رومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 560رباعی شمارهٔ 560شاعر: رومیوزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)قافیہ: ابیدہم وزن و قافیہ نظمیں: 1صنف: رباعیآغازاختتامآغازاختتامToggle stanza 11نقل کریںای قوم که برتر از مه و مهتابیداز هستی آب و گل چرا میتابید2نقل کریںای اهل خرابات که در غرقابیدخیزید که روز و شب چرا در خوابید◆اگلی / پچھلی نظمپچھلی نظمای عشق که جانها اثرِ جان تُوَندای عشق که نمکها ز نمکدان تُوَندرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 559اگلی نظمای لشکر عشق اگرچه بس جباریدآن یار به خشم رفته را باز آریدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 561زمینہم وزن و قافیہ نظمیںای اهل مناجات که در محرابیدمنزل دور است یک زمان بشتابیدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 549ماخذفارسی متن کا ماخذ: گنجور
پچھلی نظمای عشق که جانها اثرِ جان تُوَندای عشق که نمکها ز نمکدان تُوَندرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 559
اگلی نظمای لشکر عشق اگرچه بس جباریدآن یار به خشم رفته را باز آریدرومی»دیوان شمس»رباعیات»رباعی شمارهٔ 561
