Name: غزلیات
Author: بیدل دهلوی

غزل شمارهٔ 1351محرم آهنگ دل شو سرمه بر آواز بند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1351

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1352ای ساز قدس دل به جهان نوا مبند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1352

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1353ای بهار پرفشان دل برگل و سنبل مبند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1353

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1354مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1354

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1355تا به عالم‌، رنگ بنیاد تمنا ریختند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1355

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1356کار دنیا بس که مهمل‌ گشت عقبا ریختند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1356

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1357آنکه از بوی بهارش رنگ امکان ریختند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1357

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1358رنگ اطوار ادب‌سنجان به قانون ریختند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1358

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1359سبکروان‌که به وحشت میان جان بستند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1359

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1360گذشتگان‌که ز تشویش ما و من رستند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1360

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1361مصوران به هزار انفعال پیوستند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1361

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1362بی‌نیازان برق‌ربز بحر و بر برخاستند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1362

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1363زد نفس فال تن‌آسانی دلی آراستند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1363

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1364محفل هستی به تحریک دلی آراستند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1364

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1365آرزو سوخت نفس آینهٔ دل بستند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1365

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1366غافلی چند که نقش حق وباطل بستند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1366

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1367هرجا تپش شمع درین خانه نهفتند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1367

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1368دنیا وتلاش هوس بی‌خبری چند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1368

14 اشعار

غزل شمارهٔ 1369خلقی‌ست پراکندهٔ سعی هوسی چند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1369

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1370گر آگهی به سیر فنا و بقا بخند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1370

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1371ای بی‌نصیب عشق به ‌کار هوس بخند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1371

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1372حسرت زلف توام بود شکستم دادند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1372

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1373یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1373

7 اشعار

غزل شمارهٔ 1374تا شدم ‌گرم طلب عجز درایم‌ کردند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1374

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1375حاصل عافیت آنها که به دامن‌کردند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1375

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1376خوش‌خرامان اگر اندیشهٔ جولان کردند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1376

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1377ذره تا مسهر هزار آینه عریان‌ کردند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1377

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1378ز شرم عشق فلکها به خاک روکردند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1378

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1379رازداران کز ادب راه لب گویا زدند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1379

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1380روزگاری‌ که به عشق از هوسم افکندند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1380

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1381روزی که هوسها در اقبال گشودند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1381

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1382برای خاطرم غم آفریدند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1382

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1383به شوخی زد طرب غم آفریدند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1383

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1384ز بسکه منتظران چشم در ره یارند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1384

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1385محرمانی‌ که به آهنگ فنا مسرورند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1385

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1386مصور نگهت ساغر چه رنگ زند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1386

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1387عاقبت شرم امل بر غفلت ما می‌زند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1387

13 اشعار

غزل شمارهٔ 1388فطرت آخر بر معاد از سعی اکمل می‌زند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1388

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1389محوگریبان ادب‌کی سر به هر سو می‌زند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1389

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1390برق خطی بر سیاهی می‌زند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1390

9 اشعار

غزل شمارهٔ 1391عشاق‌ گر از سبحه و زنار نویسند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1391

16 اشعار

غزل شمارهٔ 1392تن‌پرستان‌که به این آب و نمک عیاشند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1392

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1393گر خاک ‌نشینان علم افراخته باشند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1393

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1394حکم عشق است‌ که‌ تشریف تمنا بخشند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1394

15 اشعار

غزل شمارهٔ 1395صد ابد عیش طربخانهٔ دنیا بخشند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1395

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1396زان زر و سیم ‌که این مردم باذل بخشند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1396

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1397از چه دعوی شمعها گردن به بالا می‌کشند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1397

12 اشعار

غزل شمارهٔ 1398جماعتی‌که نظرباز آن بر و دوشند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1398

11 اشعار

غزل شمارهٔ 1399مبصّران حقیقت‌ که سر به سر هوشند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1399

10 اشعار

غزل شمارهٔ 1400به‌ گفتگوی کسان مردمی که می‌لافند

بیدل دهلوی » غزلیات » غزل شمارهٔ 1400

12 اشعار

غزلیات

غزل شمارهٔ 1351–محرم آهنگ دل شو سرمه بر آواز بند

غزل شمارهٔ 1352–ای ساز قدس دل به جهان نوا مبند

غزل شمارهٔ 1353–ای بهار پرفشان دل برگل و سنبل مبند

غزل شمارهٔ 1354–مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند

غزل شمارهٔ 1355–تا به عالم‌، رنگ بنیاد تمنا ریختند

غزل شمارهٔ 1356–کار دنیا بس که مهمل‌ گشت عقبا ریختند

غزل شمارهٔ 1357–آنکه از بوی بهارش رنگ امکان ریختند

غزل شمارهٔ 1358–رنگ اطوار ادب‌سنجان به قانون ریختند

غزل شمارهٔ 1359–سبکروان‌که به وحشت میان جان بستند

غزل شمارهٔ 1360–گذشتگان‌که ز تشویش ما و من رستند

غزل شمارهٔ 1361–مصوران به هزار انفعال پیوستند

غزل شمارهٔ 1362–بی‌نیازان برق‌ربز بحر و بر برخاستند

غزل شمارهٔ 1363–زد نفس فال تن‌آسانی دلی آراستند

غزل شمارهٔ 1364–محفل هستی به تحریک دلی آراستند

غزل شمارهٔ 1365–آرزو سوخت نفس آینهٔ دل بستند

غزل شمارهٔ 1366–غافلی چند که نقش حق وباطل بستند

غزل شمارهٔ 1367–هرجا تپش شمع درین خانه نهفتند

غزل شمارهٔ 1368–دنیا وتلاش هوس بی‌خبری چند

غزل شمارهٔ 1369–خلقی‌ست پراکندهٔ سعی هوسی چند

غزل شمارهٔ 1370–گر آگهی به سیر فنا و بقا بخند

غزل شمارهٔ 1371–ای بی‌نصیب عشق به ‌کار هوس بخند

غزل شمارهٔ 1372–حسرت زلف توام بود شکستم دادند

غزل شمارهٔ 1373–یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند

غزل شمارهٔ 1374–تا شدم ‌گرم طلب عجز درایم‌ کردند

غزل شمارهٔ 1375–حاصل عافیت آنها که به دامن‌کردند

غزل شمارهٔ 1376–خوش‌خرامان اگر اندیشهٔ جولان کردند

غزل شمارهٔ 1377–ذره تا مسهر هزار آینه عریان‌ کردند

غزل شمارهٔ 1378–ز شرم عشق فلکها به خاک روکردند

غزل شمارهٔ 1379–رازداران کز ادب راه لب گویا زدند

غزل شمارهٔ 1380–روزگاری‌ که به عشق از هوسم افکندند

غزل شمارهٔ 1381–روزی که هوسها در اقبال گشودند

غزل شمارهٔ 1382–برای خاطرم غم آفریدند

غزل شمارهٔ 1383–به شوخی زد طرب غم آفریدند

غزل شمارهٔ 1384–ز بسکه منتظران چشم در ره یارند

غزل شمارهٔ 1385–محرمانی‌ که به آهنگ فنا مسرورند

غزل شمارهٔ 1386–مصور نگهت ساغر چه رنگ زند

غزل شمارهٔ 1387–عاقبت شرم امل بر غفلت ما می‌زند

غزل شمارهٔ 1388–فطرت آخر بر معاد از سعی اکمل می‌زند

غزل شمارهٔ 1389–محوگریبان ادب‌کی سر به هر سو می‌زند

غزل شمارهٔ 1390–برق خطی بر سیاهی می‌زند

غزل شمارهٔ 1391–عشاق‌ گر از سبحه و زنار نویسند

غزل شمارهٔ 1392–تن‌پرستان‌که به این آب و نمک عیاشند

غزل شمارهٔ 1393–گر خاک ‌نشینان علم افراخته باشند

غزل شمارهٔ 1394–حکم عشق است‌ که‌ تشریف تمنا بخشند

غزل شمارهٔ 1395–صد ابد عیش طربخانهٔ دنیا بخشند

غزل شمارهٔ 1396–زان زر و سیم ‌که این مردم باذل بخشند

غزل شمارهٔ 1397–از چه دعوی شمعها گردن به بالا می‌کشند

غزل شمارهٔ 1398–جماعتی‌که نظرباز آن بر و دوشند

غزل شمارهٔ 1399–مبصّران حقیقت‌ که سر به سر هوشند

غزل شمارهٔ 1400–به‌ گفتگوی کسان مردمی که می‌لافند

صداکاران

غزلیات

غزل شمارهٔ 1351–محرم آهنگ دل شو سرمه بر آواز بند

غزل شمارهٔ 1352–ای ساز قدس دل به جهان نوا مبند

غزل شمارهٔ 1353–ای بهار پرفشان دل برگل و سنبل مبند

غزل شمارهٔ 1354–مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند

غزل شمارهٔ 1355–تا به عالم‌، رنگ بنیاد تمنا ریختند

غزل شمارهٔ 1356–کار دنیا بس که مهمل‌ گشت عقبا ریختند

غزل شمارهٔ 1357–آنکه از بوی بهارش رنگ امکان ریختند

غزل شمارهٔ 1358–رنگ اطوار ادب‌سنجان به قانون ریختند

غزل شمارهٔ 1359–سبکروان‌که به وحشت میان جان بستند

غزل شمارهٔ 1360–گذشتگان‌که ز تشویش ما و من رستند

غزل شمارهٔ 1361–مصوران به هزار انفعال پیوستند

غزل شمارهٔ 1362–بی‌نیازان برق‌ربز بحر و بر برخاستند

غزل شمارهٔ 1363–زد نفس فال تن‌آسانی دلی آراستند

غزل شمارهٔ 1364–محفل هستی به تحریک دلی آراستند

غزل شمارهٔ 1365–آرزو سوخت نفس آینهٔ دل بستند

غزل شمارهٔ 1366–غافلی چند که نقش حق وباطل بستند

غزل شمارهٔ 1367–هرجا تپش شمع درین خانه نهفتند

غزل شمارهٔ 1368–دنیا وتلاش هوس بی‌خبری چند

غزل شمارهٔ 1369–خلقی‌ست پراکندهٔ سعی هوسی چند

غزل شمارهٔ 1370–گر آگهی به سیر فنا و بقا بخند

غزل شمارهٔ 1371–ای بی‌نصیب عشق به ‌کار هوس بخند

غزل شمارهٔ 1372–حسرت زلف توام بود شکستم دادند

غزل شمارهٔ 1373–یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند

غزل شمارهٔ 1374–تا شدم ‌گرم طلب عجز درایم‌ کردند

غزل شمارهٔ 1375–حاصل عافیت آنها که به دامن‌کردند

غزل شمارهٔ 1376–خوش‌خرامان اگر اندیشهٔ جولان کردند

غزل شمارهٔ 1377–ذره تا مسهر هزار آینه عریان‌ کردند

غزل شمارهٔ 1351محرم آهنگ دل شو سرمه بر آواز بند

غزل شمارهٔ 1352ای ساز قدس دل به جهان نوا مبند

غزل شمارهٔ 1353ای بهار پرفشان دل برگل و سنبل مبند

غزل شمارهٔ 1354مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند

غزل شمارهٔ 1355تا به عالم‌، رنگ بنیاد تمنا ریختند

غزل شمارهٔ 1356کار دنیا بس که مهمل‌ گشت عقبا ریختند

غزل شمارهٔ 1357آنکه از بوی بهارش رنگ امکان ریختند

غزل شمارهٔ 1358رنگ اطوار ادب‌سنجان به قانون ریختند

غزل شمارهٔ 1359سبکروان‌که به وحشت میان جان بستند

غزل شمارهٔ 1360گذشتگان‌که ز تشویش ما و من رستند

غزل شمارهٔ 1361مصوران به هزار انفعال پیوستند

غزل شمارهٔ 1362بی‌نیازان برق‌ربز بحر و بر برخاستند

غزل شمارهٔ 1363زد نفس فال تن‌آسانی دلی آراستند

غزل شمارهٔ 1364محفل هستی به تحریک دلی آراستند

غزل شمارهٔ 1365آرزو سوخت نفس آینهٔ دل بستند

غزل شمارهٔ 1366غافلی چند که نقش حق وباطل بستند

غزل شمارهٔ 1367هرجا تپش شمع درین خانه نهفتند

غزل شمارهٔ 1368دنیا وتلاش هوس بی‌خبری چند

غزل شمارهٔ 1369خلقی‌ست پراکندهٔ سعی هوسی چند

غزل شمارهٔ 1370گر آگهی به سیر فنا و بقا بخند

غزل شمارهٔ 1371ای بی‌نصیب عشق به ‌کار هوس بخند

غزل شمارهٔ 1372حسرت زلف توام بود شکستم دادند

غزل شمارهٔ 1373یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند

غزل شمارهٔ 1374تا شدم ‌گرم طلب عجز درایم‌ کردند

غزل شمارهٔ 1375حاصل عافیت آنها که به دامن‌کردند

غزل شمارهٔ 1376خوش‌خرامان اگر اندیشهٔ جولان کردند

غزل شمارهٔ 1377ذره تا مسهر هزار آینه عریان‌ کردند

غزل شمارهٔ 1378ز شرم عشق فلکها به خاک روکردند

غزل شمارهٔ 1379رازداران کز ادب راه لب گویا زدند

غزل شمارهٔ 1380روزگاری‌ که به عشق از هوسم افکندند

غزل شمارهٔ 1381روزی که هوسها در اقبال گشودند

غزل شمارهٔ 1382برای خاطرم غم آفریدند

غزل شمارهٔ 1383به شوخی زد طرب غم آفریدند

غزل شمارهٔ 1384ز بسکه منتظران چشم در ره یارند

غزل شمارهٔ 1385محرمانی‌ که به آهنگ فنا مسرورند

غزل شمارهٔ 1386مصور نگهت ساغر چه رنگ زند

غزل شمارهٔ 1387عاقبت شرم امل بر غفلت ما می‌زند

غزل شمارهٔ 1388فطرت آخر بر معاد از سعی اکمل می‌زند

غزل شمارهٔ 1389محوگریبان ادب‌کی سر به هر سو می‌زند

غزل شمارهٔ 1390برق خطی بر سیاهی می‌زند

غزل شمارهٔ 1391عشاق‌ گر از سبحه و زنار نویسند

غزل شمارهٔ 1392تن‌پرستان‌که به این آب و نمک عیاشند

غزل شمارهٔ 1393گر خاک ‌نشینان علم افراخته باشند

غزل شمارهٔ 1394حکم عشق است‌ که‌ تشریف تمنا بخشند

غزل شمارهٔ 1395صد ابد عیش طربخانهٔ دنیا بخشند

غزل شمارهٔ 1396زان زر و سیم ‌که این مردم باذل بخشند

غزل شمارهٔ 1397از چه دعوی شمعها گردن به بالا می‌کشند

غزل شمارهٔ 1398جماعتی‌که نظرباز آن بر و دوشند

غزل شمارهٔ 1399مبصّران حقیقت‌ که سر به سر هوشند

غزل شمارهٔ 1400به‌ گفتگوی کسان مردمی که می‌لافند

غزل شمارهٔ 1351محرم آهنگ دل شو سرمه بر آواز بند

غزل شمارهٔ 1352ای ساز قدس دل به جهان نوا مبند

غزل شمارهٔ 1353ای بهار پرفشان دل برگل و سنبل مبند

غزل شمارهٔ 1354مدعا دل بود اگر نیرنگ امکان ریختند

غزل شمارهٔ 1355تا به عالم‌، رنگ بنیاد تمنا ریختند

غزل شمارهٔ 1356کار دنیا بس که مهمل‌ گشت عقبا ریختند

غزل شمارهٔ 1357آنکه از بوی بهارش رنگ امکان ریختند

غزل شمارهٔ 1358رنگ اطوار ادب‌سنجان به قانون ریختند

غزل شمارهٔ 1359سبکروان‌که به وحشت میان جان بستند

غزل شمارهٔ 1360گذشتگان‌که ز تشویش ما و من رستند

غزل شمارهٔ 1361مصوران به هزار انفعال پیوستند

غزل شمارهٔ 1362بی‌نیازان برق‌ربز بحر و بر برخاستند

غزل شمارهٔ 1363زد نفس فال تن‌آسانی دلی آراستند

غزل شمارهٔ 1364محفل هستی به تحریک دلی آراستند

غزل شمارهٔ 1365آرزو سوخت نفس آینهٔ دل بستند

غزل شمارهٔ 1366غافلی چند که نقش حق وباطل بستند

غزل شمارهٔ 1367هرجا تپش شمع درین خانه نهفتند

غزل شمارهٔ 1368دنیا وتلاش هوس بی‌خبری چند

غزل شمارهٔ 1369خلقی‌ست پراکندهٔ سعی هوسی چند

غزل شمارهٔ 1370گر آگهی به سیر فنا و بقا بخند

غزل شمارهٔ 1371ای بی‌نصیب عشق به ‌کار هوس بخند

غزل شمارهٔ 1372حسرت زلف توام بود شکستم دادند

غزل شمارهٔ 1373یاران مزهٔ عبرت از این مائده بردند

غزل شمارهٔ 1374تا شدم ‌گرم طلب عجز درایم‌ کردند

غزل شمارهٔ 1375حاصل عافیت آنها که به دامن‌کردند

غزل شمارهٔ 1376خوش‌خرامان اگر اندیشهٔ جولان کردند

غزل شمارهٔ 1377ذره تا مسهر هزار آینه عریان‌ کردند

غزل شمارهٔ 1378ز شرم عشق فلکها به خاک روکردند

غزل شمارهٔ 1379رازداران کز ادب راه لب گویا زدند

غزل شمارهٔ 1380روزگاری‌ که به عشق از هوسم افکندند