رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 590رباعی شمارهٔ 590شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: نگامدصنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںبیبحر صفا گوهر ما سنگ آمدبیجان جهان جان و جهان تنگ آمد2نقل کریںچون صحبت دوست صیقل جان و دلستدر جان گیرش که رافع زنگ آمد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمبوی دم مقبلان چو گل خوش باشدبدبخت چو خار تیز و سرکش باشدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 589اگلی نظمبیتو جانا قرار نتوانم کرداحسان ترا شمار نتوانم کردرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 591ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمبوی دم مقبلان چو گل خوش باشدبدبخت چو خار تیز و سرکش باشدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 589
