صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5575ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5575

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5576شکوه حسن را از دورباش ناز می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5576

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5577خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5577

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5578سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5578

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5579ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5579

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5580چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5580

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5581بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5581

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5582ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5582

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5583قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5583

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5584گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5584

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5585فروغ مهر در پیشانی دیوار می‌بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5585

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5586تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5586

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5587ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5587

19 اشعار

غزل شمارهٔ 5588ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5588

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5589نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5589

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5590دل پرخون از آن زلف شکارانداز می‌خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5590

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5591نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5591

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5592رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5592

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5593زمین کان نمک گردیده است از شور سودایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5593

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5594ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5594

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5595نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5595

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5596گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5596

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5597به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5597

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5598اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5598

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5599در بهاران دل دیوانه نگیرد آرام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5599

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5600از نهانخانه عصمت به تماشا بخرام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5600

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5601من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5601

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5602به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5602

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5603

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5604

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5605دست بر زلف پریشان سخن یافته ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5605

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5606غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5606

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5607دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5607

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5608

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5609گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5609

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5610رفت آن روز که دامان بهار از دستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5610

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5612سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5612

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5613عالم بیخبری بود بهشت آبادم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5613

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5614بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5614

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5615

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5616عمرها تربیت دیده بینا کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5616

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5617در مصافی که من از آه علم وا کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5617

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5618

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5619مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5619

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5620یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5620

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5621

آڈیو

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5622

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5623چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5623

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5624شفق آلود شراب است مگر دستارم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5624

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5625

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5575–ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانم

غزل شمارهٔ 5576–شکوه حسن را از دورباش ناز می دانم

غزل شمارهٔ 5577–خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانم

غزل شمارهٔ 5578–سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانم

غزل شمارهٔ 5579–ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 5580–چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانم

غزل شمارهٔ 5581–بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم

غزل شمارهٔ 5582–ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنم

غزل شمارهٔ 5583–قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینم

غزل شمارهٔ 5584–گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینم

غزل شمارهٔ 5585–فروغ مهر در پیشانی دیوار می‌بینم

غزل شمارهٔ 5586–تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینم

غزل شمارهٔ 5587–ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینم

غزل شمارهٔ 5588–ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهم

غزل شمارهٔ 5589–نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهم

غزل شمارهٔ 5590–دل پرخون از آن زلف شکارانداز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5591–نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهم

غزل شمارهٔ 5592–رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهم

غزل شمارهٔ 5593–زمین کان نمک گردیده است از شور سودایم

غزل شمارهٔ 5594–ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیم

غزل شمارهٔ 5595–نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویم

غزل شمارهٔ 5596–گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویم

غزل شمارهٔ 5597–به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویم

غزل شمارهٔ 5598–اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام

غزل شمارهٔ 5599–در بهاران دل دیوانه نگیرد آرام

غزل شمارهٔ 5600–از نهانخانه عصمت به تماشا بخرام

غزل شمارهٔ 5601–من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌ام

غزل شمارهٔ 5602–به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌ام

غزل شمارهٔ 5603–تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

غزل شمارهٔ 5604–تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

غزل شمارهٔ 5605–دست بر زلف پریشان سخن یافته ام

غزل شمارهٔ 5606–غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام

غزل شمارهٔ 5607–دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

غزل شمارهٔ 5608–گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام

غزل شمارهٔ 5609–گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

غزل شمارهٔ 5610–رفت آن روز که دامان بهار از دستم

غزل شمارهٔ 5612–سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم

غزل شمارهٔ 5613–عالم بیخبری بود بهشت آبادم

غزل شمارهٔ 5614–بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم

غزل شمارهٔ 5615–اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم

غزل شمارهٔ 5616–عمرها تربیت دیده بینا کردم

غزل شمارهٔ 5617–در مصافی که من از آه علم وا کردم

غزل شمارهٔ 5618–قطع امید ز هجران و وصالش کردم

غزل شمارهٔ 5619–مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم

غزل شمارهٔ 5620–یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم

غزل شمارهٔ 5621–دست در دامن رنگین بهاری نزدم

غزل شمارهٔ 5622–فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم

غزل شمارهٔ 5623–چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟

غزل شمارهٔ 5624–شفق آلود شراب است مگر دستارم؟

غزل شمارهٔ 5625–طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5575–ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانم

غزل شمارهٔ 5576–شکوه حسن را از دورباش ناز می دانم

غزل شمارهٔ 5577–خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانم

غزل شمارهٔ 5578–سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانم

غزل شمارهٔ 5579–ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 5580–چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانم

غزل شمارهٔ 5581–بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم

غزل شمارهٔ 5582–ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنم

غزل شمارهٔ 5583–قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینم

غزل شمارهٔ 5584–گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینم

غزل شمارهٔ 5585–فروغ مهر در پیشانی دیوار می‌بینم

غزل شمارهٔ 5586–تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینم

غزل شمارهٔ 5587–ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینم

غزل شمارهٔ 5588–ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهم

غزل شمارهٔ 5589–نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهم

غزل شمارهٔ 5590–دل پرخون از آن زلف شکارانداز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5591–نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهم

غزل شمارهٔ 5592–رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهم

غزل شمارهٔ 5593–زمین کان نمک گردیده است از شور سودایم

غزل شمارهٔ 5594–ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیم

غزل شمارهٔ 5595–نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویم

غزل شمارهٔ 5596–گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویم

غزل شمارهٔ 5597–به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویم

غزل شمارهٔ 5598–اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام

غزل شمارهٔ 5599–در بهاران دل دیوانه نگیرد آرام

غزل شمارهٔ 5600–از نهانخانه عصمت به تماشا بخرام

غزل شمارهٔ 5575ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانم

غزل شمارهٔ 5576شکوه حسن را از دورباش ناز می دانم

غزل شمارهٔ 5577خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانم

غزل شمارهٔ 5578سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانم

غزل شمارهٔ 5579ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 5580چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانم

غزل شمارهٔ 5581بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم

غزل شمارهٔ 5582ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنم

غزل شمارهٔ 5583قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینم

غزل شمارهٔ 5584گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینم

غزل شمارهٔ 5585فروغ مهر در پیشانی دیوار می‌بینم

غزل شمارهٔ 5586تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینم

غزل شمارهٔ 5587ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینم

غزل شمارهٔ 5588ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهم

غزل شمارهٔ 5589نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهم

غزل شمارهٔ 5590دل پرخون از آن زلف شکارانداز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5591نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهم

غزل شمارهٔ 5592رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهم

غزل شمارهٔ 5593زمین کان نمک گردیده است از شور سودایم

غزل شمارهٔ 5594ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیم

غزل شمارهٔ 5595نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویم

غزل شمارهٔ 5596گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویم

غزل شمارهٔ 5597به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویم

غزل شمارهٔ 5598اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام

غزل شمارهٔ 5599در بهاران دل دیوانه نگیرد آرام

غزل شمارهٔ 5600از نهانخانه عصمت به تماشا بخرام

غزل شمارهٔ 5601من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌ام

غزل شمارهٔ 5602به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌ام

غزل شمارهٔ 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

غزل شمارهٔ 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام

غزل شمارهٔ 5605دست بر زلف پریشان سخن یافته ام

غزل شمارهٔ 5606غوطه در بحر گهر ز آبله پا زده‌ام

غزل شمارهٔ 5607دست در دامن آن زلف معنبر زده ام

غزل شمارهٔ 5608گرچه از مشق جنون خواب پریشان شده ام

غزل شمارهٔ 5609گر شوی با خبر از سوز دل بیتابم

غزل شمارهٔ 5610رفت آن روز که دامان بهار از دستم

غزل شمارهٔ 5612سوختم بس که به دنبال تمنا رفتم

غزل شمارهٔ 5613عالم بیخبری بود بهشت آبادم

غزل شمارهٔ 5614بی‌خودی داشت ز فکرِ دو جهان آزادم

غزل شمارهٔ 5615اگرچه چندی به زمین همچو غبار افتادم

غزل شمارهٔ 5616عمرها تربیت دیده بینا کردم

غزل شمارهٔ 5617در مصافی که من از آه علم وا کردم

غزل شمارهٔ 5618قطع امید ز هجران و وصالش کردم

غزل شمارهٔ 5619مدتی صبر چو زنجیر به زندان کردم

غزل شمارهٔ 5620یاد آن عهد که در بحر سفر می‌کردم

غزل شمارهٔ 5621دست در دامن رنگین بهاری نزدم

غزل شمارهٔ 5622فیض در بیخبری بود چو هشیار شدم

غزل شمارهٔ 5623چند امید به خوی تو ستمگر بندم؟

غزل شمارهٔ 5624شفق آلود شراب است مگر دستارم؟

غزل شمارهٔ 5625طمع بوسه از آن لعل شکر خا دارم

غزل شمارهٔ 5575ترا از خواندن مکتوب من تنگ است می دانم

غزل شمارهٔ 5576شکوه حسن را از دورباش ناز می دانم

غزل شمارهٔ 5577خط شبرنگ را خوشتر ز زلف و خال می دانم

غزل شمارهٔ 5578سیه مست جنونم وادی و منزل نمی دانم

غزل شمارهٔ 5579ز خود دور آن پری‌رو را نمی‌دانم نمی‌دانم

غزل شمارهٔ 5580چو بیدردان به روی سبزه غلطیدن نمی دانم

غزل شمارهٔ 5581بیا در جلوه ای سرو روان تا جان برافشانم

غزل شمارهٔ 5582ز پستی بر فلک از پاکی گوهر شود شبنم

غزل شمارهٔ 5583قضا روزی که کرد از چار عنصر خشت بالینم

غزل شمارهٔ 5584گر آن خورشید رو را همسفر خویشتن بینم

غزل شمارهٔ 5585فروغ مهر در پیشانی دیوار می‌بینم

غزل شمارهٔ 5586تمتع با کمال قرب از آن رعنا نمی‌بینم

غزل شمارهٔ 5587ز ناکامی گل از همصحبتان یار می چینم

غزل شمارهٔ 5588ز تیغش خونبهای دل به صد امید می خواهم

غزل شمارهٔ 5589نه رنگ و بو درین گلشن، نه برگ و بار می خواهم

غزل شمارهٔ 5590دل پرخون از آن زلف شکارانداز می‌خواهم

غزل شمارهٔ 5591نوای عندلیبان را زهم نگسسته می خواهم

غزل شمارهٔ 5592رخی در ماتم مطلب به خون اندوده می خواهم

غزل شمارهٔ 5593زمین کان نمک گردیده است از شور سودایم

غزل شمارهٔ 5594ز بی ظرفی به روی گرم جانان برنمی آیم

غزل شمارهٔ 5595نشست از آسیای چرخ گرد شیب بر رویم

غزل شمارهٔ 5596گهی از دل، گهی از دیده، گاه از جان ترا جویم

غزل شمارهٔ 5597به اشک از اطلس افلاک داغ شام می شویم

غزل شمارهٔ 5598اشک در دیده غم دیده نگیرد آرام

غزل شمارهٔ 5599در بهاران دل دیوانه نگیرد آرام

غزل شمارهٔ 5600از نهانخانه عصمت به تماشا بخرام

غزل شمارهٔ 5601من که از وسعت مشرب به فلک ساخته‌ام

غزل شمارهٔ 5602به نظربازی از آن تنگ شکر ساخته‌ام

غزل شمارهٔ 5603تا نظر از گل رخسار تو برداشته ام

غزل شمارهٔ 5604تا ز بی حاصلی خویش خبر یافته ام