صفحۂ اولشعراءلغاتاوزاناصنافمترجمینصداکارہمارے بارے میںرابطہ
زندہ رود
زندہ رود

زندہ رود: فارسی شاعری کا ایک جاوداں دریا

زندہ رود فارسی شاعری کو اردو اور انگریزی تراجم، آڈیو اور ویڈیو کے ساتھ ایک پرسکون اور مستقل مطالعہ گاہ میں پیش کرنے کی کوشش ہے۔

مزید جانیں ←
YouTubeFacebookInstagramTikTok

مرکزی راستے

صفحۂ اولتلاشہمارے بارے میںرابطہ

مزید مطالعہ

شعراءاوزاناصنافصداکارانمترجمین

لغات

لغاتزندہ رود فارسی لغتزندہ رود عربی لغت

ہر ماہ نئی نظمیں · جاری منصوبہ

© 2026 زندہ رود

  1. اصناف
  2. »غزل
  3. »صائب / دیوان اشعار

صنف کے تحت کتاب

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صنفِ غزل کے تحت آنے والی نظمیں دکھاتا ہے۔

6962 نظمیں

نظمیں

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

  1. زندہ رود
  2. »اصناف
  3. »غزل
  4. »صائب / دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2357–کعبه را دریافت هر کس خاطری معمور کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2357

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2358–خانه بر دوشی که سیر کوچه زنجیر کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2358

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2359–هر که در گلشن چو شبنم چشم عبرت باز کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2359

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2360–روزه نزدیک است می باید کلوخ انداز کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2360

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2361–هر که در دنیا فانی زاد عقبی جمع کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2361

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2362–دل در آن زلف کمندانداز خود را جمع کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2362

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2363–گرچه ماه مصر را دامن زلیخا چاک کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2363

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2364–صبح از رشک بنا گوشت گریبان چاک کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2364

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2365–سبزه خط دود از آن رخسار آتشناک کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2365

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2366–ذوق رسوایی مرا بیزار نام و ننگ کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2366

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2367–خاطر جمع مرا پیری پریشان حال کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2367

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2368–سیل اشک من بساط سبزه را پامال کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2368

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2369–ساقی از یک جرعه می این بینوا را گرم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2369

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2370–دین و دل در کار آن زلف دو تا خواهیم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2370

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2371–عاقبت تسخیر آن سیمین بدن خواهیم کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2371

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2372–گرچه انفاس گرامی سینه صرف آه کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2372

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2373–شورش سودا مرا از قید تن آزاده کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2373

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2374–هر که چون آب روان آیینه خود ساده کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2374

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2375–تا عبیر افشانی زلف ترا نظاره کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2375

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2376–آب حیوان دید لعلت را و ایمان تازه کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2376

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2377–ناله نی بند بندم را زهم بیگانه کرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2377

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2378–یاد باد آن بی حقیقت را که یاد ما نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2378

4 اشعار

غزل شمارهٔ 2379–چاره سودای ما پند نصیحتگر نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2379

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2380–عمرها مشق جنون هر کس که چون مجنون نکرد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2380

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2381–آه سردی ناتوانان را به فریاد آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2381

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2382–کوه را چون ابر، حکم او به رفتار آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2382

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2383–مستمع صاحب سخن را بر سر کار آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2383

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2384–می شود دل مضطرب چون گریه ام زور آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2384

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2385–عجز بر سر پنجه اقبال چون زور آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2385

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2386–دیده چون تاب صفای آن بناگوش آورد؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2386

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2387–زخمی عشق تو چون رو در بیابان آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2387

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2388–عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2388

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2389–عیب‌جو چندان که عیب از ما به در می‌آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2389

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2390–می برون زان چهره شاداب گل می آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2390

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2391–از سر من مغز را سودا برون می آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2391

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2392–هر که دل زان پنجه مژگان برون می آورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2392

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2393–خون ما را چرخ عاجزکش به دست زور خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2393

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2394–لعل می از جام زر در سنگ خارا می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2394

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2395–یار ما در پرده شب باده تنها می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2395

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2396–شمع ما را عاقبت اشک دمادم می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2396

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2397–چون ز باد آن زلف چون زنجیر بر هم می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2397

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2398–خون خود یوسف درون چاه کنعان می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2398

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2399–این جواب آن غزل صائب که راقم گفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2399

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2400–خون مردم را چون آب آن لعل میگون می خورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2400

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2401–گر به ظاهر جسم را روشن گهر می پرورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2401

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2402–غیر را در بزم خاص آن سیم‌تن می‌پرورد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2402

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2403–مست ما امروز نقش تازه ای بر آب زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2403

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2404–از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2404

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2405–هر که پشت پای چون شبنم به آب و رنگ زد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2405

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2406–هر که بر دار فنا مردانه پشت پا نزد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2406

8 اشعار
  1. 1
  2. 2
  3. 3
  4. ...
  5. 47
  6. 48
  7. 49
  8. ...
  9. 140
پچھلا صفحہاگلا صفحہ