Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 1801به تاراج جنون دادم چه هستی و چه فرهنگش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1801

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1802نداشت پروای عرض جوهر، صفای آیینهٔ فرنگش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1802

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1803من و پرفشانی حسرتی ‌که ‌گم است مقصد بسملش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1803

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1804جوانی دامن افشان رفت و پیری هم به دنبالش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1804

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1805دل گمگشته‌ای دارم چه می‌پرسی ز احوالش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1805

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1806مرغی که پر افشاند به گلزار خیالش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1806

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1807هرگه روم از خویش به سودای وصالش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1807

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1808چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1808

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1809عبارت مختصر تا کی سوال وصل پیغامش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1809

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1810کلاه نیست تعین ‌که ما ز سر فکنیمش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1810

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1811بی‌نشان حسنی که جز در پرده نتوان دیدنش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1811

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1812دل به هجران صبر کرد اما فزون شد شیونش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1812

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1813تماشایی که من دارم مقیم چشم حیرانش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1813

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1814جفا جویی که من دارم هوای تیر مژگانش‌

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1814

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1815ز برق بی‌نیازی خنده‌ها دارد گلستانش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1815

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1816ز بس دامان ناز افشاند زلف عنبر افشانش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1816

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1817آب از یاقوت می‌ریزد تکلم کردنش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1817

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1818ای خیال آوارهٔ نیرنگ هوش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1818

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1819عالم از چشم ترم شد میفروش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1819

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1820عیب همه عالم ز تغافل به هنر پوش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1820

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1821آه از این جلوهٔ نقاب فروش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1821

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1822ای ز لعلت سخن ‌گلاب فروش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1822

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1823مپرسید از نگین شاه و اقبال نفس‌ کاهش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1823

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1824اگر زین رنگ‌، تمکین می‌زند موج از سراپایش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1824

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1825حیا بی‌پرده نپسندید راز حسن یکتایش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1825

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1826رنگ گل تعبیر دمید از کف پایش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1826

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1827زبان فرسوده نقدی را که شد پا بسته سودایش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1827

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1828سر تاراج گلشن داشت سرو فتنه بالایش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1828

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1829اشکم قدم آبله فرسا ننهد پیش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1829

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1830چه سازم تا توانم ریخت رنگ سجده در کویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1830

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1831دلی را که بخشد گداز آرزویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1831

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1832صبا ای پیک مشتاقان قدم فهمیده نه سویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1832

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1833تپد آینه بسکه در آرزویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1833

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1834طرب خواهی درین محفل برون آ گامی آن سویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1834

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1835بی تو مشکل ‌کنم از خلق نهان جوهر خویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1835

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1836چند پاشی ز جنون خاک هوس برسرخویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1836

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1837آخر چو شمع سوختم از برگ و ساز خویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1837

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1838عمرها شد بی‌نصیب راحتم از چشم خویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1838

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1839اگر چو غنچه میسر شود شکستن خویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1839

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1840بی‌خلل نگذاشت گل را صنعت اجزای خویش

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1840

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1841پرکوته است دست به هر سو دراز حرص

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1841

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1842از قناعت خاک باید کرد در انبان حرص

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1842

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1843گرفته اشک مرا دیده تا به دامان رقص

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1843

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1844مگشا جریدهٔ حاجتت بر دوستان ز کف غرض

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1844

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1845مباد دامن‌ کس‌ گیرم از فسون غرض

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1845

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1846ای بی خبر مسوز نفس در هوای فیض

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1846

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1847خلقی است شمع‌وار در این قحط جای فیض

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1847

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1848نبود نقطه‌ای از علم این‌ کتاب غلط

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1848

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1849شده فهم مقصد عالمی زتلاش هرزه قدم غلط

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1849

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1850بر جنون نتوان شد از عقل ادب‌پرور محیط

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1850

11 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 1801–به تاراج جنون دادم چه هستی و چه فرهنگش

غزل شمارهٔ 1802–نداشت پروای عرض جوهر، صفای آیینهٔ فرنگش

غزل شمارهٔ 1803–من و پرفشانی حسرتی ‌که ‌گم است مقصد بسملش

غزل شمارهٔ 1804–جوانی دامن افشان رفت و پیری هم به دنبالش

غزل شمارهٔ 1805–دل گمگشته‌ای دارم چه می‌پرسی ز احوالش

غزل شمارهٔ 1806–مرغی که پر افشاند به گلزار خیالش

غزل شمارهٔ 1807–هرگه روم از خویش به سودای وصالش

غزل شمارهٔ 1808–چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش

غزل شمارهٔ 1809–عبارت مختصر تا کی سوال وصل پیغامش

غزل شمارهٔ 1810–کلاه نیست تعین ‌که ما ز سر فکنیمش

غزل شمارهٔ 1811–بی‌نشان حسنی که جز در پرده نتوان دیدنش

غزل شمارهٔ 1812–دل به هجران صبر کرد اما فزون شد شیونش

غزل شمارهٔ 1813–تماشایی که من دارم مقیم چشم حیرانش

غزل شمارهٔ 1814–جفا جویی که من دارم هوای تیر مژگانش‌

غزل شمارهٔ 1815–ز برق بی‌نیازی خنده‌ها دارد گلستانش

غزل شمارهٔ 1816–ز بس دامان ناز افشاند زلف عنبر افشانش

غزل شمارهٔ 1817–آب از یاقوت می‌ریزد تکلم کردنش

غزل شمارهٔ 1818–ای خیال آوارهٔ نیرنگ هوش

غزل شمارهٔ 1819–عالم از چشم ترم شد میفروش

غزل شمارهٔ 1820–عیب همه عالم ز تغافل به هنر پوش

غزل شمارهٔ 1821–آه از این جلوهٔ نقاب فروش

غزل شمارهٔ 1822–ای ز لعلت سخن ‌گلاب فروش

غزل شمارهٔ 1823–مپرسید از نگین شاه و اقبال نفس‌ کاهش

غزل شمارهٔ 1824–اگر زین رنگ‌، تمکین می‌زند موج از سراپایش

غزل شمارهٔ 1825–حیا بی‌پرده نپسندید راز حسن یکتایش

غزل شمارهٔ 1826–رنگ گل تعبیر دمید از کف پایش

غزل شمارهٔ 1827–زبان فرسوده نقدی را که شد پا بسته سودایش

غزل شمارهٔ 1828–سر تاراج گلشن داشت سرو فتنه بالایش

غزل شمارهٔ 1829–اشکم قدم آبله فرسا ننهد پیش

غزل شمارهٔ 1830–چه سازم تا توانم ریخت رنگ سجده در کویش

غزل شمارهٔ 1831–دلی را که بخشد گداز آرزویش

غزل شمارهٔ 1832–صبا ای پیک مشتاقان قدم فهمیده نه سویش

غزل شمارهٔ 1833–تپد آینه بسکه در آرزویش

غزل شمارهٔ 1834–طرب خواهی درین محفل برون آ گامی آن سویش

غزل شمارهٔ 1835–بی تو مشکل ‌کنم از خلق نهان جوهر خویش

غزل شمارهٔ 1836–چند پاشی ز جنون خاک هوس برسرخویش

غزل شمارهٔ 1837–آخر چو شمع سوختم از برگ و ساز خویش

غزل شمارهٔ 1838–عمرها شد بی‌نصیب راحتم از چشم خویش

غزل شمارهٔ 1839–اگر چو غنچه میسر شود شکستن خویش

غزل شمارهٔ 1840–بی‌خلل نگذاشت گل را صنعت اجزای خویش

غزل شمارهٔ 1841–پرکوته است دست به هر سو دراز حرص

غزل شمارهٔ 1842–از قناعت خاک باید کرد در انبان حرص

غزل شمارهٔ 1843–گرفته اشک مرا دیده تا به دامان رقص

غزل شمارهٔ 1844–مگشا جریدهٔ حاجتت بر دوستان ز کف غرض

غزل شمارهٔ 1845–مباد دامن‌ کس‌ گیرم از فسون غرض

غزل شمارهٔ 1846–ای بی خبر مسوز نفس در هوای فیض

غزل شمارهٔ 1847–خلقی است شمع‌وار در این قحط جای فیض

غزل شمارهٔ 1848–نبود نقطه‌ای از علم این‌ کتاب غلط

غزل شمارهٔ 1849–شده فهم مقصد عالمی زتلاش هرزه قدم غلط

غزل شمارهٔ 1850–بر جنون نتوان شد از عقل ادب‌پرور محیط

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 1801–به تاراج جنون دادم چه هستی و چه فرهنگش

غزل شمارهٔ 1802–نداشت پروای عرض جوهر، صفای آیینهٔ فرنگش

غزل شمارهٔ 1803–من و پرفشانی حسرتی ‌که ‌گم است مقصد بسملش

غزل شمارهٔ 1804–جوانی دامن افشان رفت و پیری هم به دنبالش

غزل شمارهٔ 1805–دل گمگشته‌ای دارم چه می‌پرسی ز احوالش

غزل شمارهٔ 1806–مرغی که پر افشاند به گلزار خیالش

غزل شمارهٔ 1807–هرگه روم از خویش به سودای وصالش

غزل شمارهٔ 1808–چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش

غزل شمارهٔ 1809–عبارت مختصر تا کی سوال وصل پیغامش

غزل شمارهٔ 1810–کلاه نیست تعین ‌که ما ز سر فکنیمش

غزل شمارهٔ 1811–بی‌نشان حسنی که جز در پرده نتوان دیدنش

غزل شمارهٔ 1812–دل به هجران صبر کرد اما فزون شد شیونش

غزل شمارهٔ 1813–تماشایی که من دارم مقیم چشم حیرانش

غزل شمارهٔ 1814–جفا جویی که من دارم هوای تیر مژگانش‌

غزل شمارهٔ 1815–ز برق بی‌نیازی خنده‌ها دارد گلستانش

غزل شمارهٔ 1816–ز بس دامان ناز افشاند زلف عنبر افشانش

غزل شمارهٔ 1817–آب از یاقوت می‌ریزد تکلم کردنش

غزل شمارهٔ 1818–ای خیال آوارهٔ نیرنگ هوش

غزل شمارهٔ 1819–عالم از چشم ترم شد میفروش

غزل شمارهٔ 1820–عیب همه عالم ز تغافل به هنر پوش

غزل شمارهٔ 1821–آه از این جلوهٔ نقاب فروش

غزل شمارهٔ 1822–ای ز لعلت سخن ‌گلاب فروش

غزل شمارهٔ 1823–مپرسید از نگین شاه و اقبال نفس‌ کاهش

غزل شمارهٔ 1824–اگر زین رنگ‌، تمکین می‌زند موج از سراپایش

غزل شمارهٔ 1825–حیا بی‌پرده نپسندید راز حسن یکتایش

غزل شمارهٔ 1826–رنگ گل تعبیر دمید از کف پایش

غزل شمارهٔ 1827–زبان فرسوده نقدی را که شد پا بسته سودایش

غزل شمارهٔ 1801به تاراج جنون دادم چه هستی و چه فرهنگش

غزل شمارهٔ 1802نداشت پروای عرض جوهر، صفای آیینهٔ فرنگش

غزل شمارهٔ 1803من و پرفشانی حسرتی ‌که ‌گم است مقصد بسملش

غزل شمارهٔ 1804جوانی دامن افشان رفت و پیری هم به دنبالش

غزل شمارهٔ 1805دل گمگشته‌ای دارم چه می‌پرسی ز احوالش

غزل شمارهٔ 1806مرغی که پر افشاند به گلزار خیالش

غزل شمارهٔ 1807هرگه روم از خویش به سودای وصالش

غزل شمارهٔ 1808چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش

غزل شمارهٔ 1809عبارت مختصر تا کی سوال وصل پیغامش

غزل شمارهٔ 1810کلاه نیست تعین ‌که ما ز سر فکنیمش

غزل شمارهٔ 1811بی‌نشان حسنی که جز در پرده نتوان دیدنش

غزل شمارهٔ 1812دل به هجران صبر کرد اما فزون شد شیونش

غزل شمارهٔ 1813تماشایی که من دارم مقیم چشم حیرانش

غزل شمارهٔ 1814جفا جویی که من دارم هوای تیر مژگانش‌

غزل شمارهٔ 1815ز برق بی‌نیازی خنده‌ها دارد گلستانش

غزل شمارهٔ 1816ز بس دامان ناز افشاند زلف عنبر افشانش

غزل شمارهٔ 1817آب از یاقوت می‌ریزد تکلم کردنش

غزل شمارهٔ 1818ای خیال آوارهٔ نیرنگ هوش

غزل شمارهٔ 1819عالم از چشم ترم شد میفروش

غزل شمارهٔ 1820عیب همه عالم ز تغافل به هنر پوش

غزل شمارهٔ 1821آه از این جلوهٔ نقاب فروش

غزل شمارهٔ 1822ای ز لعلت سخن ‌گلاب فروش

غزل شمارهٔ 1823مپرسید از نگین شاه و اقبال نفس‌ کاهش

غزل شمارهٔ 1824اگر زین رنگ‌، تمکین می‌زند موج از سراپایش

غزل شمارهٔ 1825حیا بی‌پرده نپسندید راز حسن یکتایش

غزل شمارهٔ 1826رنگ گل تعبیر دمید از کف پایش

غزل شمارهٔ 1827زبان فرسوده نقدی را که شد پا بسته سودایش

غزل شمارهٔ 1828سر تاراج گلشن داشت سرو فتنه بالایش

غزل شمارهٔ 1829اشکم قدم آبله فرسا ننهد پیش

غزل شمارهٔ 1830چه سازم تا توانم ریخت رنگ سجده در کویش

غزل شمارهٔ 1831دلی را که بخشد گداز آرزویش

غزل شمارهٔ 1832صبا ای پیک مشتاقان قدم فهمیده نه سویش

غزل شمارهٔ 1833تپد آینه بسکه در آرزویش

غزل شمارهٔ 1834طرب خواهی درین محفل برون آ گامی آن سویش

غزل شمارهٔ 1835بی تو مشکل ‌کنم از خلق نهان جوهر خویش

غزل شمارهٔ 1836چند پاشی ز جنون خاک هوس برسرخویش

غزل شمارهٔ 1837آخر چو شمع سوختم از برگ و ساز خویش

غزل شمارهٔ 1838عمرها شد بی‌نصیب راحتم از چشم خویش

غزل شمارهٔ 1839اگر چو غنچه میسر شود شکستن خویش

غزل شمارهٔ 1840بی‌خلل نگذاشت گل را صنعت اجزای خویش

غزل شمارهٔ 1841پرکوته است دست به هر سو دراز حرص

غزل شمارهٔ 1842از قناعت خاک باید کرد در انبان حرص

غزل شمارهٔ 1843گرفته اشک مرا دیده تا به دامان رقص

غزل شمارهٔ 1844مگشا جریدهٔ حاجتت بر دوستان ز کف غرض

غزل شمارهٔ 1845مباد دامن‌ کس‌ گیرم از فسون غرض

غزل شمارهٔ 1846ای بی خبر مسوز نفس در هوای فیض

غزل شمارهٔ 1847خلقی است شمع‌وار در این قحط جای فیض

غزل شمارهٔ 1848نبود نقطه‌ای از علم این‌ کتاب غلط

غزل شمارهٔ 1849شده فهم مقصد عالمی زتلاش هرزه قدم غلط

غزل شمارهٔ 1850بر جنون نتوان شد از عقل ادب‌پرور محیط

غزل شمارهٔ 1801به تاراج جنون دادم چه هستی و چه فرهنگش

غزل شمارهٔ 1802نداشت پروای عرض جوهر، صفای آیینهٔ فرنگش

غزل شمارهٔ 1803من و پرفشانی حسرتی ‌که ‌گم است مقصد بسملش

غزل شمارهٔ 1804جوانی دامن افشان رفت و پیری هم به دنبالش

غزل شمارهٔ 1805دل گمگشته‌ای دارم چه می‌پرسی ز احوالش

غزل شمارهٔ 1806مرغی که پر افشاند به گلزار خیالش

غزل شمارهٔ 1807هرگه روم از خویش به سودای وصالش

غزل شمارهٔ 1808چو دریابد کسی رنگ ادای چشم خود کامش

غزل شمارهٔ 1809عبارت مختصر تا کی سوال وصل پیغامش

غزل شمارهٔ 1810کلاه نیست تعین ‌که ما ز سر فکنیمش

غزل شمارهٔ 1811بی‌نشان حسنی که جز در پرده نتوان دیدنش

غزل شمارهٔ 1812دل به هجران صبر کرد اما فزون شد شیونش

غزل شمارهٔ 1813تماشایی که من دارم مقیم چشم حیرانش

غزل شمارهٔ 1814جفا جویی که من دارم هوای تیر مژگانش‌

غزل شمارهٔ 1815ز برق بی‌نیازی خنده‌ها دارد گلستانش

غزل شمارهٔ 1816ز بس دامان ناز افشاند زلف عنبر افشانش

غزل شمارهٔ 1817آب از یاقوت می‌ریزد تکلم کردنش

غزل شمارهٔ 1818ای خیال آوارهٔ نیرنگ هوش

غزل شمارهٔ 1819عالم از چشم ترم شد میفروش

غزل شمارهٔ 1820عیب همه عالم ز تغافل به هنر پوش

غزل شمارهٔ 1821آه از این جلوهٔ نقاب فروش

غزل شمارهٔ 1822ای ز لعلت سخن ‌گلاب فروش

غزل شمارهٔ 1823مپرسید از نگین شاه و اقبال نفس‌ کاهش

غزل شمارهٔ 1824اگر زین رنگ‌، تمکین می‌زند موج از سراپایش

غزل شمارهٔ 1825حیا بی‌پرده نپسندید راز حسن یکتایش

غزل شمارهٔ 1826رنگ گل تعبیر دمید از کف پایش

غزل شمارهٔ 1827زبان فرسوده نقدی را که شد پا بسته سودایش

غزل شمارهٔ 1828سر تاراج گلشن داشت سرو فتنه بالایش

غزل شمارهٔ 1829اشکم قدم آبله فرسا ننهد پیش

غزل شمارهٔ 1830چه سازم تا توانم ریخت رنگ سجده در کویش