وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 4اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 4

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 19کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 19

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 21تفاوتی نکند قدر پادشایی را

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 21

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 25اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 25

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 31چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 31

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 32معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 32

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 40چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 40

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 43اگر مراد تو ای دوست بی‌مرادی ماست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 43

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 60

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 71

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 82

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 83مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 83

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 84

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 89بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 89

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 91سفر دراز نباشد به پای طالب دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 91

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 96ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 96

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 103ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 103

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 104مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 104

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 109بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 109

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 112زهی رفیق که با چون تو سروبالایی است

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 112

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 113مرا از آن چه که بیرونِ شهر، صحرایی‌ست؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 113

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 128چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 128

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 132چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 132

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 133خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 133

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 134دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 134

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 148چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 148

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 159

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 160

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 161

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 165

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 167

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 168

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 169

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 171

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 183کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 183

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 184دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 184

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 185کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 185

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 190از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 190

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 192گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 192

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 208مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 208

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 219

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 220دلم خیال تو را رهنمای می‌داند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 220

آڈیو

5 اشعار

غزل شمارهٔ 226درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 226

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 231

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 232

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 233

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 236

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 239

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 251اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

سعدی » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 251

آڈیو

12 اشعار

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4–اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

غزل شمارهٔ 5–شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

غزل شمارهٔ 19–کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

غزل شمارهٔ 21–تفاوتی نکند قدر پادشایی را

غزل شمارهٔ 25–اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

غزل شمارهٔ 31–چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت

غزل شمارهٔ 32–معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

غزل شمارهٔ 40–چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

غزل شمارهٔ 43–اگر مراد تو ای دوست بی‌مرادی ماست

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 82–هزار سختی اگر بر من آید آسان است

غزل شمارهٔ 83–مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

غزل شمارهٔ 84–ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 89–بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست

غزل شمارهٔ 91–سفر دراز نباشد به پای طالب دوست

غزل شمارهٔ 96–ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست

غزل شمارهٔ 103–ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

غزل شمارهٔ 104–مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

غزل شمارهٔ 109–بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

غزل شمارهٔ 112–زهی رفیق که با چون تو سروبالایی است

غزل شمارهٔ 113–مرا از آن چه که بیرونِ شهر، صحرایی‌ست؟

غزل شمارهٔ 128–چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

غزل شمارهٔ 132–چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

غزل شمارهٔ 133–خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

غزل شمارهٔ 134–دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

غزل شمارهٔ 148–چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

غزل شمارهٔ 159–نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160–حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161–کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 165–که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 167–گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168–کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169–تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 171–مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 183–کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

غزل شمارهٔ 184–دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 185–کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

غزل شمارهٔ 190–از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

غزل شمارهٔ 192–گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

غزل شمارهٔ 208–مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

غزل شمارهٔ 219–کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 220–دلم خیال تو را رهنمای می‌داند

غزل شمارهٔ 226–درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

غزل شمارهٔ 231–تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232–دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233–روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 236–توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 239–کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 251–اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

وزنِ مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف) میں سعدی کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 4–اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

غزل شمارهٔ 5–شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

غزل شمارهٔ 19–کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

غزل شمارهٔ 21–تفاوتی نکند قدر پادشایی را

غزل شمارهٔ 25–اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

غزل شمارهٔ 31–چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت

غزل شمارهٔ 32–معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

غزل شمارهٔ 40–چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

غزل شمارهٔ 43–اگر مراد تو ای دوست بی‌مرادی ماست

غزل شمارهٔ 60–شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 71–دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 82–هزار سختی اگر بر من آید آسان است

غزل شمارهٔ 83–مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

غزل شمارهٔ 84–ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 89–بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست

غزل شمارهٔ 91–سفر دراز نباشد به پای طالب دوست

غزل شمارهٔ 96–ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست

غزل شمارهٔ 103–ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

غزل شمارهٔ 104–مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

غزل شمارهٔ 109–بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

غزل شمارهٔ 112–زهی رفیق که با چون تو سروبالایی است

غزل شمارهٔ 113–مرا از آن چه که بیرونِ شهر، صحرایی‌ست؟

غزل شمارهٔ 128–چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

غزل شمارهٔ 132–چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

غزل شمارهٔ 133–خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

غزل شمارهٔ 134–دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

غزل شمارهٔ 4اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

غزل شمارهٔ 5شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

غزل شمارهٔ 19کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

غزل شمارهٔ 21تفاوتی نکند قدر پادشایی را

غزل شمارهٔ 25اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

غزل شمارهٔ 31چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت

غزل شمارهٔ 32معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

غزل شمارهٔ 40چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

غزل شمارهٔ 43اگر مراد تو ای دوست بی‌مرادی ماست

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

غزل شمارهٔ 83مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 89بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست

غزل شمارهٔ 91سفر دراز نباشد به پای طالب دوست

غزل شمارهٔ 96ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست

غزل شمارهٔ 103ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

غزل شمارهٔ 104مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

غزل شمارهٔ 109بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

غزل شمارهٔ 112زهی رفیق که با چون تو سروبالایی است

غزل شمارهٔ 113مرا از آن چه که بیرونِ شهر، صحرایی‌ست؟

غزل شمارهٔ 128چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

غزل شمارهٔ 132چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

غزل شمارهٔ 133خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

غزل شمارهٔ 134دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

غزل شمارهٔ 148چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد

غزل شمارهٔ 165که می‌رود به شفاعت که دوست بازآرد

غزل شمارهٔ 167گر از جفای تو روزی دلم بیازارد

غزل شمارهٔ 168کس این کند که دل از یار خویش بردارد؟

غزل شمارهٔ 169تو را ز حال پریشان ما چه غم دارد

غزل شمارهٔ 171مگر نسیم سحر بوی یار من دارد

غزل شمارهٔ 183کدام چاره سگالم که با تو درگیرد

غزل شمارهٔ 184دلم دل از هوس یار بر نمی‌گیرد

غزل شمارهٔ 185کسی به عیب من از خویشتن نپردازد

غزل شمارهٔ 190از این تعلق بیهوده تا به من چه رسد

غزل شمارهٔ 192گر آن مراد شبی در کنار ما باشد

غزل شمارهٔ 208مرا به عاقبت این شوخ سیمتن بِکُشد

غزل شمارهٔ 219کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

غزل شمارهٔ 220دلم خیال تو را رهنمای می‌داند

غزل شمارهٔ 226درخت غنچه برآورد و بلبلان مستند

غزل شمارهٔ 231تو آن نه‌ای که دل از صحبت تو برگیرند

غزل شمارهٔ 232دو چشم مست تو کز خواب صبح برخیزند

غزل شمارهٔ 233روندگان مقیم از بلا نپرهیزند

غزل شمارهٔ 236توانگران که به جنب سرای درویشند

غزل شمارهٔ 239کسی که روی تو بیند، نگه به کس نکند

غزل شمارهٔ 251اگر تو برشکنی دوستان سلام کنند

غزل شمارهٔ 4اگر تو فارغی از حال دوستان یارا

غزل شمارهٔ 5شب فراق نخواهم دَواج دیبا را

غزل شمارهٔ 19کمانِ سخت که داد آن لطیف بازو را؟

غزل شمارهٔ 21تفاوتی نکند قدر پادشایی را

غزل شمارهٔ 25اگر تو برفکنی در میان شهر نقاب

غزل شمارهٔ 31چه فتنه بود که حسن تو در جهان انداخت

غزل شمارهٔ 32معلمت همه شوخی و دلبری آموخت

غزل شمارهٔ 40چنان به موی تو آشفته‌ام، به بوی تو مست

غزل شمارهٔ 43اگر مراد تو ای دوست بی‌مرادی ماست

غزل شمارهٔ 60شب فراق که داند که تا سحر چندست

غزل شمارهٔ 71دلی که عاشق و صابر بوَد، مگر سنگ است

غزل شمارهٔ 82هزار سختی اگر بر من آید آسان است

غزل شمارهٔ 83مگر نسیم سحر بوی زلف یار منست

غزل شمارهٔ 84ز من مپرس که در دست او دلت چون است

غزل شمارهٔ 89بِتا هلاک شود دوست در محبت دوست

غزل شمارهٔ 91سفر دراز نباشد به پای طالب دوست

غزل شمارهٔ 96ز هر چه هست گزیرست و ناگزیر از دوست

غزل شمارهٔ 103ز حد گذشت جدایی میان ما ای دوست

غزل شمارهٔ 104مرا تو غایت مقصودی از جهان ای دوست

غزل شمارهٔ 109بیا بیا که مرا با تو ماجرایی هست

غزل شمارهٔ 112زهی رفیق که با چون تو سروبالایی است

غزل شمارهٔ 113مرا از آن چه که بیرونِ شهر، صحرایی‌ست؟

غزل شمارهٔ 128چو تُرک دل‌بر من شاهدی به شنگی نیست

غزل شمارهٔ 132چو ابر زلف تو پیرامن قمر می‌گشت

غزل شمارهٔ 133خیال روی توام، دوش در نظر می‌گشت

غزل شمارهٔ 134دلی که دید که پیرامن خطر می‌گشت؟

غزل شمارهٔ 148چو نیست راه برون آمدن ز میدانت

غزل شمارهٔ 159نه آن شبست که کس در میان ما گنجد

غزل شمارهٔ 160حدیث عشق به طومار در نمی‌گنجد

غزل شمارهٔ 161کس این کند که ز یار و دیار برگردد