Ghazaliyat

Urfi

غزل شمارهٔ 201آن مست ناز کز نگهش می فرو چکد

غزل شمارهٔ 202دل خستگان که بستهٔ تدبیر می شوند

غزل شمارهٔ 203دگر خلوت به عشرت‌خانهٔ خمّار می‌باید

غزل شمارهٔ 204اهل معنی سر به صحرای درونم داده اند

غزل شمارهٔ 205چه فتنه در دل آن عشوه ساز می گذرد؟

غزل شمارهٔ 206کسی که رو به حریم رضا نمی آرد

غزل شمارهٔ 207ز بهر داغ که مستان علاج می طلبند

غزل شمارهٔ 208تا بود سراسیمه دلم در به دری بود

غزل شمارهٔ 209تا به کی عمر به افسوس و جهالت برود

غزل شمارهٔ 210فغان کز سینه دائم آه بی تاثیر می زاید

غزل شمارهٔ 211چه مهربان به سفر شد، چه تند قهر آمد

غزل شمارهٔ 212مستان عشق خانه در آتش گرفته اند

غزل شمارهٔ 213تا قدم بر اثر نام و نشان خواهد بود

غزل شمارهٔ 214کسی که دل به وفای تو عشوه کیش نهاد

غزل شمارهٔ 215زندانی شوق تو به گلزار نگنجد

غزل شمارهٔ 216کجاست فتنه که آن شوخ را سوار کند

غزل شمارهٔ 217آنان که غمت مایهٔ افسانه نسازند

غزل شمارهٔ 218هر چند دست و پا زدم آشفته تر شدم

غزل شمارهٔ 219صد غم دمی بزاید، کانرا سبب نباشد

غزل شمارهٔ 220خضر اگر بر لب کس منت آبی دارد

غزل شمارهٔ 221هر زمان در فتنه خوش نامهربانی می‌شود

غزل شمارهٔ 222عاقلان آدابت آموزند و رسوایت کنند

غزل شمارهٔ 223طریق دلبری تو مگر پری داند

غزل شمارهٔ 224هر که را نشأ غیرت به سلامت باید

غزل شمارهٔ 225خرد، دارالشفا و جهل، محنت‌خانه می‌سازد

غزل شمارهٔ 226حدیث عشق جان فرسا بگویید

غزل شمارهٔ 227در محبت لب خشک و دل تر می خندد

غزل شمارهٔ 228اهل وفا که آتش ما تیز می کنند

غزل شمارهٔ 229که دست در خُمِ مِی زد، که خون ما جوشید

غزل شمارهٔ 230مدعی باز ملولست و بلایی دارد

غزل شمارهٔ 231کرشمه دست در آغوش نوشخند تو باد

غزل شمارهٔ 232دوش در دیر مغان بودیم و کس با ما نبود

غزل شمارهٔ 233روی گرمی کو که داغم باز بوی خون دهد

غزل شمارهٔ 234عرض کردیم به زاهد که ریا نفروشد

غزل شمارهٔ 235دارم ز زخم غمزهٔ او لذتی که بود

غزل شمارهٔ 236با محبت گهر عجز و نیاز افشاند

غزل شمارهٔ 237برهمن کی ره اسلام از بیم و ستم گیرد

غزل شمارهٔ 238گر دل اهل حقیقت در راز افشاند

غزل شمارهٔ 239آن چنان زآتش بیداد مرا می سوزد

غزل شمارهٔ 240آنم که تلخی ام ز غم افزون نوشته اند

غزل شمارهٔ 241چون سنگ وفا به دست گیرد

غزل شمارهٔ 242آن را که مراد حال باشد

غزل شمارهٔ 243نگرفتم از تو جامی، سرم این خمار دارد

غزل شمارهٔ 244از دیده ام کدام نفس خون نمی رود

غزل شمارهٔ 245مرا چو شب هجر اضطراب بگدازد

غزل شمارهٔ 246هر چه بگزیدم از آن کیش برهمن به بود

غزل شمارهٔ 247هم نوای بلبل و هم صوت زاغم می گزد

غزل شمارهٔ 248مقیم کعبه که عیب شرابخانه کند

غزل شمارهٔ 249نسیم صبح چو برگ سمن فروریزد

غزل شمارهٔ 250آن کو چو من از عشق پریشان ننشیند

Audio

Reciters

فاطمه زندی1 poem · 1 book

Poetic form

Poetic Forms

Poetic form

Ghazal

573 poems1 book

Metre

Poetic Metres

Metre

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

114 poems1 book

Metre

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

108 poems1 book

Metre

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

Metre

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

Metre

مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

Metre

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)