باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4051از بهر دل چه رنج عبث سینه می برد

غزل شمارهٔ 4052چشم تو دل به شیوه پنهان نمی برد

غزل شمارهٔ 4053پروانه‌ای که گرد تو یک بار می‌پرد

غزل شمارهٔ 4054راهی که مرغ عقل به یک سال می‌پرد

غزل شمارهٔ 4055از چشم ودل کی آن گل سیراب بگذرد

غزل شمارهٔ 4056از کوچه ای که آن گل بی خار بگذرد

غزل شمارهٔ 4057زان قامت بلند نظر باز نگذرد

غزل شمارهٔ 4058آن راکه چشم مست تو بی اختیارکرد

غزل شمارهٔ 4059پیش نسیم صبح گل آغوش باز کرد

غزل شمارهٔ 4060تیغ ستم ببین چه به زلف ایاز کرد

غزل شمارهٔ 4061مجنون نظر به شوخی چشم غزال کرد

غزل شمارهٔ 4062داغی که کوه را جگر گرم لاله کرد

غزل شمارهٔ 4063خرم کسی که قصر اقامت بنا نکرد

غزل شمارهٔ 4064خوش وقت قطره ای که زدریا سفر نکرد

غزل شمارهٔ 4065دل آب گشت وتربیت دانه ای نکرد

غزل شمارهٔ 4066هر کس ز قید تن دل روشن برآورد

غزل شمارهٔ 4067روزی که خط سر از لب دلبر برآورد

غزل شمارهٔ 4068کی غم مرا ز دل می احمر برآورد

غزل شمارهٔ 4069روی تو اشک را ز چکیدن برآورد

غزل شمارهٔ 4070تنها ز باغ خود چمن آرا ثمر خورد

غزل شمارهٔ 4071پوشیده یار اگر نه می ناب می‌خورد

غزل شمارهٔ 4072کم کم دل مرا غم واندیشه می خورد

غزل شمارهٔ 4073حرف درشت بردل بی کینه می خورد

غزل شمارهٔ 4074زین نقش نو که روی تو از خط برآب زد

غزل شمارهٔ 4075لعل تو خنده بر گهر آفتاب زد

غزل شمارهٔ 4076عاقل ز فکر چون به در کبریا رسد

غزل شمارهٔ 4077زخم از هنر همیشه به صاحب هنر رسد

غزل شمارهٔ 4078آیینه کی به چهره شبنم فشان رسد

غزل شمارهٔ 4079عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4080عیسی دمی کجاست به درد سخن رسد

غزل شمارهٔ 4081نالان مباد هر که به فریاد من رسد

غزل شمارهٔ 4082فیضی که سهیل به خاک یمن رسد

غزل شمارهٔ 4083از گرد راه قاصد مطلوب می رسد

غزل شمارهٔ 4084دولت به لعل پاک گهر زود می رسد

غزل شمارهٔ 4085دل می‌تپد مگر خبر یار می‌رسد

غزل شمارهٔ 4086گردنکشی به سرو سرافراز می رسد

غزل شمارهٔ 4087هر ناله کی به خلوت جانانه می رسد

غزل شمارهٔ 4088شاهی به نشئهٔ می احمر نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4089از شعر بهره ای به سخنور نمی رسد

غزل شمارهٔ 4090رهرو ز فکر پوچ به منزل نمی رسد

غزل شمارهٔ 4091هر ساغری به آن لب خندان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4092عمری گذشت و نامهٔ جانان نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4093تا گردباد آه به گردون نمی رسد

غزل شمارهٔ 4094هرگز به چشم شوخی ابرو نمی‌رسد

غزل شمارهٔ 4095از خط صفای روی تو پادر رکاب شد

غزل شمارهٔ 4096تا دیده محو روی تو شد کامیاب شد

غزل شمارهٔ 4097زین درد بی شمار که دل را نصیب شد

غزل شمارهٔ 4098تا آفتاب رایت گل آشکار شد

غزل شمارهٔ 4099تا بهله محرم کمر آن نگار شد

غزل شمارهٔ 4100لعل لبش ز سبزه خط دلنواز شد