باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 751گر تو نسیمی ز زلف یار نیابی

غزل شمارهٔ 752از من بی خبر چه می‌طلبی

غزل شمارهٔ 753جانا دلم ببردی و جانم بسوختی

غزل شمارهٔ 754عشق را گر سری پدیدستی

غزل شمارهٔ 755اگر از نسیم زلفت اثری به جان فرستی

غزل شمارهٔ 756جانا دلم ببردی در قعر جان نشستی

غزل شمارهٔ 757ای همه راحت روان، سرو روان کیستی

غزل شمارهٔ 758ای آفتاب از ورق رویت آیتی

غزل شمارهٔ 759گر مرد راه عشقی ره پیش بر به مردی

غزل شمارهٔ 760درج یاقوت درفشان کردی

غزل شمارهٔ 761تا تو ز هستی خود زیر و زبر نگردی

غزل شمارهٔ 762خطی از غالیه بر غالیه‌دان آوردی

غزل شمارهٔ 763با خط سرسبز بیرون آمدی

غزل شمارهٔ 764ای لبت ختم کرده دلبندی

غزل شمارهٔ 765ای که با عاشقان نه پیوندی

غزل شمارهٔ 766گر مرد این حدیثی زنار کفر بندی

غزل شمارهٔ 767ای کاش درد عشقت درمان‌پذیر بودی

غزل شمارهٔ 768گر یار چنین سرکش و عیار نبودی

غزل شمارهٔ 769گر از همه عاشقان وفا دیدی

غزل شمارهٔ 770ای آنکه هیچ جایی آرام جان ندیدی

غزل شمارهٔ 771الصلا ای دل اگر در عشق او اقرار داری

غزل شمارهٔ 772جانا دهنی چو پسته داری

غزل شمارهٔ 773هم تن مویم از آن میان که نداری

غزل شمارهٔ 774تورا گر نیست با من هیچ کاری

غزل شمارهٔ 775تو را تا سر بود برجا کجا داری کله داری

غزل شمارهٔ 776پروانه شبی ز بی قراری

غزل شمارهٔ 777ای بوس تو اصل هر شماری

غزل شمارهٔ 778درآمد دوش دلدارم به یاری

غزل شمارهٔ 779ترسا بچه‌ای شنگی زین نادره دلداری

غزل شمارهٔ 780دوش سرمست به وقت سحری

غزل شمارهٔ 781گاهیم به لطف می نوازی

غزل شمارهٔ 782چه عجب کسی تو جانا که ندانمت چه چیزی

غزل شمارهٔ 783گر مرد این حدیثی زین باده مست باشی

غزل شمارهٔ 784تا تو خود را خوارتر از جملهٔ عالم نباشی

غزل شمارهٔ 785هر دمم مست به بازار کشی

غزل شمارهٔ 786چون خط شبرنگ بر گلگون کشی

غزل شمارهٔ 787هر دمم در امتحان چندی کشی

غزل شمارهٔ 788گرد مه خط معنبر می کشی

غزل شمارهٔ 789در ده می عشق یک دم ای ساقی

غزل شمارهٔ 790جانا ز فراق تو این محنت جان تا کی

غزل شمارهٔ 791گر یک شکر از لعلت در کار کنی حالی

غزل شمارهٔ 792ماییم ز عالم معالی

غزل شمارهٔ 793دی ز دیر آمد برون سنگین دلی

غزل شمارهٔ 794دست نمی‌دهد مرا بی تو نفس زدن دمی

غزل شمارهٔ 795گر من اندر عشق مرد کارمی

غزل شمارهٔ 796ای جان جان جانم تو جان جان جانی

غزل شمارهٔ 797هزاران جان سزد در هر زمانی

غزل شمارهٔ 798زلف را تاب داد چندانی

غزل شمارهٔ 799ای در میان جانم وز جان من نهانی

غزل شمارهٔ 800ای روی تو فتنهٔ جهانی