غزلیات

غزل شمارهٔ 5103بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5103

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5104در خرابات مغان ستار باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5104

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5105از کفر توان رستن ای یار به آمیزش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5105

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5106مهر لب هزره گو پرده آهستگی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5106

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5107هر حلقه ز کاکل رسایش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5107

21 اشعار

غزل شمارهٔ 5108از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرص

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5108

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5109ز اضطراب دل کند آن زلف عنبرفام رقص

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5109

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5110محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوض

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5110

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5111در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5111

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5112ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5112

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5113مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5113

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5114پرست دفتر افلاک از حساب غلط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5114

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5115

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5116افتاد ماه عارض او در وبال خط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5116

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5117

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5118

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5119گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5119

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5120در عروج نشأه می می کند طوفان سماع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5120

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5121می پرستان در سر کوی مغان گردند جمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5121

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5122در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5122

آڈیو

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5123

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5124روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5124

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5125می گدازد زین شراب آتشین مینای شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5125

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5126آبرو رامی برد از چهره اظهار طمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5126

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5127

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5128

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5129

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5130قرار و صبر ندارند عاشقان سماع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5130

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5131ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5131

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5132ز روشنی جگر داغدار دارد شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5132

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5133

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5134

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5135

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5136منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5136

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5137

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5138دل مست حیرت و سر پرشور درسماع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5138

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5139دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5139

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5140این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5140

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5141شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5141

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5142هر سرایی را که باشد از دل روشن چراغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5142

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5143دل چه باشد تا کسی از دلستان دارد دریغ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5143

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5144جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5144

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5145به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5145

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5146عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5146

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5147می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوار

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5147

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5148

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5149

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5150

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5151دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5151

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5152به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغ

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5152

12 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5103–بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویش

غزل شمارهٔ 5104–در خرابات مغان ستار باش

غزل شمارهٔ 5105–از کفر توان رستن ای یار به آمیزش

غزل شمارهٔ 5106–مهر لب هزره گو پرده آهستگی است

غزل شمارهٔ 5107–هر حلقه ز کاکل رسایش

غزل شمارهٔ 5108–از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرص

غزل شمارهٔ 5109–ز اضطراب دل کند آن زلف عنبرفام رقص

غزل شمارهٔ 5110–محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوض

غزل شمارهٔ 5111–در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاط

غزل شمارهٔ 5112–ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خط

غزل شمارهٔ 5113–مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خط

غزل شمارهٔ 5114–پرست دفتر افلاک از حساب غلط

غزل شمارهٔ 5115–چون برق زود می گذرد آب و تاب خط

غزل شمارهٔ 5116–افتاد ماه عارض او در وبال خط

غزل شمارهٔ 5117–زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خط

غزل شمارهٔ 5118–ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 5119–گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداع

غزل شمارهٔ 5120–در عروج نشأه می می کند طوفان سماع

غزل شمارهٔ 5121–می پرستان در سر کوی مغان گردند جمع

غزل شمارهٔ 5122–در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع

غزل شمارهٔ 5123–سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمع

غزل شمارهٔ 5124–روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمع

غزل شمارهٔ 5125–می گدازد زین شراب آتشین مینای شمع

غزل شمارهٔ 5126–آبرو رامی برد از چهره اظهار طمع

غزل شمارهٔ 5127–گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمع

غزل شمارهٔ 5128–هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع

غزل شمارهٔ 5129–مابه خون جگریم از می گلگون قانع

غزل شمارهٔ 5130–قرار و صبر ندارند عاشقان سماع

غزل شمارهٔ 5131–ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمع

غزل شمارهٔ 5132–ز روشنی جگر داغدار دارد شمع

غزل شمارهٔ 5133–ز سوز عشق بود خارخار گریه شمع

غزل شمارهٔ 5134–منم به گوشه چشمی ز آشنا قانع

غزل شمارهٔ 5135–به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانع

غزل شمارهٔ 5136–منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع

غزل شمارهٔ 5137–مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع

غزل شمارهٔ 5138–دل مست حیرت و سر پرشور درسماع

غزل شمارهٔ 5139–دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟

غزل شمارهٔ 5140–این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغ

غزل شمارهٔ 5141–شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغ

غزل شمارهٔ 5142–هر سرایی را که باشد از دل روشن چراغ

غزل شمارهٔ 5143–دل چه باشد تا کسی از دلستان دارد دریغ؟

غزل شمارهٔ 5144–جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟

غزل شمارهٔ 5145–به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغ

غزل شمارهٔ 5146–عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغ

غزل شمارهٔ 5147–می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوار

غزل شمارهٔ 5148–سخن عشق مدار از دل افگار دریغ

غزل شمارهٔ 5149–چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغ

غزل شمارهٔ 5150–شده است هرسو برتنم فتیله داغ

غزل شمارهٔ 5151–دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ

غزل شمارهٔ 5152–به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغ

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 5103–بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویش

غزل شمارهٔ 5104–در خرابات مغان ستار باش

غزل شمارهٔ 5105–از کفر توان رستن ای یار به آمیزش

غزل شمارهٔ 5106–مهر لب هزره گو پرده آهستگی است

غزل شمارهٔ 5107–هر حلقه ز کاکل رسایش

غزل شمارهٔ 5108–از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرص

غزل شمارهٔ 5109–ز اضطراب دل کند آن زلف عنبرفام رقص

غزل شمارهٔ 5110–محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوض

غزل شمارهٔ 5111–در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاط

غزل شمارهٔ 5112–ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خط

غزل شمارهٔ 5113–مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خط

غزل شمارهٔ 5114–پرست دفتر افلاک از حساب غلط

غزل شمارهٔ 5115–چون برق زود می گذرد آب و تاب خط

غزل شمارهٔ 5116–افتاد ماه عارض او در وبال خط

غزل شمارهٔ 5117–زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خط

غزل شمارهٔ 5118–ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 5119–گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداع

غزل شمارهٔ 5120–در عروج نشأه می می کند طوفان سماع

غزل شمارهٔ 5121–می پرستان در سر کوی مغان گردند جمع

غزل شمارهٔ 5122–در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع

غزل شمارهٔ 5123–سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمع

غزل شمارهٔ 5124–روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمع

غزل شمارهٔ 5125–می گدازد زین شراب آتشین مینای شمع

غزل شمارهٔ 5126–آبرو رامی برد از چهره اظهار طمع

غزل شمارهٔ 5127–گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمع

غزل شمارهٔ 5128–هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع

غزل شمارهٔ 5103بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویش

غزل شمارهٔ 5104در خرابات مغان ستار باش

غزل شمارهٔ 5105از کفر توان رستن ای یار به آمیزش

غزل شمارهٔ 5106مهر لب هزره گو پرده آهستگی است

غزل شمارهٔ 5107هر حلقه ز کاکل رسایش

غزل شمارهٔ 5108از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرص

غزل شمارهٔ 5109ز اضطراب دل کند آن زلف عنبرفام رقص

غزل شمارهٔ 5110محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوض

غزل شمارهٔ 5111در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاط

غزل شمارهٔ 5112ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خط

غزل شمارهٔ 5113مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خط

غزل شمارهٔ 5114پرست دفتر افلاک از حساب غلط

غزل شمارهٔ 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خط

غزل شمارهٔ 5116افتاد ماه عارض او در وبال خط

غزل شمارهٔ 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خط

غزل شمارهٔ 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 5119گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداع

غزل شمارهٔ 5120در عروج نشأه می می کند طوفان سماع

غزل شمارهٔ 5121می پرستان در سر کوی مغان گردند جمع

غزل شمارهٔ 5122در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع

غزل شمارهٔ 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمع

غزل شمارهٔ 5124روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمع

غزل شمارهٔ 5125می گدازد زین شراب آتشین مینای شمع

غزل شمارهٔ 5126آبرو رامی برد از چهره اظهار طمع

غزل شمارهٔ 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمع

غزل شمارهٔ 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع

غزل شمارهٔ 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانع

غزل شمارهٔ 5130قرار و صبر ندارند عاشقان سماع

غزل شمارهٔ 5131ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمع

غزل شمارهٔ 5132ز روشنی جگر داغدار دارد شمع

غزل شمارهٔ 5133ز سوز عشق بود خارخار گریه شمع

غزل شمارهٔ 5134منم به گوشه چشمی ز آشنا قانع

غزل شمارهٔ 5135به خط ازان رخ چون برگ لاله ام قانع

غزل شمارهٔ 5136منم به نکهت خشکی ز بوستان قانع

غزل شمارهٔ 5137مشو به دیدن خشک از سمنبران قانع

غزل شمارهٔ 5138دل مست حیرت و سر پرشور درسماع

غزل شمارهٔ 5139دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟

غزل شمارهٔ 5140این سرشک آتشین کز دیده می بارد چراغ

غزل شمارهٔ 5141شعله ور گردد ز شور عشق آواز چراغ

غزل شمارهٔ 5142هر سرایی را که باشد از دل روشن چراغ

غزل شمارهٔ 5143دل چه باشد تا کسی از دلستان دارد دریغ؟

غزل شمارهٔ 5144جان چرا عاشق ازان گل پیرهن دارد دریغ؟

غزل شمارهٔ 5145به که نطق خویش از اهل زمان دارم دریغ

غزل شمارهٔ 5146عالم بالا ندارد فیض از پاکان دریغ

غزل شمارهٔ 5147می کند از مهربانی حفظ طفل نوسوار

غزل شمارهٔ 5148سخن عشق مدار از دل افگار دریغ

غزل شمارهٔ 5149چنان که بلبل مسکین بود خزان درباغ

غزل شمارهٔ 5150شده است هرسو برتنم فتیله داغ

غزل شمارهٔ 5151دمید صبح و نگشتیم آشنای چراغ

غزل شمارهٔ 5152به فکر دل نفتادی به هیچ باب دریغ

غزل شمارهٔ 5103بر دشمنان شمردم عیب نهانی خویش

غزل شمارهٔ 5104در خرابات مغان ستار باش

غزل شمارهٔ 5105از کفر توان رستن ای یار به آمیزش

غزل شمارهٔ 5106مهر لب هزره گو پرده آهستگی است

غزل شمارهٔ 5107هر حلقه ز کاکل رسایش

غزل شمارهٔ 5108از قناعت می رود بیرون ز سر سودای حرص

غزل شمارهٔ 5109ز اضطراب دل کند آن زلف عنبرفام رقص

غزل شمارهٔ 5110محبت تو ز دل داد پیچ و تاب عوض

غزل شمارهٔ 5111در رکاب برق دارد پای ،ایام نشاط

غزل شمارهٔ 5112ندارد صفحه رخسار خوبان اعتبار خط

غزل شمارهٔ 5113مکن با خاکساران سرکشی در روزگار خط

غزل شمارهٔ 5114پرست دفتر افلاک از حساب غلط

غزل شمارهٔ 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خط

غزل شمارهٔ 5116افتاد ماه عارض او در وبال خط

غزل شمارهٔ 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خط

غزل شمارهٔ 5118ز گنجهای گرانمایه بی نثار چه حظ؟

غزل شمارهٔ 5119گرچه دارد تلخی زهر اجل جام وداع

غزل شمارهٔ 5120در عروج نشأه می می کند طوفان سماع

غزل شمارهٔ 5121می پرستان در سر کوی مغان گردند جمع

غزل شمارهٔ 5122در کشاکش از زبان آتشین بودم چو شمع

غزل شمارهٔ 5123سوز دل برداشت آخر پرده از کارم چو شمع

غزل شمارهٔ 5124روزها گر نیست نم درجویبارم همچو شمع

غزل شمارهٔ 5125می گدازد زین شراب آتشین مینای شمع

غزل شمارهٔ 5126آبرو رامی برد از چهره اظهار طمع

غزل شمارهٔ 5127گرچه صاحب نظرانند تماشایی شمع

غزل شمارهٔ 5128هرکه گردید ز عبرت به تماشا قانع

غزل شمارهٔ 5129مابه خون جگریم از می گلگون قانع

غزل شمارهٔ 5130قرار و صبر ندارند عاشقان سماع

غزل شمارهٔ 5131ز سیر باغ نگردد دل پریشان جمع

غزل شمارهٔ 5132ز روشنی جگر داغدار دارد شمع