صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5475ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5475

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5476ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5476

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5477دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5477

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5478دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5478

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5479گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5479

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5480گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5480

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5481حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5481

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5482ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5482

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5483نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5483

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5484ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5484

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5485در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5485

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5486ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5486

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5487نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5487

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5488به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5488

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5489به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5489

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5490زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5490

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5491گرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5491

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5492به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5492

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5493به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5493

5 اشعار

غزل شمارهٔ 5494غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5494

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5495نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5495

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5496زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5496

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5497نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5497

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5498نه از خامی در آتش ناله و فریاد می کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5498

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5499اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5499

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5500اگر می‌داشتم بال و پری پرواز می‌کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5500

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5501اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5501

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5502سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5502

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5503به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5503

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5504پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5504

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5505نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5505

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5506شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5506

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5507به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5507

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5508ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5508

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5509به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5509

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5510نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5510

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5511برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5511

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5512دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5512

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5513به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5513

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5514نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5514

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5515زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5515

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5516ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5516

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5517ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5517

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5518بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5518

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5519

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5520

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5521چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5521

15 اشعار

غزل شمارهٔ 5522زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5522

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5523به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5523

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5524ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5524

8 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5475–ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیم

غزل شمارهٔ 5476–ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم

غزل شمارهٔ 5477–دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیم

غزل شمارهٔ 5478–دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم

غزل شمارهٔ 5479–گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویم

غزل شمارهٔ 5480–گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم

غزل شمارهٔ 5481–حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابم

غزل شمارهٔ 5482–ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم

غزل شمارهٔ 5483–نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستم

غزل شمارهٔ 5484–ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستم

غزل شمارهٔ 5485–در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم

غزل شمارهٔ 5486–ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستم

غزل شمارهٔ 5487–نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم

غزل شمارهٔ 5488–به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتم

غزل شمارهٔ 5489–به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتم

غزل شمارهٔ 5490–زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچم

غزل شمارهٔ 5491–گرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادم

غزل شمارهٔ 5492–به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادم

غزل شمارهٔ 5493–به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردم

غزل شمارهٔ 5494–غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردم

غزل شمارهٔ 5495–نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردم

غزل شمارهٔ 5496–زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردم

غزل شمارهٔ 5497–نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردم

غزل شمارهٔ 5498–نه از خامی در آتش ناله و فریاد می کردم

غزل شمارهٔ 5499–اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردم

غزل شمارهٔ 5500–اگر می‌داشتم بال و پری پرواز می‌کردم

غزل شمارهٔ 5501–اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردم

غزل شمارهٔ 5502–سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردم

غزل شمارهٔ 5503–به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم

غزل شمارهٔ 5504–پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم

غزل شمارهٔ 5505–نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم

غزل شمارهٔ 5506–شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردم

غزل شمارهٔ 5507–به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم

غزل شمارهٔ 5508–ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم

غزل شمارهٔ 5509–به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم

غزل شمارهٔ 5510–نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم

غزل شمارهٔ 5511–برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم

غزل شمارهٔ 5512–دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم

غزل شمارهٔ 5513–به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5514–نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم

غزل شمارهٔ 5515–زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم

غزل شمارهٔ 5516–ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم

غزل شمارهٔ 5517–ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم

غزل شمارهٔ 5518–بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم

غزل شمارهٔ 5519–پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم

غزل شمارهٔ 5520–نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

غزل شمارهٔ 5521–چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارم

غزل شمارهٔ 5522–زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارم

غزل شمارهٔ 5523–به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارم

غزل شمارهٔ 5524–ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5475–ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیم

غزل شمارهٔ 5476–ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم

غزل شمارهٔ 5477–دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیم

غزل شمارهٔ 5478–دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم

غزل شمارهٔ 5479–گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویم

غزل شمارهٔ 5480–گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم

غزل شمارهٔ 5481–حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابم

غزل شمارهٔ 5482–ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم

غزل شمارهٔ 5483–نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستم

غزل شمارهٔ 5484–ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستم

غزل شمارهٔ 5485–در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم

غزل شمارهٔ 5486–ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستم

غزل شمارهٔ 5487–نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم

غزل شمارهٔ 5488–به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتم

غزل شمارهٔ 5489–به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتم

غزل شمارهٔ 5490–زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچم

غزل شمارهٔ 5491–گرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادم

غزل شمارهٔ 5492–به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادم

غزل شمارهٔ 5493–به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردم

غزل شمارهٔ 5494–غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردم

غزل شمارهٔ 5495–نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردم

غزل شمارهٔ 5496–زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردم

غزل شمارهٔ 5497–نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردم

غزل شمارهٔ 5498–نه از خامی در آتش ناله و فریاد می کردم

غزل شمارهٔ 5499–اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردم

غزل شمارهٔ 5500–اگر می‌داشتم بال و پری پرواز می‌کردم

غزل شمارهٔ 5475ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیم

غزل شمارهٔ 5476ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم

غزل شمارهٔ 5477دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیم

غزل شمارهٔ 5478دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم

غزل شمارهٔ 5479گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویم

غزل شمارهٔ 5480گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم

غزل شمارهٔ 5481حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابم

غزل شمارهٔ 5482ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم

غزل شمارهٔ 5483نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستم

غزل شمارهٔ 5484ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستم

غزل شمارهٔ 5485در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم

غزل شمارهٔ 5486ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستم

غزل شمارهٔ 5487نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم

غزل شمارهٔ 5488به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتم

غزل شمارهٔ 5489به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتم

غزل شمارهٔ 5490زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچم

غزل شمارهٔ 5491گرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادم

غزل شمارهٔ 5492به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادم

غزل شمارهٔ 5493به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردم

غزل شمارهٔ 5494غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردم

غزل شمارهٔ 5495نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردم

غزل شمارهٔ 5496زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردم

غزل شمارهٔ 5497نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردم

غزل شمارهٔ 5498نه از خامی در آتش ناله و فریاد می کردم

غزل شمارهٔ 5499اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردم

غزل شمارهٔ 5500اگر می‌داشتم بال و پری پرواز می‌کردم

غزل شمارهٔ 5501اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردم

غزل شمارهٔ 5502سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردم

غزل شمارهٔ 5503به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم

غزل شمارهٔ 5504پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم

غزل شمارهٔ 5505نه بهر آب از سوز دل بیتاب می گردم

غزل شمارهٔ 5506شبی صدبار بر گرد دل افکار می‌گردم

غزل شمارهٔ 5507به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردم

غزل شمارهٔ 5508ز گفت و گو سبک چون موج طوفان دیده می گردم

غزل شمارهٔ 5509به قدر آشنایان از خرد بیگانه می گردم

غزل شمارهٔ 5510نیم نومید از عقبی گر از دنیا گره خوردم

غزل شمارهٔ 5511برآن می داردم همت که از افغان دهن بندم

غزل شمارهٔ 5512دل صد پاره خود را به زلف یار می بندم

غزل شمارهٔ 5513به پیغام زبانی از دهان یار خرسندم

غزل شمارهٔ 5514نمی خوردم غم دنیا اگر دیندار می بودم

غزل شمارهٔ 5515زبان تا بود گویا، تیغ می بارید بر فرقم

غزل شمارهٔ 5516ندیدم روز خوش تا چون قلم روی سخن دیدم

غزل شمارهٔ 5517ز دست خشک مرجان ناامید از بحر گردیدم

غزل شمارهٔ 5518بر آن پای حنایی روی زرد خویش مالیدم

غزل شمارهٔ 5519پس از عمری ز چشمت یک نگاه آشنا دیدم

غزل شمارهٔ 5520نبرد از سینه جام باده گلرنگ زنگارم

غزل شمارهٔ 5521چنان سرگرمیی از شوق آن گلگون قبا دارم

غزل شمارهٔ 5522زبان شکوه فرسودی ز چرخ بیوفا دارم

غزل شمارهٔ 5523به ظاهر گرچه مهری بر لب خاموش خود دارم

غزل شمارهٔ 5524ز خوی نازک آن سیمبر چندان حذر دارم

غزل شمارهٔ 5475ما کجا دست آشنا با مهره گل می‌کنیم

غزل شمارهٔ 5476ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیم

غزل شمارهٔ 5477دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیم

غزل شمارهٔ 5478دل درون سینه و ما رو به صحرا می رویم

غزل شمارهٔ 5479گرچه ما راه طلب را پای در گل می رویم

غزل شمارهٔ 5480گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیم

غزل شمارهٔ 5481حدیث تلخ ناصح کرد بیخود چون می نابم

غزل شمارهٔ 5482ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابم

غزل شمارهٔ 5483نظر تا باز کردم بر رخش بار سفر بستم

غزل شمارهٔ 5484ز گیرایی چنان گشته است بی برگ و نوا دستم

غزل شمارهٔ 5485در آن شبها که از یاد تو ساغر بود در دستم

غزل شمارهٔ 5486ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستم

غزل شمارهٔ 5487نه آن جنسم که در قحط خریدار از بها افتم

غزل شمارهٔ 5488به یاد آتشین رخساره ای در انجمن رفتم

غزل شمارهٔ 5489به پای خفته دایم حرف از شبگیر می گفتم

غزل شمارهٔ 5490زبیتابی عنان خواهش دل را چسان پیچم

غزل شمارهٔ 5491گرچه بی ثمر مانند سرو و بید و شمشادم

غزل شمارهٔ 5492به رغبت نقد جان به یار سیمبر دادم

غزل شمارهٔ 5493به ناکامی ز خاک آستانت دردسر بردم

غزل شمارهٔ 5494غبار هستی خود سرمه چشم فنا کردم

غزل شمارهٔ 5495نظر را تا چراغ گوشه محراب خود کردم

غزل شمارهٔ 5496زغفلت عمر خود را چون قلم صرف سخن کردم

غزل شمارهٔ 5497نخوردم نیش خاری تا وداع رنگ و بو کردم

غزل شمارهٔ 5498نه از خامی در آتش ناله و فریاد می کردم

غزل شمارهٔ 5499اگر بی‌پرده در گلزار افغان ساز می‌کردم

غزل شمارهٔ 5500اگر می‌داشتم بال و پری پرواز می‌کردم

غزل شمارهٔ 5501اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردم

غزل شمارهٔ 5502سواد شهر را از گریه گرهامون نمی کردم

غزل شمارهٔ 5503به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردم

غزل شمارهٔ 5504پریشان چند در وحشت‌سرای آب و گل گردم