صفحۂ اولشعرازمرہ جاتلغاتمزید مطالعہہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولشعراتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

اوزاناصنافصداکارانمترجمینزندہ رود اور گنجور

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. سعدی
  2. »دیوان اشعار
  3. »غزلیات
  4. »غزل شمارهٔ 220

غزل شمارهٔ 220

شاعر: سعدی

وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

قافیہ: ایمیداند

صنف: غزل

Toggle stanza 1
11
دلم خیال تو را رهنمای می‌داند
جز این طریق ندانم خدای می‌داند
22
ز دردِ روبه عشقت چو شیر می‌نالم
اگر چه همچو سگم هرزه لای می‌داند
33
ز فرقت تو نمی‌دانم ایچ لذت عمر
به چشم‌های کش دل‌ربای می‌داند
44
بسی بگشت و غمت در دلم مقام گرفت
کجا رود که هم آن جای، جای می‌داند؟
55
به حال سعدی بی‌چاره قه‌قهه چه زنی؟
که چاره در غم تو های‌های می‌داند
◆

اگلی / پچھلی نظم

پچھلی نظم

کسی که روی تو دیده‌ست حال من داند

که هر که دل به تو پرداخت صبر نتواند

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 219

اگلی نظم

مجلس ما دگر امروز به بستان ماند

عیش خلوت به تماشای گلستان ماند

سعدی»دیوان اشعار»غزلیات»غزل شمارهٔ 221

◆

آڈیو

صداکار منتخب کریں

0:000:00
◆

ماخذ

فارسی متن کا ماخذ: گنجور

آڈیو کا ماخذ: گنجور

0:000:00