صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

رباعی شمارهٔ 601بی‌یاری تو دل بسوی یار نشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 601

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 602تا با غم عشق تو مرا کار افتاد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 602

آڈیو

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 603تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 603

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 604تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 604

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 605تا در دل من عشق تو اندوخته شد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 605

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 606تا در طلب مات همی کام بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 606

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 607تا رهبر تو طبع بدآموز بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 607

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 608تا سر نشود یقین که سرکش نشود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 608

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 609تا گوهر جان در این طبایع افتاد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 609

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 610تا مدرسه و مناره ویران نشود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 610

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 611نایی ببرید از نیستان استاد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 611

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 612بانگ مستی ز آسمان می‌آید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 612

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 613تنها بمرو که رهزنان بسیارند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 613

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 614تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 614

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 615تو هیچ نه‌ای و هیچ توبه ز وجود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 615

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 616تیری ز کمانچهٔ ربابی بجهید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 616

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 617جامی که بگیرم میش انوار بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 617

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 618جانا تبش عشق به غایت برسید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 618

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 619جان باز که وصل او به دستان ندهند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 619

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 620جان چو سمندرم نگاری دارد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 620

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 621جان را جستم ببحر مرجان آمد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 621

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 622جان روی به عالم همایون آورد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 622

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 623جان کیست که او بدیده کار تو کند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 623

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 624جان محرم درگاه همی باید برد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 624

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 625جانم ز هواهای تو یادی دارد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 625

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 626جانیکه در او از تو خیالی باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 626

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 627جائیکه در او چون نگاری باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 627

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 628جز دمدمهٔ عشق تو در گوش نماند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 628

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 629جز صحبت عاشقان و مستان مپسند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 629

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 630چشمت صنما هزار دلدار کشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 630

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 631چشم تو هزار سحر مطلق دارد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 631

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 632چشمی که نظر بدان گل و لاله کند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 632

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 633جودت همه آن کند که دریا نکند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 633

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 634جوزی که درونش مغز شیرین باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 634

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 635چون بدنامی بروزگاری افتد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 635

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 636چون خمر تو در ساغر ما در ریزند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 636

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 637چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 637

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 638چون دیده برفت توتیای تو چه سود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 638

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 639چون روز وصال یار ما نیست پدید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 639

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 640چون زیر افکند در عراق آمیزد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 640

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 641چون شاهد پوشیده خرامان گردد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 641

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 642چون صبح ولای حق دمیدن گیرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 642

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 643چون صورت تو در دل ما بازآید

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 643

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 644چون نیستی تو محض اقرار بود

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 644

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 645حاشا که دل از عشق جهانرا نگرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 645

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 646خاک توام و خدای حق میداند

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 646

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 647خاموش مرا ز گفت, گفتار تو کرد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 647

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 648خوابم ز خیال روی تو پشت بداد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 648

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 649خواهم گردی که از هوای تو رسد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 649

2 اشعار

رباعی شمارهٔ 650خواهم که دلم با غم هم‌خو باشد

رومی » دیوان شمس » رباعیات » رباعی شمارهٔ 650

2 اشعار

نظمیں

رباعی شمارهٔ 601–بی‌یاری تو دل بسوی یار نشد

رباعی شمارهٔ 602–تا با غم عشق تو مرا کار افتاد

رباعی شمارهٔ 603–تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

رباعی شمارهٔ 604–تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد

رباعی شمارهٔ 605–تا در دل من عشق تو اندوخته شد

رباعی شمارهٔ 606–تا در طلب مات همی کام بود

رباعی شمارهٔ 607–تا رهبر تو طبع بدآموز بود

رباعی شمارهٔ 608–تا سر نشود یقین که سرکش نشود

رباعی شمارهٔ 609–تا گوهر جان در این طبایع افتاد

رباعی شمارهٔ 610–تا مدرسه و مناره ویران نشود

رباعی شمارهٔ 611–نایی ببرید از نیستان استاد

رباعی شمارهٔ 612–بانگ مستی ز آسمان می‌آید

رباعی شمارهٔ 613–تنها بمرو که رهزنان بسیارند

رباعی شمارهٔ 614–تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

رباعی شمارهٔ 615–تو هیچ نه‌ای و هیچ توبه ز وجود

رباعی شمارهٔ 616–تیری ز کمانچهٔ ربابی بجهید

رباعی شمارهٔ 617–جامی که بگیرم میش انوار بود

رباعی شمارهٔ 618–جانا تبش عشق به غایت برسید

رباعی شمارهٔ 619–جان باز که وصل او به دستان ندهند

رباعی شمارهٔ 620–جان چو سمندرم نگاری دارد

رباعی شمارهٔ 621–جان را جستم ببحر مرجان آمد

رباعی شمارهٔ 622–جان روی به عالم همایون آورد

رباعی شمارهٔ 623–جان کیست که او بدیده کار تو کند

رباعی شمارهٔ 624–جان محرم درگاه همی باید برد

رباعی شمارهٔ 625–جانم ز هواهای تو یادی دارد

رباعی شمارهٔ 626–جانیکه در او از تو خیالی باشد

رباعی شمارهٔ 627–جائیکه در او چون نگاری باشد

رباعی شمارهٔ 628–جز دمدمهٔ عشق تو در گوش نماند

رباعی شمارهٔ 629–جز صحبت عاشقان و مستان مپسند

رباعی شمارهٔ 630–چشمت صنما هزار دلدار کشد

رباعی شمارهٔ 631–چشم تو هزار سحر مطلق دارد

رباعی شمارهٔ 632–چشمی که نظر بدان گل و لاله کند

رباعی شمارهٔ 633–جودت همه آن کند که دریا نکند

رباعی شمارهٔ 634–جوزی که درونش مغز شیرین باشد

رباعی شمارهٔ 635–چون بدنامی بروزگاری افتد

رباعی شمارهٔ 636–چون خمر تو در ساغر ما در ریزند

رباعی شمارهٔ 637–چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد

رباعی شمارهٔ 638–چون دیده برفت توتیای تو چه سود

رباعی شمارهٔ 639–چون روز وصال یار ما نیست پدید

رباعی شمارهٔ 640–چون زیر افکند در عراق آمیزد

رباعی شمارهٔ 641–چون شاهد پوشیده خرامان گردد

رباعی شمارهٔ 642–چون صبح ولای حق دمیدن گیرد

رباعی شمارهٔ 643–چون صورت تو در دل ما بازآید

رباعی شمارهٔ 644–چون نیستی تو محض اقرار بود

رباعی شمارهٔ 645–حاشا که دل از عشق جهانرا نگرد

رباعی شمارهٔ 646–خاک توام و خدای حق میداند

رباعی شمارهٔ 647–خاموش مرا ز گفت, گفتار تو کرد

رباعی شمارهٔ 648–خوابم ز خیال روی تو پشت بداد

رباعی شمارهٔ 649–خواهم گردی که از هوای تو رسد

رباعی شمارهٔ 650–خواهم که دلم با غم هم‌خو باشد

صنفِ رباعی میں رومی کی کتاب دیوان شمس

نظمیں

رباعی شمارهٔ 601–بی‌یاری تو دل بسوی یار نشد

رباعی شمارهٔ 602–تا با غم عشق تو مرا کار افتاد

رباعی شمارهٔ 603–تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

رباعی شمارهٔ 604–تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد

رباعی شمارهٔ 605–تا در دل من عشق تو اندوخته شد

رباعی شمارهٔ 606–تا در طلب مات همی کام بود

رباعی شمارهٔ 607–تا رهبر تو طبع بدآموز بود

رباعی شمارهٔ 608–تا سر نشود یقین که سرکش نشود

رباعی شمارهٔ 609–تا گوهر جان در این طبایع افتاد

رباعی شمارهٔ 610–تا مدرسه و مناره ویران نشود

رباعی شمارهٔ 611–نایی ببرید از نیستان استاد

رباعی شمارهٔ 612–بانگ مستی ز آسمان می‌آید

رباعی شمارهٔ 613–تنها بمرو که رهزنان بسیارند

رباعی شمارهٔ 614–تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

رباعی شمارهٔ 615–تو هیچ نه‌ای و هیچ توبه ز وجود

رباعی شمارهٔ 616–تیری ز کمانچهٔ ربابی بجهید

رباعی شمارهٔ 617–جامی که بگیرم میش انوار بود

رباعی شمارهٔ 618–جانا تبش عشق به غایت برسید

رباعی شمارهٔ 619–جان باز که وصل او به دستان ندهند

رباعی شمارهٔ 620–جان چو سمندرم نگاری دارد

رباعی شمارهٔ 621–جان را جستم ببحر مرجان آمد

رباعی شمارهٔ 622–جان روی به عالم همایون آورد

رباعی شمارهٔ 623–جان کیست که او بدیده کار تو کند

رباعی شمارهٔ 624–جان محرم درگاه همی باید برد

رباعی شمارهٔ 625–جانم ز هواهای تو یادی دارد

رباعی شمارهٔ 626–جانیکه در او از تو خیالی باشد

رباعی شمارهٔ 601بی‌یاری تو دل بسوی یار نشد

رباعی شمارهٔ 602تا با غم عشق تو مرا کار افتاد

رباعی شمارهٔ 603تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

رباعی شمارهٔ 604تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد

رباعی شمارهٔ 605تا در دل من عشق تو اندوخته شد

رباعی شمارهٔ 606تا در طلب مات همی کام بود

رباعی شمارهٔ 607تا رهبر تو طبع بدآموز بود

رباعی شمارهٔ 608تا سر نشود یقین که سرکش نشود

رباعی شمارهٔ 609تا گوهر جان در این طبایع افتاد

رباعی شمارهٔ 610تا مدرسه و مناره ویران نشود

رباعی شمارهٔ 611نایی ببرید از نیستان استاد

رباعی شمارهٔ 612بانگ مستی ز آسمان می‌آید

رباعی شمارهٔ 613تنها بمرو که رهزنان بسیارند

رباعی شمارهٔ 614تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

رباعی شمارهٔ 615تو هیچ نه‌ای و هیچ توبه ز وجود

رباعی شمارهٔ 616تیری ز کمانچهٔ ربابی بجهید

رباعی شمارهٔ 617جامی که بگیرم میش انوار بود

رباعی شمارهٔ 618جانا تبش عشق به غایت برسید

رباعی شمارهٔ 619جان باز که وصل او به دستان ندهند

رباعی شمارهٔ 620جان چو سمندرم نگاری دارد

رباعی شمارهٔ 621جان را جستم ببحر مرجان آمد

رباعی شمارهٔ 622جان روی به عالم همایون آورد

رباعی شمارهٔ 623جان کیست که او بدیده کار تو کند

رباعی شمارهٔ 624جان محرم درگاه همی باید برد

رباعی شمارهٔ 625جانم ز هواهای تو یادی دارد

رباعی شمارهٔ 626جانیکه در او از تو خیالی باشد

رباعی شمارهٔ 627جائیکه در او چون نگاری باشد

رباعی شمارهٔ 628جز دمدمهٔ عشق تو در گوش نماند

رباعی شمارهٔ 629جز صحبت عاشقان و مستان مپسند

رباعی شمارهٔ 630چشمت صنما هزار دلدار کشد

رباعی شمارهٔ 631چشم تو هزار سحر مطلق دارد

رباعی شمارهٔ 632چشمی که نظر بدان گل و لاله کند

رباعی شمارهٔ 633جودت همه آن کند که دریا نکند

رباعی شمارهٔ 634جوزی که درونش مغز شیرین باشد

رباعی شمارهٔ 635چون بدنامی بروزگاری افتد

رباعی شمارهٔ 636چون خمر تو در ساغر ما در ریزند

رباعی شمارهٔ 637چون دیده بر آن عارض چون سیم افتاد

رباعی شمارهٔ 638چون دیده برفت توتیای تو چه سود

رباعی شمارهٔ 639چون روز وصال یار ما نیست پدید

رباعی شمارهٔ 640چون زیر افکند در عراق آمیزد

رباعی شمارهٔ 641چون شاهد پوشیده خرامان گردد

رباعی شمارهٔ 642چون صبح ولای حق دمیدن گیرد

رباعی شمارهٔ 643چون صورت تو در دل ما بازآید

رباعی شمارهٔ 644چون نیستی تو محض اقرار بود

رباعی شمارهٔ 645حاشا که دل از عشق جهانرا نگرد

رباعی شمارهٔ 646خاک توام و خدای حق میداند

رباعی شمارهٔ 647خاموش مرا ز گفت, گفتار تو کرد

رباعی شمارهٔ 648خوابم ز خیال روی تو پشت بداد

رباعی شمارهٔ 649خواهم گردی که از هوای تو رسد

رباعی شمارهٔ 650خواهم که دلم با غم هم‌خو باشد

رباعی شمارهٔ 601بی‌یاری تو دل بسوی یار نشد

رباعی شمارهٔ 602تا با غم عشق تو مرا کار افتاد

رباعی شمارهٔ 603تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

رباعی شمارهٔ 604تا تو بخودی ترا به خود ره ندهد

رباعی شمارهٔ 605تا در دل من عشق تو اندوخته شد

رباعی شمارهٔ 606تا در طلب مات همی کام بود

رباعی شمارهٔ 607تا رهبر تو طبع بدآموز بود

رباعی شمارهٔ 608تا سر نشود یقین که سرکش نشود

رباعی شمارهٔ 609تا گوهر جان در این طبایع افتاد

رباعی شمارهٔ 610تا مدرسه و مناره ویران نشود

رباعی شمارهٔ 611نایی ببرید از نیستان استاد

رباعی شمارهٔ 612بانگ مستی ز آسمان می‌آید

رباعی شمارهٔ 613تنها بمرو که رهزنان بسیارند

رباعی شمارهٔ 614تو جانی و هر زنده غم جان بکشد

رباعی شمارهٔ 615تو هیچ نه‌ای و هیچ توبه ز وجود

رباعی شمارهٔ 616تیری ز کمانچهٔ ربابی بجهید

رباعی شمارهٔ 617جامی که بگیرم میش انوار بود

رباعی شمارهٔ 618جانا تبش عشق به غایت برسید

رباعی شمارهٔ 619جان باز که وصل او به دستان ندهند

رباعی شمارهٔ 620جان چو سمندرم نگاری دارد

رباعی شمارهٔ 621جان را جستم ببحر مرجان آمد

رباعی شمارهٔ 622جان روی به عالم همایون آورد

رباعی شمارهٔ 623جان کیست که او بدیده کار تو کند

رباعی شمارهٔ 624جان محرم درگاه همی باید برد

رباعی شمارهٔ 625جانم ز هواهای تو یادی دارد

رباعی شمارهٔ 626جانیکه در او از تو خیالی باشد

رباعی شمارهٔ 627جائیکه در او چون نگاری باشد

رباعی شمارهٔ 628جز دمدمهٔ عشق تو در گوش نماند

رباعی شمارهٔ 629جز صحبت عاشقان و مستان مپسند

رباعی شمارهٔ 630چشمت صنما هزار دلدار کشد