صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2106

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2107

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخت

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2108

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2109زان خانه برانداز که از خانه زین خاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2109

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2110در چشم غلط بین نبود وضع جهان راست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2110

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2111

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2112

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2113آیینه خورشید دل بی هوس ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2113

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2114خمخانه افلاک تهی ساخته ماست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2114

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2115

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2116چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2116

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2117بر هر که نظر می فکنم مست و خراب است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2117

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2118

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2119

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزش

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2120

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2121آفاق منور ز رخ انور صبح است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2121

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2122روشنگر آیینه دلها دم صبح است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2122

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 2123سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2123

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2124واعظ نه ترا پایه گفتار بلندست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2124

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2125این هستی باطل چو شرر محض نمودست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2125

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2126

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2127شمع سر خاک شهدا لاله داغ است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2127

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2128پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2128

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2129گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2129

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2130دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2130

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2131

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2132

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2133

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2134

12 اشعار

غزل شمارهٔ 2135مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2135

6 اشعار

غزل شمارهٔ 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2136

17 اشعار

غزل شمارهٔ 2137پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2137

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2138طوطی ز سخن صیقل آیینه جان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2138

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2139درد تو به دلهای سبکروح گران است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2139

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2140

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2141محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2141

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2142

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2143

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2144دل بر شکن طره دلدار گران است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2144

10 اشعار

غزل شمارهٔ 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2145

8 اشعار

غزل شمارهٔ 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2146

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2147آن خانه برانداز که در خانه زین است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2147

11 اشعار

غزل شمارهٔ 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2148

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2149

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2150

7 اشعار

غزل شمارهٔ 2151عشق است که اکسیر بقا خاک در اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2151

14 اشعار

غزل شمارهٔ 2152گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2152

5 اشعار

غزل شمارهٔ 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2153

15 اشعار

غزل شمارهٔ 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2154

9 اشعار

غزل شمارهٔ 2155کیفیت می با لب شکرشکن توست

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 2155

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2106–از حد گذشت وقت سحر آرمیدنت

غزل شمارهٔ 2107–ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداخت

غزل شمارهٔ 2108–زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخت

غزل شمارهٔ 2109–زان خانه برانداز که از خانه زین خاست

غزل شمارهٔ 2110–در چشم غلط بین نبود وضع جهان راست

غزل شمارهٔ 2111–جمعیت اسباب، حجاب نظر ماست

غزل شمارهٔ 2112–مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست

غزل شمارهٔ 2113–آیینه خورشید دل بی هوس ماست

غزل شمارهٔ 2114–خمخانه افلاک تهی ساخته ماست

غزل شمارهٔ 2115–تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاست

غزل شمارهٔ 2116–چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب است

غزل شمارهٔ 2117–بر هر که نظر می فکنم مست و خراب است

غزل شمارهٔ 2118–در عالم فانی که بقا پا به رکاب است

غزل شمارهٔ 2119–جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است

غزل شمارهٔ 2120–در پاس نفس می گذرد عمر عزیزش

غزل شمارهٔ 2121–آفاق منور ز رخ انور صبح است

غزل شمارهٔ 2122–روشنگر آیینه دلها دم صبح است

غزل شمارهٔ 2123–سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندست

غزل شمارهٔ 2124–واعظ نه ترا پایه گفتار بلندست

غزل شمارهٔ 2125–این هستی باطل چو شرر محض نمودست

غزل شمارهٔ 2126–ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟

غزل شمارهٔ 2127–شمع سر خاک شهدا لاله داغ است

غزل شمارهٔ 2128–پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است

غزل شمارهٔ 2129–گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

غزل شمارهٔ 2130–دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

غزل شمارهٔ 2131–خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

غزل شمارهٔ 2132–روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟

غزل شمارهٔ 2133–جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است

غزل شمارهٔ 2134–شیرازه جمعیت مستان خط جام است

غزل شمارهٔ 2135–مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟

غزل شمارهٔ 2136–نقش به مراد دل ما خنده زخم است

غزل شمارهٔ 2137–پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

غزل شمارهٔ 2138–طوطی ز سخن صیقل آیینه جان است

غزل شمارهٔ 2139–درد تو به دلهای سبکروح گران است

غزل شمارهٔ 2140–در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

غزل شمارهٔ 2141–محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است

غزل شمارهٔ 2142–لعل تو ز روشن گهری جان جهان است

غزل شمارهٔ 2143–چون آینه هر دل که ز روشن گهران است

غزل شمارهٔ 2144–دل بر شکن طره دلدار گران است

غزل شمارهٔ 2145–دل نقطه بسم الله دیوان جنون است

غزل شمارهٔ 2146–سبزی که سیاه است ازو روز من این است

غزل شمارهٔ 2147–آن خانه برانداز که در خانه زین است

غزل شمارهٔ 2148–سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

غزل شمارهٔ 2149–چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست

غزل شمارهٔ 2150–مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست

غزل شمارهٔ 2151–عشق است که اکسیر بقا خاک در اوست

غزل شمارهٔ 2152–گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست

غزل شمارهٔ 2153–تنها نه همین ماه به فرمان خط اوست

غزل شمارهٔ 2154–بودی که نمودست وجودش، دهن اوست

غزل شمارهٔ 2155–کیفیت می با لب شکرشکن توست

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 2106–از حد گذشت وقت سحر آرمیدنت

غزل شمارهٔ 2107–ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداخت

غزل شمارهٔ 2108–زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخت

غزل شمارهٔ 2109–زان خانه برانداز که از خانه زین خاست

غزل شمارهٔ 2110–در چشم غلط بین نبود وضع جهان راست

غزل شمارهٔ 2111–جمعیت اسباب، حجاب نظر ماست

غزل شمارهٔ 2112–مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست

غزل شمارهٔ 2113–آیینه خورشید دل بی هوس ماست

غزل شمارهٔ 2114–خمخانه افلاک تهی ساخته ماست

غزل شمارهٔ 2115–تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاست

غزل شمارهٔ 2116–چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب است

غزل شمارهٔ 2117–بر هر که نظر می فکنم مست و خراب است

غزل شمارهٔ 2118–در عالم فانی که بقا پا به رکاب است

غزل شمارهٔ 2119–جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است

غزل شمارهٔ 2120–در پاس نفس می گذرد عمر عزیزش

غزل شمارهٔ 2121–آفاق منور ز رخ انور صبح است

غزل شمارهٔ 2122–روشنگر آیینه دلها دم صبح است

غزل شمارهٔ 2123–سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندست

غزل شمارهٔ 2124–واعظ نه ترا پایه گفتار بلندست

غزل شمارهٔ 2125–این هستی باطل چو شرر محض نمودست

غزل شمارهٔ 2126–ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟

غزل شمارهٔ 2127–شمع سر خاک شهدا لاله داغ است

غزل شمارهٔ 2128–پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است

غزل شمارهٔ 2129–گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

غزل شمارهٔ 2130–دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

غزل شمارهٔ 2131–خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

غزل شمارهٔ 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنت

غزل شمارهٔ 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداخت

غزل شمارهٔ 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخت

غزل شمارهٔ 2109زان خانه برانداز که از خانه زین خاست

غزل شمارهٔ 2110در چشم غلط بین نبود وضع جهان راست

غزل شمارهٔ 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماست

غزل شمارهٔ 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست

غزل شمارهٔ 2113آیینه خورشید دل بی هوس ماست

غزل شمارهٔ 2114خمخانه افلاک تهی ساخته ماست

غزل شمارهٔ 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاست

غزل شمارهٔ 2116چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب است

غزل شمارهٔ 2117بر هر که نظر می فکنم مست و خراب است

غزل شمارهٔ 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب است

غزل شمارهٔ 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است

غزل شمارهٔ 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزش

غزل شمارهٔ 2121آفاق منور ز رخ انور صبح است

غزل شمارهٔ 2122روشنگر آیینه دلها دم صبح است

غزل شمارهٔ 2123سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندست

غزل شمارهٔ 2124واعظ نه ترا پایه گفتار بلندست

غزل شمارهٔ 2125این هستی باطل چو شرر محض نمودست

غزل شمارهٔ 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟

غزل شمارهٔ 2127شمع سر خاک شهدا لاله داغ است

غزل شمارهٔ 2128پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است

غزل شمارهٔ 2129گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

غزل شمارهٔ 2130دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

غزل شمارهٔ 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

غزل شمارهٔ 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟

غزل شمارهٔ 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است

غزل شمارهٔ 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام است

غزل شمارهٔ 2135مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟

غزل شمارهٔ 2136نقش به مراد دل ما خنده زخم است

غزل شمارهٔ 2137پیراهن گل چاک ز بیداد نسیم است

غزل شمارهٔ 2138طوطی ز سخن صیقل آیینه جان است

غزل شمارهٔ 2139درد تو به دلهای سبکروح گران است

غزل شمارهٔ 2140در وصل، دل از هجر فزون دل نگران است

غزل شمارهٔ 2141محو رخ زیبای تو فارغ ز جهان است

غزل شمارهٔ 2142لعل تو ز روشن گهری جان جهان است

غزل شمارهٔ 2143چون آینه هر دل که ز روشن گهران است

غزل شمارهٔ 2144دل بر شکن طره دلدار گران است

غزل شمارهٔ 2145دل نقطه بسم الله دیوان جنون است

غزل شمارهٔ 2146سبزی که سیاه است ازو روز من این است

غزل شمارهٔ 2147آن خانه برانداز که در خانه زین است

غزل شمارهٔ 2148سبزی که مرا ساخته بیتاب همین است

غزل شمارهٔ 2149چشمی که نظرباز به آن طاق دو ابروست

غزل شمارهٔ 2150مرغی که رمیدن ز جهان بال و پر اوست

غزل شمارهٔ 2151عشق است که اکسیر بقا خاک در اوست

غزل شمارهٔ 2152گفتار تو شهدی است که جانها مگس اوست

غزل شمارهٔ 2153تنها نه همین ماه به فرمان خط اوست

غزل شمارهٔ 2154بودی که نمودست وجودش، دهن اوست

غزل شمارهٔ 2155کیفیت می با لب شکرشکن توست

غزل شمارهٔ 2106از حد گذشت وقت سحر آرمیدنت

غزل شمارهٔ 2107ماهی که ز پرتو به جهان شور درانداخت

غزل شمارهٔ 2108زلف تو کشاکش به رگ جان من انداخت

غزل شمارهٔ 2109زان خانه برانداز که از خانه زین خاست

غزل شمارهٔ 2110در چشم غلط بین نبود وضع جهان راست

غزل شمارهٔ 2111جمعیت اسباب، حجاب نظر ماست

غزل شمارهٔ 2112مستوری حسن از نظر بوالهوس ماست

غزل شمارهٔ 2113آیینه خورشید دل بی هوس ماست

غزل شمارهٔ 2114خمخانه افلاک تهی ساخته ماست

غزل شمارهٔ 2115تمکین خرام تو ز بسیاری دلهاست

غزل شمارهٔ 2116چشم تو عجب نیست اگر مست و خراب است

غزل شمارهٔ 2117بر هر که نظر می فکنم مست و خراب است

غزل شمارهٔ 2118در عالم فانی که بقا پا به رکاب است

غزل شمارهٔ 2119جمعیت جسم از نفس پا به رکاب است

غزل شمارهٔ 2120در پاس نفس می گذرد عمر عزیزش

غزل شمارهٔ 2121آفاق منور ز رخ انور صبح است

غزل شمارهٔ 2122روشنگر آیینه دلها دم صبح است

غزل شمارهٔ 2123سرگرم تمنای تو فارغ ز گزندست

غزل شمارهٔ 2124واعظ نه ترا پایه گفتار بلندست

غزل شمارهٔ 2125این هستی باطل چو شرر محض نمودست

غزل شمارهٔ 2126ما صافدلان را چه غم از گرد و غبارست؟

غزل شمارهٔ 2127شمع سر خاک شهدا لاله داغ است

غزل شمارهٔ 2128پیچیدن سر از دو جهان افسر عشق است

غزل شمارهٔ 2129گردون صدف گوهر یکدانه عشق است

غزل شمارهٔ 2130دل در نظر مردم فرزانه بزرگ است

غزل شمارهٔ 2131خورشید ترا از خط شبرنگ وبال است

غزل شمارهٔ 2132روشندل و دلبستگی تن چه خیال است؟

غزل شمارهٔ 2133جمعیت خاطر ز پریشانی عقل است

غزل شمارهٔ 2134شیرازه جمعیت مستان خط جام است

غزل شمارهٔ 2135مأوای تو از کعبه و بتخانه کدام است؟