صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2156

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2157

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2158

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2159

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2160

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2161

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2162از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2162

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2163زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2163

آڈیو

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2164رخسار تو روز سیه ریش ندیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2164

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2165از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2165

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2166با طره او مشک ختا دود کبابی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2166

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2167

آڈیو

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2168

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2169

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2170

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2171هر نخل مصیبت علم راهنمایی است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2171

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2172

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2173در عالم بالاست تماشایی اگر هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2173

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2174

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2175بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2175

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2176خام است شرابی که در او غلغله ای هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2176

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2177در نقطه خاک است نهان، گر خبری هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2177

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2178در زیر فلک نیست اگر همنفسی هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2178

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2179هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2179

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2180

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2181

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2182

16 اشعار

غزل شمارهٔ 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2183

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2184

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2185چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2185

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2186

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2187لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2187

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2188منظور من آن موی میان است و میان نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2188

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2189

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2190

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2191

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکها

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2192

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2193از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2193

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2194

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2195

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2196

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2197

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2198

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2199

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2200ای زلف تو شیرازه دیوان قیامت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2200

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2201

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2202

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2203چرخ در تاب از تحمل ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2203

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2204این چه خط است و این چه رخسارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2204

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2205در وطن جوهر سخن خوارست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2205

9 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2156–روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

غزل شمارهٔ 2157–یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟

غزل شمارهٔ 2158–در پرده شب هر که می ناب گرفته است

غزل شمارهٔ 2159–از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته است

غزل شمارهٔ 2160–یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است

غزل شمارهٔ 2161–در روی زمین یک سر پر شور نمانده است

غزل شمارهٔ 2162–از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است

غزل شمارهٔ 2163–زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده است

غزل شمارهٔ 2164–رخسار تو روز سیه ریش ندیده است

غزل شمارهٔ 2165–از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است

غزل شمارهٔ 2166–با طره او مشک ختا دود کبابی است

غزل شمارهٔ 2167–هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی است

غزل شمارهٔ 2168–تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی است

غزل شمارهٔ 2169–صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است

غزل شمارهٔ 2170–آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است

غزل شمارهٔ 2171–هر نخل مصیبت علم راهنمایی است

غزل شمارهٔ 2172–بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست

غزل شمارهٔ 2173–در عالم بالاست تماشایی اگر هست

غزل شمارهٔ 2174–در هر جگری شوری ازین گرم نفس هست

غزل شمارهٔ 2175–بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هست

غزل شمارهٔ 2176–خام است شرابی که در او غلغله ای هست

غزل شمارهٔ 2177–در نقطه خاک است نهان، گر خبری هست

غزل شمارهٔ 2178–در زیر فلک نیست اگر همنفسی هست

غزل شمارهٔ 2179–هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

غزل شمارهٔ 2180–با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

غزل شمارهٔ 2181–دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

غزل شمارهٔ 2182–خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟

غزل شمارهٔ 2183–گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیست

غزل شمارهٔ 2184–در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیست

غزل شمارهٔ 2185–چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیست

غزل شمارهٔ 2186–آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست

غزل شمارهٔ 2187–لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیست

غزل شمارهٔ 2188–منظور من آن موی میان است و میان نیست

غزل شمارهٔ 2189–بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست

غزل شمارهٔ 2190–در موج پریشانی ما فاصله ای نیست

غزل شمارهٔ 2191–در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست

غزل شمارهٔ 2192–زین نقطه بود گردش پرگار فلکها

غزل شمارهٔ 2193–از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشت

غزل شمارهٔ 2194–در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشت

غزل شمارهٔ 2195–رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافت

غزل شمارهٔ 2196–در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

غزل شمارهٔ 2197–ایام بهاران سبک از دیده ما رفت

غزل شمارهٔ 2198–افسوس که ایام شریف رمضان رفت

غزل شمارهٔ 2199–از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفت

غزل شمارهٔ 2200–ای زلف تو شیرازه دیوان قیامت

غزل شمارهٔ 2201–قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202–ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2203–چرخ در تاب از تحمل ماست

غزل شمارهٔ 2204–این چه خط است و این چه رخسارست

غزل شمارهٔ 2205–در وطن جوهر سخن خوارست

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2156–روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

غزل شمارهٔ 2157–یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟

غزل شمارهٔ 2158–در پرده شب هر که می ناب گرفته است

غزل شمارهٔ 2159–از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته است

غزل شمارهٔ 2160–یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است

غزل شمارهٔ 2161–در روی زمین یک سر پر شور نمانده است

غزل شمارهٔ 2162–از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است

غزل شمارهٔ 2163–زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده است

غزل شمارهٔ 2164–رخسار تو روز سیه ریش ندیده است

غزل شمارهٔ 2165–از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است

غزل شمارهٔ 2166–با طره او مشک ختا دود کبابی است

غزل شمارهٔ 2167–هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی است

غزل شمارهٔ 2168–تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی است

غزل شمارهٔ 2169–صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است

غزل شمارهٔ 2170–آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است

غزل شمارهٔ 2171–هر نخل مصیبت علم راهنمایی است

غزل شمارهٔ 2172–بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست

غزل شمارهٔ 2173–در عالم بالاست تماشایی اگر هست

غزل شمارهٔ 2174–در هر جگری شوری ازین گرم نفس هست

غزل شمارهٔ 2175–بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هست

غزل شمارهٔ 2176–خام است شرابی که در او غلغله ای هست

غزل شمارهٔ 2177–در نقطه خاک است نهان، گر خبری هست

غزل شمارهٔ 2178–در زیر فلک نیست اگر همنفسی هست

غزل شمارهٔ 2179–هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

غزل شمارهٔ 2180–با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

غزل شمارهٔ 2181–دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

غزل شمارهٔ 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

غزل شمارهٔ 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟

غزل شمارهٔ 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته است

غزل شمارهٔ 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته است

غزل شمارهٔ 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است

غزل شمارهٔ 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده است

غزل شمارهٔ 2162از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است

غزل شمارهٔ 2163زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده است

غزل شمارهٔ 2164رخسار تو روز سیه ریش ندیده است

غزل شمارهٔ 2165از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است

غزل شمارهٔ 2166با طره او مشک ختا دود کبابی است

غزل شمارهٔ 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی است

غزل شمارهٔ 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی است

غزل شمارهٔ 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است

غزل شمارهٔ 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است

غزل شمارهٔ 2171هر نخل مصیبت علم راهنمایی است

غزل شمارهٔ 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست

غزل شمارهٔ 2173در عالم بالاست تماشایی اگر هست

غزل شمارهٔ 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هست

غزل شمارهٔ 2175بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هست

غزل شمارهٔ 2176خام است شرابی که در او غلغله ای هست

غزل شمارهٔ 2177در نقطه خاک است نهان، گر خبری هست

غزل شمارهٔ 2178در زیر فلک نیست اگر همنفسی هست

غزل شمارهٔ 2179هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

غزل شمارهٔ 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

غزل شمارهٔ 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

غزل شمارهٔ 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟

غزل شمارهٔ 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیست

غزل شمارهٔ 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیست

غزل شمارهٔ 2185چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیست

غزل شمارهٔ 2186آن را که بود تیغ زبان بی لب نان نیست

غزل شمارهٔ 2187لب بسته ما بیخبر از راز جهان نیست

غزل شمارهٔ 2188منظور من آن موی میان است و میان نیست

غزل شمارهٔ 2189بوی سر زلف تو به شیدایی من نیست

غزل شمارهٔ 2190در موج پریشانی ما فاصله ای نیست

غزل شمارهٔ 2191در معرکه عشق ز جرأت خبری نیست

غزل شمارهٔ 2192زین نقطه بود گردش پرگار فلکها

غزل شمارهٔ 2193از عکس خود آن آینه رو بس که حیا داشت

غزل شمارهٔ 2194در ظاهر اگر پشت به من همچو کمان داشت

غزل شمارهٔ 2195رگ در تنت از پاکی گوهر نتوان یافت

غزل شمارهٔ 2196در خاک وطن چند توان ره به عصا رفت؟

غزل شمارهٔ 2197ایام بهاران سبک از دیده ما رفت

غزل شمارهٔ 2198افسوس که ایام شریف رمضان رفت

غزل شمارهٔ 2199از ناخن دخل آنچه به رخسار سخن رفت

غزل شمارهٔ 2200ای زلف تو شیرازه دیوان قیامت

غزل شمارهٔ 2201قد تو کجا و قد رعنای قیامت

غزل شمارهٔ 2202ای هر دو جهان خاک ره سرو روانت

غزل شمارهٔ 2203چرخ در تاب از تحمل ماست

غزل شمارهٔ 2204این چه خط است و این چه رخسارست

غزل شمارهٔ 2205در وطن جوهر سخن خوارست

غزل شمارهٔ 2156روزم سیه از پرتو آن چشم سیاه است

غزل شمارهٔ 2157یارب دل خون گشته ز مژگان که جسته است؟

غزل شمارهٔ 2158در پرده شب هر که می ناب گرفته است

غزل شمارهٔ 2159از شش جهتم همچو شرر سنگ گرفته است

غزل شمارهٔ 2160یک دلشده در دام نگاهت نگرفته است

غزل شمارهٔ 2161در روی زمین یک سر پر شور نمانده است

غزل شمارهٔ 2162از مرگ به ما نیم نفس بیش نمانده است

غزل شمارهٔ 2163زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده است

غزل شمارهٔ 2164رخسار تو روز سیه ریش ندیده است

غزل شمارهٔ 2165از عشق دلی نیست که زخمی نچشیده است

غزل شمارهٔ 2166با طره او مشک ختا دود کبابی است

غزل شمارهٔ 2167هر شام ز ماه رمضان صبح امیدی است

غزل شمارهٔ 2168تن بر دل خوش مشرب ما خانه تنگی است

غزل شمارهٔ 2169صبح از لب لعل تو پیام نمکینی است

غزل شمارهٔ 2170آن نرگس بیمار، عجب هوش ربایی است

غزل شمارهٔ 2171هر نخل مصیبت علم راهنمایی است

غزل شمارهٔ 2172بی روی تو چشم از همه خوبان نتوان بست

غزل شمارهٔ 2173در عالم بالاست تماشایی اگر هست

غزل شمارهٔ 2174در هر جگری شوری ازین گرم نفس هست

غزل شمارهٔ 2175بی دادرس آن کس که فغان چون جرسش هست

غزل شمارهٔ 2176خام است شرابی که در او غلغله ای هست

غزل شمارهٔ 2177در نقطه خاک است نهان، گر خبری هست

غزل شمارهٔ 2178در زیر فلک نیست اگر همنفسی هست

غزل شمارهٔ 2179هر خال ترا زیر نگین ملک جمی هست

غزل شمارهٔ 2180با ما سبب کینه گردون دغا چیست؟

غزل شمارهٔ 2181دلبستگی خلق به عمر گذران چیست؟

غزل شمارهٔ 2182خورشید نقاب رخ چون یاسمن کیست؟

غزل شمارهٔ 2183گر دل نکشد دست ز زلف تو عجب نیست

غزل شمارهٔ 2184در دیده بی شرم و حیا نور ادب نیست

غزل شمارهٔ 2185چون سرو به غیر از کف افسوس برم نیست