وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5034

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5035فارغ ز دار و گیر جهان خراب باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5035

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5036

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5037گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5037

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5038گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5038

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5039گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5039

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5040

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5041ساقی ز میکشان خبری می گرفته باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5041

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5042ای دل ازان جهان خبری می گرفته باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5042

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5043

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5044تسلیم در کشاکش اهل زمانه باش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5044

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5045غافل ز حال عاشق خونین جگر مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5045

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5046غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5046

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5047هرجا نمی خرند متاعت گران مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5047

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5048در محفل که راه بیابی گران مباش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5048

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5049هردل که داغدار شود از نظاره اش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5049

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5050حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5050

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5051هر رهروی که شوق تو سازد روانه اش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5051

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5052گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5052

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5053صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5053

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5054میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5054

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5055گردون که زهر می چکد از روی شکرش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5055

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5056از خط نگشته سبز لب روح پرورش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5056

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5057شوخی که جلوه گاه بود دیده منش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5057

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5058

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5059

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5060

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5061درخون نشستم از نفس مشکبار خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5061

آڈیو

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5062حرف سبک نمی بردم ازقرار خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5062

19 اشعار

غزل شمارهٔ 5063پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5063

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5064همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5064

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5065

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5066چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5066

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5067دلدار ماست محو خط مشک‌فام خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5067

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5068ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5068

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5069خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5069

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5070از بیقراری دل اندوهگین خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5070

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5071از ترک مدعاست دل من به جای خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5071

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5072از جا نمی روم چو سپند از نوای خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5072

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5073تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5073

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5074حسن توغافل است ز قدر و بهای خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5074

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5075رستم کسی بود که برآید به خوی خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5075

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5076سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5076

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5115

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5116افتاد ماه عارض او در وبال خط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5116

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خط

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5117

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5138دل مست حیرت و سر پرشور درسماع

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5138

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5139دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5139

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرف

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5166

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کند

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5167

16 اشعار

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5034–با صبح روگشاده تر ازآفتاب باش

غزل شمارهٔ 5035–فارغ ز دار و گیر جهان خراب باش

غزل شمارهٔ 5036–چون سرو در مقام رضا پایدار باش

غزل شمارهٔ 5037–گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باش

غزل شمارهٔ 5038–گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

غزل شمارهٔ 5039–گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

غزل شمارهٔ 5040–با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باش

غزل شمارهٔ 5041–ساقی ز میکشان خبری می گرفته باش

غزل شمارهٔ 5042–ای دل ازان جهان خبری می گرفته باش

غزل شمارهٔ 5043–در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باش

غزل شمارهٔ 5044–تسلیم در کشاکش اهل زمانه باش

غزل شمارهٔ 5045–غافل ز حال عاشق خونین جگر مباش

غزل شمارهٔ 5046–غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباش

غزل شمارهٔ 5047–هرجا نمی خرند متاعت گران مباش

غزل شمارهٔ 5048–در محفل که راه بیابی گران مباش

غزل شمارهٔ 5049–هردل که داغدار شود از نظاره اش

غزل شمارهٔ 5050–حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اش

غزل شمارهٔ 5051–هر رهروی که شوق تو سازد روانه اش

غزل شمارهٔ 5052–گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبش

غزل شمارهٔ 5053–صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخش

غزل شمارهٔ 5054–میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرش

غزل شمارهٔ 5055–گردون که زهر می چکد از روی شکرش

غزل شمارهٔ 5056–از خط نگشته سبز لب روح پرورش

غزل شمارهٔ 5057–شوخی که جلوه گاه بود دیده منش

غزل شمارهٔ 5058–خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروش

غزل شمارهٔ 5059–هرچند خط باطلم از تار و پود خویش

غزل شمارهٔ 5060–ازآب بازی مژه اشکبار خویش

غزل شمارهٔ 5061–درخون نشستم از نفس مشکبار خویش

غزل شمارهٔ 5062–حرف سبک نمی بردم ازقرار خویش

غزل شمارهٔ 5063–پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویش

غزل شمارهٔ 5064–همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش

غزل شمارهٔ 5065–سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویش

غزل شمارهٔ 5066–چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش

غزل شمارهٔ 5067–دلدار ماست محو خط مشک‌فام خویش

غزل شمارهٔ 5068–ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویش

غزل شمارهٔ 5069–خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویش

غزل شمارهٔ 5070–از بیقراری دل اندوهگین خویش

غزل شمارهٔ 5071–از ترک مدعاست دل من به جای خویش

غزل شمارهٔ 5072–از جا نمی روم چو سپند از نوای خویش

غزل شمارهٔ 5073–تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویش

غزل شمارهٔ 5074–حسن توغافل است ز قدر و بهای خویش

غزل شمارهٔ 5075–رستم کسی بود که برآید به خوی خویش

غزل شمارهٔ 5076–سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویش

غزل شمارهٔ 5115–چون برق زود می گذرد آب و تاب خط

غزل شمارهٔ 5116–افتاد ماه عارض او در وبال خط

غزل شمارهٔ 5117–زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خط

غزل شمارهٔ 5138–دل مست حیرت و سر پرشور درسماع

غزل شمارهٔ 5139–دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟

غزل شمارهٔ 5166–ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرف

غزل شمارهٔ 5167–معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کند

وزنِ مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف) میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5034–با صبح روگشاده تر ازآفتاب باش

غزل شمارهٔ 5035–فارغ ز دار و گیر جهان خراب باش

غزل شمارهٔ 5036–چون سرو در مقام رضا پایدار باش

غزل شمارهٔ 5037–گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باش

غزل شمارهٔ 5038–گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

غزل شمارهٔ 5039–گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

غزل شمارهٔ 5040–با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باش

غزل شمارهٔ 5041–ساقی ز میکشان خبری می گرفته باش

غزل شمارهٔ 5042–ای دل ازان جهان خبری می گرفته باش

غزل شمارهٔ 5043–در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باش

غزل شمارهٔ 5044–تسلیم در کشاکش اهل زمانه باش

غزل شمارهٔ 5045–غافل ز حال عاشق خونین جگر مباش

غزل شمارهٔ 5046–غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباش

غزل شمارهٔ 5047–هرجا نمی خرند متاعت گران مباش

غزل شمارهٔ 5048–در محفل که راه بیابی گران مباش

غزل شمارهٔ 5049–هردل که داغدار شود از نظاره اش

غزل شمارهٔ 5050–حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اش

غزل شمارهٔ 5051–هر رهروی که شوق تو سازد روانه اش

غزل شمارهٔ 5052–گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبش

غزل شمارهٔ 5053–صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخش

غزل شمارهٔ 5054–میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرش

غزل شمارهٔ 5055–گردون که زهر می چکد از روی شکرش

غزل شمارهٔ 5056–از خط نگشته سبز لب روح پرورش

غزل شمارهٔ 5057–شوخی که جلوه گاه بود دیده منش

غزل شمارهٔ 5058–خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروش

غزل شمارهٔ 5059–هرچند خط باطلم از تار و پود خویش

غزل شمارهٔ 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باش

غزل شمارهٔ 5035فارغ ز دار و گیر جهان خراب باش

غزل شمارهٔ 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باش

غزل شمارهٔ 5037گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باش

غزل شمارهٔ 5038گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

غزل شمارهٔ 5039گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

غزل شمارهٔ 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باش

غزل شمارهٔ 5041ساقی ز میکشان خبری می گرفته باش

غزل شمارهٔ 5042ای دل ازان جهان خبری می گرفته باش

غزل شمارهٔ 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باش

غزل شمارهٔ 5044تسلیم در کشاکش اهل زمانه باش

غزل شمارهٔ 5045غافل ز حال عاشق خونین جگر مباش

غزل شمارهٔ 5046غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباش

غزل شمارهٔ 5047هرجا نمی خرند متاعت گران مباش

غزل شمارهٔ 5048در محفل که راه بیابی گران مباش

غزل شمارهٔ 5049هردل که داغدار شود از نظاره اش

غزل شمارهٔ 5050حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اش

غزل شمارهٔ 5051هر رهروی که شوق تو سازد روانه اش

غزل شمارهٔ 5052گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبش

غزل شمارهٔ 5053صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخش

غزل شمارهٔ 5054میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرش

غزل شمارهٔ 5055گردون که زهر می چکد از روی شکرش

غزل شمارهٔ 5056از خط نگشته سبز لب روح پرورش

غزل شمارهٔ 5057شوخی که جلوه گاه بود دیده منش

غزل شمارهٔ 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروش

غزل شمارهٔ 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویش

غزل شمارهٔ 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویش

غزل شمارهٔ 5061درخون نشستم از نفس مشکبار خویش

غزل شمارهٔ 5062حرف سبک نمی بردم ازقرار خویش

غزل شمارهٔ 5063پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویش

غزل شمارهٔ 5064همچون کمان سخت ز طبع غیور خویش

غزل شمارهٔ 5065سر سبز آن که سعی کنددر هلاک خویش

غزل شمارهٔ 5066چون ماهیان زفلس مده عرض مال خویش

غزل شمارهٔ 5067دلدار ماست محو خط مشک‌فام خویش

غزل شمارهٔ 5068ازگفتگوی عشق گزیدم زبان خویش

غزل شمارهٔ 5069خود کرده ام به شکوه تراخصم جان خویش

غزل شمارهٔ 5070از بیقراری دل اندوهگین خویش

غزل شمارهٔ 5071از ترک مدعاست دل من به جای خویش

غزل شمارهٔ 5072از جا نمی روم چو سپند از نوای خویش

غزل شمارهٔ 5073تا بی نشان کشم نفسی بر هوای خویش

غزل شمارهٔ 5074حسن توغافل است ز قدر و بهای خویش

غزل شمارهٔ 5075رستم کسی بود که برآید به خوی خویش

غزل شمارهٔ 5076سیرآب در محیط شدم ز آبروی خویش

غزل شمارهٔ 5115چون برق زود می گذرد آب و تاب خط

غزل شمارهٔ 5116افتاد ماه عارض او در وبال خط

غزل شمارهٔ 5117زلف تو نرم شانه شد از گوشمال خط

غزل شمارهٔ 5138دل مست حیرت و سر پرشور درسماع

غزل شمارهٔ 5139دل چون شود جدا ز سر زلف یار جمع؟

غزل شمارهٔ 5166ازبس که شد زلعل تو با آب و تاب حرف

غزل شمارهٔ 5167معنی ز لفظ جوهر خود را عیان کند

غزل شمارهٔ 5034با صبح روگشاده تر ازآفتاب باش

غزل شمارهٔ 5035فارغ ز دار و گیر جهان خراب باش

غزل شمارهٔ 5036چون سرو در مقام رضا پایدار باش

غزل شمارهٔ 5037گاهی رهین ظلمت و گه محو نور باش

غزل شمارهٔ 5038گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

غزل شمارهٔ 5039گوهر فروز دیده بیدار خویش باش

غزل شمارهٔ 5040با خلق آشتی کن و با خود به جنگ باش

غزل شمارهٔ 5041ساقی ز میکشان خبری می گرفته باش

غزل شمارهٔ 5042ای دل ازان جهان خبری می گرفته باش

غزل شمارهٔ 5043در جلوه گاه حسن، سراپای دیده باش

غزل شمارهٔ 5044تسلیم در کشاکش اهل زمانه باش

غزل شمارهٔ 5045غافل ز حال عاشق خونین جگر مباش

غزل شمارهٔ 5046غافل ز حال طوطی شیرین زبان مباش

غزل شمارهٔ 5047هرجا نمی خرند متاعت گران مباش

غزل شمارهٔ 5048در محفل که راه بیابی گران مباش

غزل شمارهٔ 5049هردل که داغدار شود از نظاره اش

غزل شمارهٔ 5050حسن تو باده ای است که شرم است شیشه اش

غزل شمارهٔ 5051هر رهروی که شوق تو سازد روانه اش

غزل شمارهٔ 5052گر این چنین چکد می گلرنگ ازلبش

غزل شمارهٔ 5053صبح است ساقیا قدح خوشگوار بخش

غزل شمارهٔ 5054میخانه ای است باغ که گلهاست ساغرش

غزل شمارهٔ 5055گردون که زهر می چکد از روی شکرش

غزل شمارهٔ 5056از خط نگشته سبز لب روح پرورش

غزل شمارهٔ 5057شوخی که جلوه گاه بود دیده منش

غزل شمارهٔ 5058خوش باد سال و ماه وشب وروز میفروش

غزل شمارهٔ 5059هرچند خط باطلم از تار و پود خویش

غزل شمارهٔ 5060ازآب بازی مژه اشکبار خویش

غزل شمارهٔ 5061درخون نشستم از نفس مشکبار خویش

غزل شمارهٔ 5062حرف سبک نمی بردم ازقرار خویش

غزل شمارهٔ 5063پیش ازخزان به خاک فشاندم بهار خویش