غزلیات

غزل شمارهٔ 1501عشق سرمایه تسکین دل زار من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1501

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1502سیل درمانده کوتاهی دیوار من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1502

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1503مانع مستی غفلت دل هشیار من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1503

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1504موج سنبل ز پریشانی پرواز من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1504

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1505شور دریای سخن از دل پر جوش من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1505

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1506نفس سوخته شمع سر بالین من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1506

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1507دخل و تحسین بجا باعث احیای من است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1507

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1508تا جنون انجمن افروز دل خونین است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1508

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1509عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1509

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1510چشم بیدار چراغی است که در منزل اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1510

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1511چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1511

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1512شوق را شهپر توفیق سبکباری توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1512

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1513هر که دارد نظری واله زیبایی توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1513

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1514در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1514

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1515هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1515

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1516بند و زندان گرامی گهران از جاه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1516

5 اشعار

غزل شمارهٔ 1517هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1517

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1518عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1518

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1519نه همین مشک مرا خون جگر ساخته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1519

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1520

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1521خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1521

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1522آن که در جام خضر آب بقا ریخته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1522

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1523هر طرف روی نهی باده جان ریخته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1523

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1524همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1524

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1525رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1525

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1526خط سبزی که به گرد لب جانان گشته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1526

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1527غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1527

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1528هر که از قافله کعبه جدا افتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1528

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1529خال زیر لب آن ماه لقا افتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1529

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1530

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1531

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1532

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1533

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1534تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1534

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1535آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1535

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1536بس که مژگان تو بر دیده روشن زده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1536

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1537موج خط حلقه بر آن عارض گلگون زده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1537

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1538دل من تیره ز بسیاری گفتار شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1538

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1539دل شب وصل تو از صبح مکدر شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1539

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1540خاطر از سبحه و زنار مکدر شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1540

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1541نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1541

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1542روح را جسم گران مانع شبگیر شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1542

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1543

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1544آخر حسن تو از خط به از آغاز شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1544

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1545

8 اشعار

غزل شمارهٔ 1546دلم از کثرت پیکان تو آهن شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1546

6 اشعار

غزل شمارهٔ 1547صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1547

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1548نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1548

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1549

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 1550

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 1501–عشق سرمایه تسکین دل زار من است

غزل شمارهٔ 1502–سیل درمانده کوتاهی دیوار من است

غزل شمارهٔ 1503–مانع مستی غفلت دل هشیار من است

غزل شمارهٔ 1504–موج سنبل ز پریشانی پرواز من است

غزل شمارهٔ 1505–شور دریای سخن از دل پر جوش من است

غزل شمارهٔ 1506–نفس سوخته شمع سر بالین من است

غزل شمارهٔ 1507–دخل و تحسین بجا باعث احیای من است

غزل شمارهٔ 1508–تا جنون انجمن افروز دل خونین است

غزل شمارهٔ 1509–عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوست

غزل شمارهٔ 1510–چشم بیدار چراغی است که در منزل اوست

غزل شمارهٔ 1511–چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوست

غزل شمارهٔ 1512–شوق را شهپر توفیق سبکباری توست

غزل شمارهٔ 1513–هر که دارد نظری واله زیبایی توست

غزل شمارهٔ 1514–در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوست

غزل شمارهٔ 1515–هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوست

غزل شمارهٔ 1516–بند و زندان گرامی گهران از جاه است

غزل شمارهٔ 1517–هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟

غزل شمارهٔ 1518–عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه است

غزل شمارهٔ 1519–نه همین مشک مرا خون جگر ساخته است

غزل شمارهٔ 1520–که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟

غزل شمارهٔ 1521–خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟

غزل شمارهٔ 1522–آن که در جام خضر آب بقا ریخته است

غزل شمارهٔ 1523–هر طرف روی نهی باده جان ریخته است

غزل شمارهٔ 1524–همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته است

غزل شمارهٔ 1525–رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته است

غزل شمارهٔ 1526–خط سبزی که به گرد لب جانان گشته است

غزل شمارهٔ 1527–غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته است

غزل شمارهٔ 1528–هر که از قافله کعبه جدا افتاده است

غزل شمارهٔ 1529–خال زیر لب آن ماه لقا افتاده است

غزل شمارهٔ 1530–آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است

غزل شمارهٔ 1531–هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است

غزل شمارهٔ 1532–از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است

غزل شمارهٔ 1533–این نه غنچه است که گلزار به بار آورده است

غزل شمارهٔ 1534–تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده است

غزل شمارهٔ 1535–آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده است

غزل شمارهٔ 1536–بس که مژگان تو بر دیده روشن زده است

غزل شمارهٔ 1537–موج خط حلقه بر آن عارض گلگون زده است

غزل شمارهٔ 1538–دل من تیره ز بسیاری گفتار شده است

غزل شمارهٔ 1539–دل شب وصل تو از صبح مکدر شده است

غزل شمارهٔ 1540–خاطر از سبحه و زنار مکدر شده است

غزل شمارهٔ 1541–نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده است

غزل شمارهٔ 1542–روح را جسم گران مانع شبگیر شده است

غزل شمارهٔ 1543–از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده است

غزل شمارهٔ 1544–آخر حسن تو از خط به از آغاز شده است

غزل شمارهٔ 1545–دل به یک آه سراسر رو مژگان شده است

غزل شمارهٔ 1546–دلم از کثرت پیکان تو آهن شده است

غزل شمارهٔ 1547–صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده است

غزل شمارهٔ 1548–نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است

غزل شمارهٔ 1549–از تب رشک تو خورشید هلالی شده است

غزل شمارهٔ 1550–از دل خم می گلرنگ به جام آمده است

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 1501–عشق سرمایه تسکین دل زار من است

غزل شمارهٔ 1502–سیل درمانده کوتاهی دیوار من است

غزل شمارهٔ 1503–مانع مستی غفلت دل هشیار من است

غزل شمارهٔ 1504–موج سنبل ز پریشانی پرواز من است

غزل شمارهٔ 1505–شور دریای سخن از دل پر جوش من است

غزل شمارهٔ 1506–نفس سوخته شمع سر بالین من است

غزل شمارهٔ 1507–دخل و تحسین بجا باعث احیای من است

غزل شمارهٔ 1508–تا جنون انجمن افروز دل خونین است

غزل شمارهٔ 1509–عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوست

غزل شمارهٔ 1510–چشم بیدار چراغی است که در منزل اوست

غزل شمارهٔ 1511–چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوست

غزل شمارهٔ 1512–شوق را شهپر توفیق سبکباری توست

غزل شمارهٔ 1513–هر که دارد نظری واله زیبایی توست

غزل شمارهٔ 1514–در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوست

غزل شمارهٔ 1515–هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوست

غزل شمارهٔ 1516–بند و زندان گرامی گهران از جاه است

غزل شمارهٔ 1517–هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟

غزل شمارهٔ 1518–عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه است

غزل شمارهٔ 1519–نه همین مشک مرا خون جگر ساخته است

غزل شمارهٔ 1520–که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟

غزل شمارهٔ 1521–خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟

غزل شمارهٔ 1522–آن که در جام خضر آب بقا ریخته است

غزل شمارهٔ 1523–هر طرف روی نهی باده جان ریخته است

غزل شمارهٔ 1524–همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته است

غزل شمارهٔ 1525–رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته است

غزل شمارهٔ 1526–خط سبزی که به گرد لب جانان گشته است

غزل شمارهٔ 1501عشق سرمایه تسکین دل زار من است

غزل شمارهٔ 1502سیل درمانده کوتاهی دیوار من است

غزل شمارهٔ 1503مانع مستی غفلت دل هشیار من است

غزل شمارهٔ 1504موج سنبل ز پریشانی پرواز من است

غزل شمارهٔ 1505شور دریای سخن از دل پر جوش من است

غزل شمارهٔ 1506نفس سوخته شمع سر بالین من است

غزل شمارهٔ 1507دخل و تحسین بجا باعث احیای من است

غزل شمارهٔ 1508تا جنون انجمن افروز دل خونین است

غزل شمارهٔ 1509عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوست

غزل شمارهٔ 1510چشم بیدار چراغی است که در منزل اوست

غزل شمارهٔ 1511چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوست

غزل شمارهٔ 1512شوق را شهپر توفیق سبکباری توست

غزل شمارهٔ 1513هر که دارد نظری واله زیبایی توست

غزل شمارهٔ 1514در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوست

غزل شمارهٔ 1515هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوست

غزل شمارهٔ 1516بند و زندان گرامی گهران از جاه است

غزل شمارهٔ 1517هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟

غزل شمارهٔ 1518عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه است

غزل شمارهٔ 1519نه همین مشک مرا خون جگر ساخته است

غزل شمارهٔ 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟

غزل شمارهٔ 1521خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟

غزل شمارهٔ 1522آن که در جام خضر آب بقا ریخته است

غزل شمارهٔ 1523هر طرف روی نهی باده جان ریخته است

غزل شمارهٔ 1524همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته است

غزل شمارهٔ 1525رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته است

غزل شمارهٔ 1526خط سبزی که به گرد لب جانان گشته است

غزل شمارهٔ 1527غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته است

غزل شمارهٔ 1528هر که از قافله کعبه جدا افتاده است

غزل شمارهٔ 1529خال زیر لب آن ماه لقا افتاده است

غزل شمارهٔ 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است

غزل شمارهٔ 1531هر که را می نگرم سوخته جان افتاده است

غزل شمارهٔ 1532از شکر خنده ات آتش به جهان افتاده است

غزل شمارهٔ 1533این نه غنچه است که گلزار به بار آورده است

غزل شمارهٔ 1534تا خط از لعل گهربار تو سر بر زده است

غزل شمارهٔ 1535آتشم در جگر از چهره گلرنگ زده است

غزل شمارهٔ 1536بس که مژگان تو بر دیده روشن زده است

غزل شمارهٔ 1537موج خط حلقه بر آن عارض گلگون زده است

غزل شمارهٔ 1538دل من تیره ز بسیاری گفتار شده است

غزل شمارهٔ 1539دل شب وصل تو از صبح مکدر شده است

غزل شمارهٔ 1540خاطر از سبحه و زنار مکدر شده است

غزل شمارهٔ 1541نه همین دل ز لب لعل تو پر شور شده است

غزل شمارهٔ 1542روح را جسم گران مانع شبگیر شده است

غزل شمارهٔ 1543از رگ ابر، هوا سینه شهباز شده است

غزل شمارهٔ 1544آخر حسن تو از خط به از آغاز شده است

غزل شمارهٔ 1545دل به یک آه سراسر رو مژگان شده است

غزل شمارهٔ 1546دلم از کثرت پیکان تو آهن شده است

غزل شمارهٔ 1547صحن گلزار ز گل کاسه پر خون شده است

غزل شمارهٔ 1548نه ز خط حلقه بر اطراف رخت بسته شده است

غزل شمارهٔ 1549از تب رشک تو خورشید هلالی شده است

غزل شمارهٔ 1550از دل خم می گلرنگ به جام آمده است

غزل شمارهٔ 1501عشق سرمایه تسکین دل زار من است

غزل شمارهٔ 1502سیل درمانده کوتاهی دیوار من است

غزل شمارهٔ 1503مانع مستی غفلت دل هشیار من است

غزل شمارهٔ 1504موج سنبل ز پریشانی پرواز من است

غزل شمارهٔ 1505شور دریای سخن از دل پر جوش من است

غزل شمارهٔ 1506نفس سوخته شمع سر بالین من است

غزل شمارهٔ 1507دخل و تحسین بجا باعث احیای من است

غزل شمارهٔ 1508تا جنون انجمن افروز دل خونین است

غزل شمارهٔ 1509عقل نخلی است خزان دیده که ماتم با اوست

غزل شمارهٔ 1510چشم بیدار چراغی است که در منزل اوست

غزل شمارهٔ 1511چشم پر خون، صدف گوهر یکدانه اوست

غزل شمارهٔ 1512شوق را شهپر توفیق سبکباری توست

غزل شمارهٔ 1513هر که دارد نظری واله زیبایی توست

غزل شمارهٔ 1514در کف هر که بود ساغر می، خاتم ازوست

غزل شمارهٔ 1515هر که از حمد تو خاموش نگردد دم ازوست

غزل شمارهٔ 1516بند و زندان گرامی گهران از جاه است

غزل شمارهٔ 1517هر قدم سست کی از وادی ما آگاه است؟

غزل شمارهٔ 1518عمر سرگرمی ارباب هوس کوتاه است

غزل شمارهٔ 1519نه همین مشک مرا خون جگر ساخته است

غزل شمارهٔ 1520که به سیب ذقنش چشم هوس دوخته است؟

غزل شمارهٔ 1521خط چرا در لب همچون شکرش سوخته است؟

غزل شمارهٔ 1522آن که در جام خضر آب بقا ریخته است

غزل شمارهٔ 1523هر طرف روی نهی باده جان ریخته است

غزل شمارهٔ 1524همچو زنجیر به هم ناله ما پیوسته است

غزل شمارهٔ 1525رگ جانها به دم تیغ عدم پیوسته است

غزل شمارهٔ 1526خط سبزی که به گرد لب جانان گشته است

غزل شمارهٔ 1527غنچه را چاک به دامن ز گریبان رفته است

غزل شمارهٔ 1528هر که از قافله کعبه جدا افتاده است

غزل شمارهٔ 1529خال زیر لب آن ماه لقا افتاده است

غزل شمارهٔ 1530آتش از خشکی مغزم به دماغ افتاده است