صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

رباعی شمارهٔ 551ای دل اگرت رضای دلبر باید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 551

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 552ای دل این ره به قیل و قالت ندهند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 552

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 553ای دل سر آرزو به پای اندر بند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 553

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 554ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزاد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 554

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 555ای روز برآ که ذره‌ها رقص کنند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 555

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 556ای سر روان باد خزانت مرساد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 556

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 557ای عشق ترا پری و انسان دانند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 557

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 558ای عشق تُوَم انّ عذابی لشدید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 558

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 559ای عشق که جانها اثرِ جان تُوَند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 559

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 560ای قوم که برتر از مه و مهتابید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 560

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 561ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 561

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 562ای مرغ عجب که صید تو شیرانند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 562

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 563این پردهٔ دل دگر مکن تا نرود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 563

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 564این تنهائی هزار جان بیش ارزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 564

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 565ای نرم دلانیکه وفا میکارید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 565

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 566این سر که در این سینهٔ ما میگردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 566

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 567این صورت آدمی که درهم بستند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 567

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 568این طرفه که یار در دامن گنجد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 568

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 569این عشق به جانب دلیران گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 569

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 570این مست به باده‌ای دگر می‌گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 570

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 571این واقعه را سخت بگیری شاید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 571

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 572بار دگر این خسته جگر باز آمد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 572

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 573با روی تو هیچکس ز باغ اندیشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 573

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 574با سود وصال تو زیانت نرسد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 574

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 575با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 575

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 576بخشای بر آن بنده که خوابش نبود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 576

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 577بر بنده بخند تا ثوابت باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 577

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 578بر خاک نظر کند چو بر ما گذرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 578

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 579پرسیدم از آن کسی که برهان داند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 579

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 580پرسید مهم که چشم تو مه را دید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 580

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 581برقی که ز میغ آن جهان روی نمود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 581

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 582بر گور من آن کو گذرد مست شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 582

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 583بر یار نظر کنم خجل می‌گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 583

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 584بس درمان‌ها کان مدد درد شود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 584

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 585بسیار تو را خسته‌روان باید شد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 585

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 586بشنو اگرت تاب شنیدن باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 586

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 587بعضی به صفات حیدر کرار‌ند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 587

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 588بویت آمد‌، گریز را روی نماند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 588

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 589بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 589

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 590بی‌بحر صفا گوهر ما سنگ آمد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 590

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 591بی‌تو جانا قرار نتوانم کرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 591

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 592بیت و غزل و شعر مرا آب ببرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 592

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 593بیدار شو ای دل که جهان می‌گذرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 593

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 594پیران خرابات غمت بسیارند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 594

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 595بی‌زارم از آن آب که آتش نشود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 595

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 596بی‌زارم از آن لعل که پیروزه بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 596

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 597بی‌عشق نشاط و طرب افزون نشود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 597

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 598بیمارم و غم در امتحانم دارد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 598

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 599بی‌من به زبان من سخن می‌آید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 599

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 600پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 600

آڈیو

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 551–ای دل اگرت رضای دلبر باید

رباعی شمارهٔ 552–ای دل این ره به قیل و قالت ندهند

رباعی شمارهٔ 553–ای دل سر آرزو به پای اندر بند

رباعی شمارهٔ 554–ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزاد

رباعی شمارهٔ 555–ای روز برآ که ذره‌ها رقص کنند

رباعی شمارهٔ 556–ای سر روان باد خزانت مرساد

رباعی شمارهٔ 557–ای عشق ترا پری و انسان دانند

رباعی شمارهٔ 558–ای عشق تُوَم انّ عذابی لشدید

رباعی شمارهٔ 559–ای عشق که جانها اثرِ جان تُوَند

رباعی شمارهٔ 560–ای قوم که برتر از مه و مهتابید

رباعی شمارهٔ 561–ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید

رباعی شمارهٔ 562–ای مرغ عجب که صید تو شیرانند

رباعی شمارهٔ 563–این پردهٔ دل دگر مکن تا نرود

رباعی شمارهٔ 564–این تنهائی هزار جان بیش ارزد

رباعی شمارهٔ 565–ای نرم دلانیکه وفا میکارید

رباعی شمارهٔ 566–این سر که در این سینهٔ ما میگردد

رباعی شمارهٔ 567–این صورت آدمی که درهم بستند

رباعی شمارهٔ 568–این طرفه که یار در دامن گنجد

رباعی شمارهٔ 569–این عشق به جانب دلیران گردد

رباعی شمارهٔ 570–این مست به باده‌ای دگر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 571–این واقعه را سخت بگیری شاید

رباعی شمارهٔ 572–بار دگر این خسته جگر باز آمد

رباعی شمارهٔ 573–با روی تو هیچکس ز باغ اندیشد

رباعی شمارهٔ 574–با سود وصال تو زیانت نرسد

رباعی شمارهٔ 575–با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد

رباعی شمارهٔ 576–بخشای بر آن بنده که خوابش نبود

رباعی شمارهٔ 577–بر بنده بخند تا ثوابت باشد

رباعی شمارهٔ 578–بر خاک نظر کند چو بر ما گذرد

رباعی شمارهٔ 579–پرسیدم از آن کسی که برهان داند

رباعی شمارهٔ 580–پرسید مهم که چشم تو مه را دید

رباعی شمارهٔ 581–برقی که ز میغ آن جهان روی نمود

رباعی شمارهٔ 582–بر گور من آن کو گذرد مست شود

رباعی شمارهٔ 583–بر یار نظر کنم خجل می‌گردد

رباعی شمارهٔ 584–بس درمان‌ها کان مدد درد شود

رباعی شمارهٔ 585–بسیار تو را خسته‌روان باید شد

رباعی شمارهٔ 586–بشنو اگرت تاب شنیدن باشد

رباعی شمارهٔ 587–بعضی به صفات حیدر کرار‌ند

رباعی شمارهٔ 588–بویت آمد‌، گریز را روی نماند

رباعی شمارهٔ 589–بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد

رباعی شمارهٔ 590–بی‌بحر صفا گوهر ما سنگ آمد

رباعی شمارهٔ 591–بی‌تو جانا قرار نتوانم کرد

رباعی شمارهٔ 592–بیت و غزل و شعر مرا آب ببرد

رباعی شمارهٔ 593–بیدار شو ای دل که جهان می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 594–پیران خرابات غمت بسیارند

رباعی شمارهٔ 595–بی‌زارم از آن آب که آتش نشود

رباعی شمارهٔ 596–بی‌زارم از آن لعل که پیروزه بود

رباعی شمارهٔ 597–بی‌عشق نشاط و طرب افزون نشود

رباعی شمارهٔ 598–بیمارم و غم در امتحانم دارد

رباعی شمارهٔ 599–بی‌من به زبان من سخن می‌آید

رباعی شمارهٔ 600–پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد

صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

نظمیں

رباعی شمارهٔ 551–ای دل اگرت رضای دلبر باید

رباعی شمارهٔ 552–ای دل این ره به قیل و قالت ندهند

رباعی شمارهٔ 553–ای دل سر آرزو به پای اندر بند

رباعی شمارهٔ 554–ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزاد

رباعی شمارهٔ 555–ای روز برآ که ذره‌ها رقص کنند

رباعی شمارهٔ 556–ای سر روان باد خزانت مرساد

رباعی شمارهٔ 557–ای عشق ترا پری و انسان دانند

رباعی شمارهٔ 558–ای عشق تُوَم انّ عذابی لشدید

رباعی شمارهٔ 559–ای عشق که جانها اثرِ جان تُوَند

رباعی شمارهٔ 560–ای قوم که برتر از مه و مهتابید

رباعی شمارهٔ 561–ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید

رباعی شمارهٔ 562–ای مرغ عجب که صید تو شیرانند

رباعی شمارهٔ 563–این پردهٔ دل دگر مکن تا نرود

رباعی شمارهٔ 564–این تنهائی هزار جان بیش ارزد

رباعی شمارهٔ 565–ای نرم دلانیکه وفا میکارید

رباعی شمارهٔ 566–این سر که در این سینهٔ ما میگردد

رباعی شمارهٔ 567–این صورت آدمی که درهم بستند

رباعی شمارهٔ 568–این طرفه که یار در دامن گنجد

رباعی شمارهٔ 569–این عشق به جانب دلیران گردد

رباعی شمارهٔ 570–این مست به باده‌ای دگر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 571–این واقعه را سخت بگیری شاید

رباعی شمارهٔ 572–بار دگر این خسته جگر باز آمد

رباعی شمارهٔ 573–با روی تو هیچکس ز باغ اندیشد

رباعی شمارهٔ 574–با سود وصال تو زیانت نرسد

رباعی شمارهٔ 575–با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد

رباعی شمارهٔ 576–بخشای بر آن بنده که خوابش نبود

رباعی شمارهٔ 551ای دل اگرت رضای دلبر باید

رباعی شمارهٔ 552ای دل این ره به قیل و قالت ندهند

رباعی شمارهٔ 553ای دل سر آرزو به پای اندر بند

رباعی شمارهٔ 554ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزاد

رباعی شمارهٔ 555ای روز برآ که ذره‌ها رقص کنند

رباعی شمارهٔ 556ای سر روان باد خزانت مرساد

رباعی شمارهٔ 557ای عشق ترا پری و انسان دانند

رباعی شمارهٔ 558ای عشق تُوَم انّ عذابی لشدید

رباعی شمارهٔ 559ای عشق که جانها اثرِ جان تُوَند

رباعی شمارهٔ 560ای قوم که برتر از مه و مهتابید

رباعی شمارهٔ 561ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید

رباعی شمارهٔ 562ای مرغ عجب که صید تو شیرانند

رباعی شمارهٔ 563این پردهٔ دل دگر مکن تا نرود

رباعی شمارهٔ 564این تنهائی هزار جان بیش ارزد

رباعی شمارهٔ 565ای نرم دلانیکه وفا میکارید

رباعی شمارهٔ 566این سر که در این سینهٔ ما میگردد

رباعی شمارهٔ 567این صورت آدمی که درهم بستند

رباعی شمارهٔ 568این طرفه که یار در دامن گنجد

رباعی شمارهٔ 569این عشق به جانب دلیران گردد

رباعی شمارهٔ 570این مست به باده‌ای دگر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 571این واقعه را سخت بگیری شاید

رباعی شمارهٔ 572بار دگر این خسته جگر باز آمد

رباعی شمارهٔ 573با روی تو هیچکس ز باغ اندیشد

رباعی شمارهٔ 574با سود وصال تو زیانت نرسد

رباعی شمارهٔ 575با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد

رباعی شمارهٔ 576بخشای بر آن بنده که خوابش نبود

رباعی شمارهٔ 577بر بنده بخند تا ثوابت باشد

رباعی شمارهٔ 578بر خاک نظر کند چو بر ما گذرد

رباعی شمارهٔ 579پرسیدم از آن کسی که برهان داند

رباعی شمارهٔ 580پرسید مهم که چشم تو مه را دید

رباعی شمارهٔ 581برقی که ز میغ آن جهان روی نمود

رباعی شمارهٔ 582بر گور من آن کو گذرد مست شود

رباعی شمارهٔ 583بر یار نظر کنم خجل می‌گردد

رباعی شمارهٔ 584بس درمان‌ها کان مدد درد شود

رباعی شمارهٔ 585بسیار تو را خسته‌روان باید شد

رباعی شمارهٔ 586بشنو اگرت تاب شنیدن باشد

رباعی شمارهٔ 587بعضی به صفات حیدر کرار‌ند

رباعی شمارهٔ 588بویت آمد‌، گریز را روی نماند

رباعی شمارهٔ 589بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد

رباعی شمارهٔ 590بی‌بحر صفا گوهر ما سنگ آمد

رباعی شمارهٔ 591بی‌تو جانا قرار نتوانم کرد

رباعی شمارهٔ 592بیت و غزل و شعر مرا آب ببرد

رباعی شمارهٔ 593بیدار شو ای دل که جهان می‌گذرد

رباعی شمارهٔ 594پیران خرابات غمت بسیارند

رباعی شمارهٔ 595بی‌زارم از آن آب که آتش نشود

رباعی شمارهٔ 596بی‌زارم از آن لعل که پیروزه بود

رباعی شمارهٔ 597بی‌عشق نشاط و طرب افزون نشود

رباعی شمارهٔ 598بیمارم و غم در امتحانم دارد

رباعی شمارهٔ 599بی‌من به زبان من سخن می‌آید

رباعی شمارهٔ 600پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد

رباعی شمارهٔ 551ای دل اگرت رضای دلبر باید

رباعی شمارهٔ 552ای دل این ره به قیل و قالت ندهند

رباعی شمارهٔ 553ای دل سر آرزو به پای اندر بند

رباعی شمارهٔ 554ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزاد

رباعی شمارهٔ 555ای روز برآ که ذره‌ها رقص کنند

رباعی شمارهٔ 556ای سر روان باد خزانت مرساد

رباعی شمارهٔ 557ای عشق ترا پری و انسان دانند

رباعی شمارهٔ 558ای عشق تُوَم انّ عذابی لشدید

رباعی شمارهٔ 559ای عشق که جانها اثرِ جان تُوَند

رباعی شمارهٔ 560ای قوم که برتر از مه و مهتابید

رباعی شمارهٔ 561ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید

رباعی شمارهٔ 562ای مرغ عجب که صید تو شیرانند

رباعی شمارهٔ 563این پردهٔ دل دگر مکن تا نرود

رباعی شمارهٔ 564این تنهائی هزار جان بیش ارزد

رباعی شمارهٔ 565ای نرم دلانیکه وفا میکارید

رباعی شمارهٔ 566این سر که در این سینهٔ ما میگردد

رباعی شمارهٔ 567این صورت آدمی که درهم بستند

رباعی شمارهٔ 568این طرفه که یار در دامن گنجد

رباعی شمارهٔ 569این عشق به جانب دلیران گردد

رباعی شمارهٔ 570این مست به باده‌ای دگر می‌گردد

رباعی شمارهٔ 571این واقعه را سخت بگیری شاید

رباعی شمارهٔ 572بار دگر این خسته جگر باز آمد

رباعی شمارهٔ 573با روی تو هیچکس ز باغ اندیشد

رباعی شمارهٔ 574با سود وصال تو زیانت نرسد

رباعی شمارهٔ 575با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد

رباعی شمارهٔ 576بخشای بر آن بنده که خوابش نبود

رباعی شمارهٔ 577بر بنده بخند تا ثوابت باشد

رباعی شمارهٔ 578بر خاک نظر کند چو بر ما گذرد

رباعی شمارهٔ 579پرسیدم از آن کسی که برهان داند

رباعی شمارهٔ 580پرسید مهم که چشم تو مه را دید