–گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی

غزل شمارهٔ 837–جان به لب آورده‌ام تا از لبم جانی دهی

قصیدهٔ شمارهٔ 7

قصیدهٔ شمارهٔ 10

قصیدهٔ شمارهٔ 17

قصیدهٔ شمارهٔ 23

قصیدهٔ شمارهٔ 30

وزنِ فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف) میں عطار کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 3–ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

غزل شمارهٔ 16–تا درین زندان فانی زندگانی باشدت

غزل شمارهٔ 19–بعد جوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت

غزل شمارهٔ 22–عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

غزل شمارهٔ 23–آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت

غزل شمارهٔ 31–چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست

غزل شمارهٔ 35–طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست

غزل شمارهٔ 38–چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست

غزل شمارهٔ 61–ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است

غزل شمارهٔ 106–عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 136–دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

غزل شمارهٔ 197–از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد

غزل شمارهٔ 213–زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 219–زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 237–بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

غزل شمارهٔ 238–هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

غزل شمارهٔ 261–پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 267–هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 298–چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

غزل شمارهٔ 300–عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

غزل شمارهٔ 312–دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند

غزل شمارهٔ 340–چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

غزل شمارهٔ 372–برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید

غزل شمارهٔ 486–دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم

غزل شمارهٔ 496–گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم

غزل شمارهٔ 500–تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم

غزل شمارهٔ 571–دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم

غزل شمارهٔ 576–این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم

غزل شمارهٔ 584–هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم

غزل شمارهٔ 586–ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم

غزل شمارهٔ 622–وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم

غزل شمارهٔ 674–ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او

غزل شمارهٔ 675–ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او

غزل شمارهٔ 746–شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

غزل شمارهٔ 3ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

غزل شمارهٔ 16تا درین زندان فانی زندگانی باشدت

غزل شمارهٔ 19بعد جوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت

غزل شمارهٔ 22عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

غزل شمارهٔ 23آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت

غزل شمارهٔ 31چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست

غزل شمارهٔ 35طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست

غزل شمارهٔ 38چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست

غزل شمارهٔ 61ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است

غزل شمارهٔ 106عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 136دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

غزل شمارهٔ 197از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد

غزل شمارهٔ 213زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 219زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 237بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

غزل شمارهٔ 238هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

غزل شمارهٔ 261پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 267هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 298چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

غزل شمارهٔ 300عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

غزل شمارهٔ 312دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند

غزل شمارهٔ 340چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

غزل شمارهٔ 372برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید

غزل شمارهٔ 486دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم

غزل شمارهٔ 496گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم

غزل شمارهٔ 500تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم

غزل شمارهٔ 571دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم

غزل شمارهٔ 576این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم

غزل شمارهٔ 584هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم

غزل شمارهٔ 586ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم

غزل شمارهٔ 622وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم

غزل شمارهٔ 674ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او

غزل شمارهٔ 675ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او

غزل شمارهٔ 746شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

غزل شمارهٔ 784تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی

غزل شمارهٔ 834گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی

غزل شمارهٔ 837جان به لب آورده‌ام تا از لبم جانی دهی

غزل شمارهٔ 3ای به عالم کرده پیدا راز پنهان مرا

غزل شمارهٔ 16تا درین زندان فانی زندگانی باشدت

غزل شمارهٔ 19بعد جوی از نفس سگ گر قرب جان می‌بایدت

غزل شمارهٔ 22عشق جانان همچو شمعم از قدم تا سر بسوخت

غزل شمارهٔ 23آه‌های آتشینم پرده‌های شب بسوخت

غزل شمارهٔ 31چون مرا مجروح کردی گر کنی مرهم رواست

غزل شمارهٔ 35طرقوا یا عاشقان کین منزل جانان ماست

غزل شمارهٔ 38چون به اصل اصل در پیوسته بی‌تو جان توست

غزل شمارهٔ 61ذره‌ای اندوه تو از هر دو عالم خوشتر است

غزل شمارهٔ 106عشق را اندر دو عالم هیچ پذرفتار نیست

غزل شمارهٔ 136دوش جان دزدیده از دل راه جانان برگرفت

غزل شمارهٔ 197از کمان ابروش چون تیر مژگان بگذرد

غزل شمارهٔ 213زین دم عیسی که هر ساعت سحر می‌آورد

غزل شمارهٔ 219زندهٔ عشق تو آب زندگانی کی خورد

غزل شمارهٔ 237بوی زلف یارم آمد ، یارم اینک می‌رسد

غزل شمارهٔ 238هم بلای تو به جان بی قراران می‌رسد

غزل شمارهٔ 261پیر ما از صومعه بگریخت در میخانه شد

غزل شمارهٔ 267هر زمانم عشق ماهی در کشاکش می‌کشد

غزل شمارهٔ 298چون تتق از روی آن شمع جهان برداشتند

غزل شمارهٔ 300عاشقانی کز نسیم دوست جان می‌پرورند

غزل شمارهٔ 312دل نظر بر روی آن شمع جهان می‌افکند

غزل شمارهٔ 340چون تو جانان منی جان بی تو خرم کی شود

غزل شمارهٔ 372برکناری شو ز هر نقشی که آن آید پدید

غزل شمارهٔ 486دوش، چون گردون کنار خویش پر خون یافتم

غزل شمارهٔ 496گم شدم در خود نمی‌دانم کجا پیدا شدم

غزل شمارهٔ 500تا جمال تو بدیدم مست و مدهوش آمدم

غزل شمارهٔ 571دل ز دستم رفت و جان هم، بی دل و جان چون کنم

غزل شمارهٔ 576این دل پر درد را چندان که درمان می‌کنم

غزل شمارهٔ 584هر شبی وقت سحر در کوی جانان می‌روم

غزل شمارهٔ 586ما به عهد حسن تو ترک دل و جان گفته‌ایم

غزل شمارهٔ 622وقت آن آمد که ما آن ماه را مهمان کنیم

غزل شمارهٔ 674ای صبا گر بگذری بر زلف مشک افشان او

غزل شمارهٔ 675ای صبا برگرد امشب گرد سر تاپای او

غزل شمارهٔ 746شعله زد شمع جمال او ز دولتخانه‌ای

غزل شمارهٔ 784تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی

غزل شمارهٔ 834گر تو خلوتخانهٔ توحید را محرم شوی

غزل شمارهٔ 837جان به لب آورده‌ام تا از لبم جانی دهی