صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5525دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5525

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5526پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5526

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5527به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5527

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5528به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5528

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5529

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5530

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5531امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5531

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5532

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5533هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5533

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5534من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5534

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5535نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5535

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5536شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5536

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5537چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5537

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5538به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5538

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5539ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5539

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5540

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5541زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5541

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5542دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5542

4 اشعار

غزل شمارهٔ 5543اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5543

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5544غبار خط یارم توتیا در آستین دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5544

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5545به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5545

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5546اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5546

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5547نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5547

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5548

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5549نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5549

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5550نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5550

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5551

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5552از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5552

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5553خوشا روزی که منزل در سواد اصفهان سازم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5553

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5554نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5554

آڈیو

20 اشعار

غزل شمارهٔ 5555به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5555

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5556ز جام بیخودی چون لاله مست از خاک بر خیزم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5556

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5557ز خال عنبرین افزون ز زلف یار می‌ترسم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5557

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5558من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5558

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5559همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5559

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5560اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5560

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5561چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5561

آڈیو

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5562نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5562

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5563به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5563

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5564ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5564

21 اشعار

غزل شمارهٔ 5565دو عالم شد ز یاد آن سمن سیما فراموشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5565

آڈیو

13 اشعار

غزل شمارهٔ 5566ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5566

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5567غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5567

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5568نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5568

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5569دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5569

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5570نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرمم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5570

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5571نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5571

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5572اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5572

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5573کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5573

18 اشعار

غزل شمارهٔ 5574ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5574

15 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5525–دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

غزل شمارهٔ 5526–پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

غزل شمارهٔ 5527–به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

غزل شمارهٔ 5528–به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

غزل شمارهٔ 5529–حریفی کو که راه خانه خمار بردارم

غزل شمارهٔ 5530–برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

غزل شمارهٔ 5531–امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم

غزل شمارهٔ 5532–شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم

غزل شمارهٔ 5533–هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارم

غزل شمارهٔ 5534–من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارم

غزل شمارهٔ 5535–نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارم

غزل شمارهٔ 5536–شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم

غزل شمارهٔ 5537–چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارم

غزل شمارهٔ 5538–به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارم

غزل شمارهٔ 5539–ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارم

غزل شمارهٔ 5540–نمی آید برون از پرده آوازی که من دارم

غزل شمارهٔ 5541–زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم

غزل شمارهٔ 5542–دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارم

غزل شمارهٔ 5543–اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارم

غزل شمارهٔ 5544–غبار خط یارم توتیا در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5545–به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم

غزل شمارهٔ 5546–اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم

غزل شمارهٔ 5547–نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم

غزل شمارهٔ 5548–لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارم

غزل شمارهٔ 5549–نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارم

غزل شمارهٔ 5550–نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارم

غزل شمارهٔ 5551–به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارم

غزل شمارهٔ 5552–از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرم

غزل شمارهٔ 5553–خوشا روزی که منزل در سواد اصفهان سازم

غزل شمارهٔ 5554–نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزم

غزل شمارهٔ 5555–به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزم

غزل شمارهٔ 5556–ز جام بیخودی چون لاله مست از خاک بر خیزم

غزل شمارهٔ 5557–ز خال عنبرین افزون ز زلف یار می‌ترسم

غزل شمارهٔ 5558–من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسم

غزل شمارهٔ 5559–همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشم

غزل شمارهٔ 5560–اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشم

غزل شمارهٔ 5561–چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشم

غزل شمارهٔ 5562–نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشم

غزل شمارهٔ 5563–به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشم

غزل شمارهٔ 5564–ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشم

غزل شمارهٔ 5565–دو عالم شد ز یاد آن سمن سیما فراموشم

غزل شمارهٔ 5566–ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشم

غزل شمارهٔ 5567–غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکم

غزل شمارهٔ 5568–نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکم

غزل شمارهٔ 5569–دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم

غزل شمارهٔ 5570–نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرمم

غزل شمارهٔ 5571–نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانم

غزل شمارهٔ 5572–اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانم

غزل شمارهٔ 5573–کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟

غزل شمارهٔ 5574–ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانم

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5525–دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

غزل شمارهٔ 5526–پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

غزل شمارهٔ 5527–به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

غزل شمارهٔ 5528–به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

غزل شمارهٔ 5529–حریفی کو که راه خانه خمار بردارم

غزل شمارهٔ 5530–برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

غزل شمارهٔ 5531–امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم

غزل شمارهٔ 5532–شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم

غزل شمارهٔ 5533–هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارم

غزل شمارهٔ 5534–من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارم

غزل شمارهٔ 5535–نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارم

غزل شمارهٔ 5536–شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم

غزل شمارهٔ 5537–چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارم

غزل شمارهٔ 5538–به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارم

غزل شمارهٔ 5539–ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارم

غزل شمارهٔ 5540–نمی آید برون از پرده آوازی که من دارم

غزل شمارهٔ 5541–زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم

غزل شمارهٔ 5542–دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارم

غزل شمارهٔ 5543–اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارم

غزل شمارهٔ 5544–غبار خط یارم توتیا در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5545–به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم

غزل شمارهٔ 5546–اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم

غزل شمارهٔ 5547–نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم

غزل شمارهٔ 5548–لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارم

غزل شمارهٔ 5549–نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارم

غزل شمارهٔ 5550–نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارم

غزل شمارهٔ 5525دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

غزل شمارهٔ 5526پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

غزل شمارهٔ 5527به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

غزل شمارهٔ 5528به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

غزل شمارهٔ 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارم

غزل شمارهٔ 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

غزل شمارهٔ 5531امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم

غزل شمارهٔ 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم

غزل شمارهٔ 5533هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارم

غزل شمارهٔ 5534من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارم

غزل شمارهٔ 5535نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارم

غزل شمارهٔ 5536شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم

غزل شمارهٔ 5537چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارم

غزل شمارهٔ 5538به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارم

غزل شمارهٔ 5539ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارم

غزل شمارهٔ 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارم

غزل شمارهٔ 5541زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم

غزل شمارهٔ 5542دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارم

غزل شمارهٔ 5543اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارم

غزل شمارهٔ 5544غبار خط یارم توتیا در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5545به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم

غزل شمارهٔ 5546اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم

غزل شمارهٔ 5547نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم

غزل شمارهٔ 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارم

غزل شمارهٔ 5549نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارم

غزل شمارهٔ 5550نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارم

غزل شمارهٔ 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارم

غزل شمارهٔ 5552از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرم

غزل شمارهٔ 5553خوشا روزی که منزل در سواد اصفهان سازم

غزل شمارهٔ 5554نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزم

غزل شمارهٔ 5555به دور خط از آن چاه زنخدان بیش می لرزم

غزل شمارهٔ 5556ز جام بیخودی چون لاله مست از خاک بر خیزم

غزل شمارهٔ 5557ز خال عنبرین افزون ز زلف یار می‌ترسم

غزل شمارهٔ 5558من از دشمن فزون از نفس کافر کیش می ترسم

غزل شمارهٔ 5559همان بیگانه ام با خلق هر چند آشنا باشم

غزل شمارهٔ 5560اگر با ماه کنعان در ته یک پیرهن باشم

غزل شمارهٔ 5561چنان برد اختیار از دست آن سرو قباپوشم

غزل شمارهٔ 5562نشد سروی درین بستانسرا یک بار همدوشم

غزل شمارهٔ 5563به دامن می دود اشکم گریبان می درد هوشم

غزل شمارهٔ 5564ز پند ناصحان بی نمک پرشور شد گوشم

غزل شمارهٔ 5565دو عالم شد ز یاد آن سمن سیما فراموشم

غزل شمارهٔ 5566ز جوش سینه حرف آفرین میخانه خویشم

غزل شمارهٔ 5567غبار آلود عصیان بس که شد جان هوسناکم

غزل شمارهٔ 5568نیم خارج درین بستانسرا هر چند غمناکم

غزل شمارهٔ 5569دل آسوده ای داری مپرس از صبر و آرامم

غزل شمارهٔ 5570نه از جام دگر هر دم درین میخانه سرگرمم

غزل شمارهٔ 5571نه امروز ست سودای جنون را ریشه درجانم

غزل شمارهٔ 5572اگر آرد برون آن دلستان سراز گریبانم

غزل شمارهٔ 5573کجا مایل به هر دل گردد ابرویی که من دانم؟

غزل شمارهٔ 5574ز رخسار که گل را در جگر خارست می دانم

غزل شمارهٔ 5525دل پر رخنه ای چون سبحه از صدر رهگذر دارم

غزل شمارهٔ 5526پریشان خاطری آماده از صد رهگذر دارد

غزل شمارهٔ 5527به دل زخم نمایانی چو پرگار از دو سر دارم

غزل شمارهٔ 5528به صورت گرچه بر رخسار مه رویان نظر دارم

غزل شمارهٔ 5529حریفی کو که راه خانه خمار بردارم

غزل شمارهٔ 5530برو ساقی که من در جام صهبای دگر دارم

غزل شمارهٔ 5531امید چرب نرمی از خسیسان جهان دارم

غزل شمارهٔ 5532شبستان جهان را روش از صدق بیان دارم

غزل شمارهٔ 5533هزاران معنی پیچیده در زلف سخن دارم

غزل شمارهٔ 5534من از گلبانگ رنگین روی گلهای چمن دارم

غزل شمارهٔ 5535نمی دانم چه نسبت با نسیم پیرهن دارم

غزل شمارهٔ 5536شد افزون از شهادت شوق بیتابی که من دارم

غزل شمارهٔ 5537چه سازد گرد کلفت با دل شادی که من دارم

غزل شمارهٔ 5538به قلب عشق می‌تازد دل زاری که من دارم

غزل شمارهٔ 5539ز دامن نگذرد پای زمین گیری که من دارم

غزل شمارهٔ 5540نمی آید برون از پرده آوازی که من دارم

غزل شمارهٔ 5541زند پهلو به گردون کوه عصیانی که من دارم

غزل شمارهٔ 5542دم گرمی طمع از ناله های آتشین دارم

غزل شمارهٔ 5543اگر چه چون دعا از دست خود یک کف زمین دارم

غزل شمارهٔ 5544غبار خط یارم توتیا در آستین دارم

غزل شمارهٔ 5545به دست بسته دستی در سخاوت چون سبو دارم

غزل شمارهٔ 5546اگر چه دورم از درگاه راه یاربی دارم

غزل شمارهٔ 5547نگاه گرم را سرده به جانم تا دلی دارم

غزل شمارهٔ 5548لب خشک و دل خونین و چشم پر نمی دارم

غزل شمارهٔ 5549نیم بیدرد دایم پیچ و تاب ساکنی دارم

غزل شمارهٔ 5550نیم غمگین چو سرو از بی بریها شادیی دارم

غزل شمارهٔ 5551به دنیا دست از دامان عقبی برنمی دارم

غزل شمارهٔ 5552از آن چون زلف ماتم دیدگان ژولیده زنجیرم

غزل شمارهٔ 5553خوشا روزی که منزل در سواد اصفهان سازم

غزل شمارهٔ 5554نه چون بید از تهیدستی درین گلزار می لرزم