صنفِ غزل میں رومی کی کتاب دیوان شمس

غزل شمارهٔ 2188–در این رقص و در این های و در این هو

غزل شمارهٔ 2189–بازم صنما چه می‌فریبی تو

غزل شمارهٔ 2190–دیدی که چه کرد آن پری رو

غزل شمارهٔ 2191–ای رونق نوبهار برگو

غزل شمارهٔ 2192–ای عارف خوش کلام برگو

غزل شمارهٔ 2193–ای صید رخ تو شیر و آهو

غزل شمارهٔ 2194–آن وعده که کرده‌ای مرا کو

غزل شمارهٔ 2195–خوش خرامان می‌روی ای جان جان بی‌من مرو

Sweetly parading you go—my soul of soul, go not without me; life of your friends, enter not the garden without me.

غزل شمارهٔ 2196–از حلاوت‌ها که هست از خشم و از دشنام او

غزل شمارهٔ 2197–ای خراب اسرارم از اسرار تو اسرار تو

غزل شمارهٔ 2198–جمله خشم از کبر خیزد از تکبر پاک شو

غزل شمارهٔ 2199–ای سنایی عاشقان را درد باید درد کو

غزل شمارهٔ 2200–ای صبا بادی که داری در سر از یاری بگو

غزل شمارهٔ 2201–در گذر آمد خیالش گفت جان این است او

غزل شمارهٔ 2202–ای جهان برهم زده سودای تو سودای تو

غزل شمارهٔ 2203–جسم و جان با خود نخواهم خانه خمار کو

غزل شمارهٔ 2204–عاشقی بر من پریشانت کنم نیکو شنو

غزل شمارهٔ 2205–دوش خوابی دیده‌ام خود عاشقان را خواب کو

Last night in sleep I dreamed—yet what sleep is there for lovers?—that I was searching inside the Kaaba for where a prayer-niche might be.

غزل شمارهٔ 2206–ای برادر عاشقی را درد باید درد کو

غزل شمارهٔ 2208–ناله ای کن عاشقانه درد محرومی بگو

غزل شمارهٔ 2209–ای ز رویت تافته در هر زمانی نور نو

غزل شمارهٔ 2210–طرب اندر طرب است او که در عقل شکست او

غزل شمارهٔ 2211–ز من و تو شرری زاد در این دل ز چنان رو

غزل شمارهٔ 2212–تو بمال گوش بربط که عظیم کاهل است او

غزل شمارهٔ 2213–خنک آن جان که رود مست و خرامان بر او

غزل شمارهٔ 2214–خنک آن دم که نشینیم در ایوان، من و تو

Happy the moment when we, you and I, sit in the palace, with two forms and two figures but with one soul, you and I.

غزل شمارهٔ 2215–گر رَود دیده و عقل و خرد و جان، تو مرو

غزل شمارهٔ 2216–تن مزن ای پسر خوش دم خوش کام بگو

غزل شمارهٔ 2217–چهرهٔ زرد مرا بین و مرا هیچ مگو

غزل شمارهٔ 2218–همه خوردند و برفتند و بماندم من و تو

غزل شمارهٔ 2219–من غلام قمرم، غَیر قمر، هیچ مگو

غزل شمارهٔ 2220–هله ای شاه مپیچان سر و دستار مرو

غزل شمارهٔ 2221–سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از او

غزل شمارهٔ 2222–سر عثمان تو مست است بر او ریز کدو

غزل شمارهٔ 2223–ای همه سرگشتگان مهمان تو

غزل شمارهٔ 2224–ای بمرده هر چه جان در پای او

غزل شمارهٔ 2225–شکر ایزد را که دیدم روی تو

غزل شمارهٔ 2226–ای بکرده رخت عشاقان گرو

You who have made the lovers’ whole baggage a wager, do not shed the blood of these lovers, and do not depart.

غزل شمارهٔ 2227–مطربا اسرار ما را بازگو

غزل شمارهٔ 2228–جان ما را هر نفس بستان نو

غزل شمارهٔ 2229–ای غذای جان مستم نام تو

غزل شمارهٔ 2230–صوفیانیم آمده در کوی تو

غزل شمارهٔ 2231–می‌دوید از هر طرف در جست و جو

غزل شمارهٔ 2232–به حریفان بنشین خواب مرو

Sit with your comrades, do not go to sleep; do not go to the bottom of the sea like a fish.

غزل شمارهٔ 2233–ای ترک ماه چهره چه گردد که صبح تو

غزل شمارهٔ 2234–ای دیده من جمال خود اندر جمال تو

غزل شمارهٔ 2235–آمد خیال آن رخ چون گلستان تو

غزل شمارهٔ 2236–جانا توی کلیم و منم چون عصای تو

غزل شمارهٔ 2237–این ترک ماجرا ز دو حکمت برون نبو

غزل شمارهٔ 2238–ای کرده چهره تو چو گلنار شرم تو