صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

غزل شمارهٔ 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5626

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5627

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5628

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5629

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5630

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5631از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5631

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5632

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5633چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5633

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5634

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5635

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5636

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5637

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5638من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5638

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5639

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5640تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5640

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5641بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5641

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5642گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5642

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5643شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5643

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5644

19 اشعار

غزل شمارهٔ 5645کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5645

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5646هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5646

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5647

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5648چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5648

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5649

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5650

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5651

آڈیو

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5652

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5653

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5654

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5655با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5655

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5656شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5656

14 اشعار

غزل شمارهٔ 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5657

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5658

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5659تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5659

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5660

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5661بسته تر شد دل من داد چو خط دست به هم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5661

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5662برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5662

6 اشعار

غزل شمارهٔ 5663ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5663

12 اشعار

غزل شمارهٔ 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5664

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5665

9 اشعار

غزل شمارهٔ 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5666

7 اشعار

غزل شمارهٔ 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5667

16 اشعار

غزل شمارهٔ 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5668

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5669

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5670

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5671جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5671

آڈیو

10 اشعار

غزل شمارهٔ 5672خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5672

8 اشعار

غزل شمارهٔ 5673صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5673

11 اشعار

غزل شمارهٔ 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5674

17 اشعار

غزل شمارهٔ 5675خواب سنگینی از افسانه غفلت داریم

صائب » دیوان اشعار » غزلیات » غزل شمارهٔ 5675

10 اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5626–قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

غزل شمارهٔ 5627–جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

غزل شمارهٔ 5628–چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

غزل شمارهٔ 5629–از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

غزل شمارهٔ 5630–جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

غزل شمارهٔ 5631–از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

غزل شمارهٔ 5632–کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

غزل شمارهٔ 5633–چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟

غزل شمارهٔ 5634–چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

غزل شمارهٔ 5635–تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5636–جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5637–چند در دایره مردم عاقل باشم؟

غزل شمارهٔ 5638–من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم

غزل شمارهٔ 5639–منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

غزل شمارهٔ 5640–تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

غزل شمارهٔ 5641–بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

غزل شمارهٔ 5642–گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

غزل شمارهٔ 5643–شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم

غزل شمارهٔ 5644–چشم بیمار بلایی است که من می دانم

غزل شمارهٔ 5645–کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

غزل شمارهٔ 5646–هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

غزل شمارهٔ 5647–من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنم

غزل شمارهٔ 5648–چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنم

غزل شمارهٔ 5649–حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650–گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651–چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652–من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

غزل شمارهٔ 5653–رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

غزل شمارهٔ 5654–دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5655–با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5656–شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5657–به که بردیده گستاخ تمنا فکنم

غزل شمارهٔ 5658–به که در پیش تو اظهار محبت نکنم

غزل شمارهٔ 5659–تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینم

غزل شمارهٔ 5660–چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟

غزل شمارهٔ 5661–بسته تر شد دل من داد چو خط دست به هم

غزل شمارهٔ 5662–برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

غزل شمارهٔ 5663–ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5664–ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5665–نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایم

غزل شمارهٔ 5666–ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

غزل شمارهٔ 5667–گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایم

غزل شمارهٔ 5668–ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم

غزل شمارهٔ 5669–از غم زلف تو در دام بلا افتادیم

غزل شمارهٔ 5670–صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم

غزل شمارهٔ 5671–جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم

غزل شمارهٔ 5672–خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم

غزل شمارهٔ 5673–صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

غزل شمارهٔ 5674–گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیم

غزل شمارهٔ 5675–خواب سنگینی از افسانه غفلت داریم

صنفِ غزل میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

نظمیں

غزل شمارهٔ 5626–قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

غزل شمارهٔ 5627–جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

غزل شمارهٔ 5628–چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

غزل شمارهٔ 5629–از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

غزل شمارهٔ 5630–جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

غزل شمارهٔ 5631–از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

غزل شمارهٔ 5632–کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

غزل شمارهٔ 5633–چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟

غزل شمارهٔ 5634–چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

غزل شمارهٔ 5635–تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5636–جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5637–چند در دایره مردم عاقل باشم؟

غزل شمارهٔ 5638–من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم

غزل شمارهٔ 5639–منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

غزل شمارهٔ 5640–تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

غزل شمارهٔ 5641–بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

غزل شمارهٔ 5642–گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

غزل شمارهٔ 5643–شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم

غزل شمارهٔ 5644–چشم بیمار بلایی است که من می دانم

غزل شمارهٔ 5645–کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

غزل شمارهٔ 5646–هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

غزل شمارهٔ 5647–من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنم

غزل شمارهٔ 5648–چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنم

غزل شمارهٔ 5649–حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650–گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651–چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

غزل شمارهٔ 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

غزل شمارهٔ 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

غزل شمارهٔ 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

غزل شمارهٔ 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

غزل شمارهٔ 5631از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

غزل شمارهٔ 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

غزل شمارهٔ 5633چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟

غزل شمارهٔ 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

غزل شمارهٔ 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟

غزل شمارهٔ 5638من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم

غزل شمارهٔ 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

غزل شمارهٔ 5640تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

غزل شمارهٔ 5641بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

غزل شمارهٔ 5642گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

غزل شمارهٔ 5643شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم

غزل شمارهٔ 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانم

غزل شمارهٔ 5645کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

غزل شمارهٔ 5646هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

غزل شمارهٔ 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنم

غزل شمارهٔ 5648چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنم

غزل شمارهٔ 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

غزل شمارهٔ 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

غزل شمارهٔ 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5655با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5656شکوه از کجروی طالع وارون چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5657به که بردیده گستاخ تمنا فکنم

غزل شمارهٔ 5658به که در پیش تو اظهار محبت نکنم

غزل شمارهٔ 5659تا لبش کرد چو طوطی به سخن تلقینم

غزل شمارهٔ 5660چه ضرورست که آلوده تعمیر شوم؟

غزل شمارهٔ 5661بسته تر شد دل من داد چو خط دست به هم

غزل شمارهٔ 5662برگ عیش خود از آن تازه چمن می خواهم

غزل شمارهٔ 5663ما به ناسازی ابنای زمان ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5664ما به پیغامی از ان تنگ دهن ساخته ایم

غزل شمارهٔ 5665نقد جان در بغل از بهر نثار آمده ایم

غزل شمارهٔ 5666ما به دنیا نه پی ناز و نعم آمده ایم

غزل شمارهٔ 5667گرچه با کوه گرانسنگ گناه آمده‌ایم

غزل شمارهٔ 5668ما ز بیقدری اگر لایق دیدار نه ایم

غزل شمارهٔ 5669از غم زلف تو در دام بلا افتادیم

غزل شمارهٔ 5670صفحه دل، سیه از مشق تمنا کردیم

غزل شمارهٔ 5671جز غبار از سفر خاک چه حاصل کردیم

غزل شمارهٔ 5672خط به اوراق جهان، دیده و نادیده زدیم

غزل شمارهٔ 5673صبح در خواب عدم بود که بیدار شدیم

غزل شمارهٔ 5674گرچه از وعده احسان فلک پیر شدیم

غزل شمارهٔ 5675خواب سنگینی از افسانه غفلت داریم

غزل شمارهٔ 5626قطره بی سرو پایم دل دریا دارم

غزل شمارهٔ 5627جگری تشنه تر از وادی محشر دارم

غزل شمارهٔ 5628چند از ساده دلی زخم هوس بردارم؟

غزل شمارهٔ 5629از دل سوخته اخگر به گریبان دارم

غزل شمارهٔ 5630جگری سوخته چون لاله ایمن دارم

غزل شمارهٔ 5631از سری کوی تو آهنگ جدایی دارم

غزل شمارهٔ 5632کرده ام نذر که از دست سبو نگذارم

غزل شمارهٔ 5633چند در خاک وطن غنچه بود بال و پرم؟

غزل شمارهٔ 5634چند خود را زخیال تو به خواب اندازم ؟

غزل شمارهٔ 5635تا به کی افتم و تا چند بپا برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5636جذبه ای کو که ز خود دست فشان برخیزم؟

غزل شمارهٔ 5637چند در دایره مردم عاقل باشم؟

غزل شمارهٔ 5638من که از داغ جنون ساغر سرشار کشم

غزل شمارهٔ 5639منم آن سیل که دریا نکند خاموشم

غزل شمارهٔ 5640تاخت از سینه به مژگان دل بازیگوشم

غزل شمارهٔ 5641بس که چون برگ خزان دیده پریشان حالم

غزل شمارهٔ 5642گوش ناز تو به فریاد حزین می مالم

غزل شمارهٔ 5643شوق کرده است ز بس گرم سفر چون قلمم

غزل شمارهٔ 5644چشم بیمار بلایی است که من می دانم

غزل شمارهٔ 5645کیستم من که ز فرمان تو سرگردانم؟

غزل شمارهٔ 5646هردم از شوق عدم ناله و فریاد زنم

غزل شمارهٔ 5647من نه آنم که چو گلچین در گلزار زنم

غزل شمارهٔ 5648چه شکایت ز تو ای خانه برانداز کنم

غزل شمارهٔ 5649حال خود چون به تو ای غنچه دهن عرض کنم؟

غزل شمارهٔ 5650گوشه ای کو که دل از فکر سفر جمع کنم؟

غزل شمارهٔ 5651چه بود هستی فانی که نثار تو کنم؟

غزل شمارهٔ 5652من که از شرم گذارم چو خیال تو کنم

غزل شمارهٔ 5653رخنه در سنگ اگر از آه سحرگاه کنم

غزل شمارهٔ 5654دست در یوزه خسیسانه به بالا چه کنم؟

غزل شمارهٔ 5655با دل تشنه و سوز جگر خود چه کنم؟