رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 635رباعی شمارهٔ 635شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: اریافتدہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 111نقل کریںچون بدنامی بروزگاری افتدمرد آن نبود که نامداری افتد22نقل کریںگر در خواهی ز قعر دریا بطلبکان کف باشد که بر کناری افتد◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمجوزی که درونش مغز شیرین باشددرجی که در او در خوش آیین باشدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 634اگلی نظمچون خمر تو در ساغر ما در ریزندپنهان شدگان این جهان برخیزندرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 636◆زمینہم وزن و قافیہ نظمیںچون بدنامی به روزگاری افتدمرد آن نبود که نامداری افتدعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 73◆ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمجوزی که درونش مغز شیرین باشددرجی که در او در خوش آیین باشدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 634
اگلی نظمچون خمر تو در ساغر ما در ریزندپنهان شدگان این جهان برخیزندرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 636
چون بدنامی به روزگاری افتدمرد آن نبود که نامداری افتدعطار»مختارنامه»باب چهارم: در معانی كه تعلّق به توحید دارد»شمارهٔ 73
