Ghazaliyat

Urfi

غزل شمارهٔ 1امید عیش کجا و دل خراب کجا

غزل شمارهٔ 2کوی عشق است و همه دانه و دام است اینجا

غزل شمارهٔ 3به دیر آی از حرم صوفی که می برقع گشود اینجا

غزل شمارهٔ 4به گاه جلوه از آن ماه روی زیبا را

غزل شمارهٔ 5می کش و مست عشوه کن، نرگس می پرست را

غزل شمارهٔ 6در نو بهار باده ننوشد کسی چرا

غزل شمارهٔ 7خیز و به جلوه آب ده، سرو چمن تراز را

غزل شمارهٔ 8گرفتم آن که شب در خواب کردم پاسبانش را

غزل شمارهٔ 9منم که یافته ام ذوق صحبت غم را

غزل شمارهٔ 10در باغ طبیعت بفشردیم قدم را

غزل شمارهٔ 11التفاتی نیست با امید مطلوب مرا

غزل شمارهٔ 12عشق کو تا در بیابان جنون آرد مرا

غزل شمارهٔ 13چرا خجل نکند چشم اشکبار مرا

غزل شمارهٔ 14به زهر تشنه لبم با شکر چه کار مرا

غزل شمارهٔ 15هر دم زند هوس به چراغ دگر مرا

غزل شمارهٔ 16چراغ عشق به گلخن شود دلیل مرا

غزل شمارهٔ 17شب تا سحر کنم عجز، تا بوسم آستان را

غزل شمارهٔ 18نی مهر دوست دارم ، نی کین دشمنان را

غزل شمارهٔ 19تا به کی معبچه ی می نوش و بیارا ایمان را

غزل شمارهٔ 20به جز ریش بلا مرهم مبادا ریسه ریشان را

غزل شمارهٔ 21تا تیز کرده ای به سیاست نگاه را

غزل شمارهٔ 22از تو نوشت و داد دل آرمیده را

غزل شمارهٔ 23دادم به چشم او دل اندوه پیشه را

غزل شمارهٔ 24تحفهٔ مرهم نگیرد سینهٔ افکار ما

غزل شمارهٔ 25فارغیم ای عاملان حشر ز احسان شما

غزل شمارهٔ 26صبح گدا و شام ز خورشید روشن است

غزل شمارهٔ 27ار نالهٔ شبانه اثر برده‌ایم ما

غزل شمارهٔ 28نوش دارو نشأیِ عّلت نهد در جان ما

غزل شمارهٔ 29نداد نور شراری چراغ هستی ما

غزل شمارهٔ 30گفت‌وگوی غم یعقوب بود پیشهٔ ما

غزل شمارهٔ 31دلم در کعبه‌ای رو کرد و همت جوید از دل‌ها

غزل شمارهٔ 32از بس که در معارضه دیدم مثال‌ها

غزل شمارهٔ 33صد قول به یک زمزمه طی می کنم امشب

غزل شمارهٔ 34دل چو به غم شاد زیست، مهر و وفا از او طلب

غزل شمارهٔ 35صد شکر کز اقبال غم و لشگر آفت

غزل شمارهٔ 36گشود برقع و توفان حسن عالم سوخت

غزل شمارهٔ 37صد چشمه ی زهر از لب داغ دل ما ریخت

غزل شمارهٔ 38نعره زد عشق دین ما بگریخت

غزل شمارهٔ 39عشق ناوک ریز و یک مویم تهی از یار نیست

غزل شمارهٔ 40غزلی گفته‌ام آن باعث گفتار کجاست

غزل شمارهٔ 41مراد و خضر عنان گیر باید از چپ و راست

غزل شمارهٔ 42صد فوج عشوه از نظر من گذشته است

غزل شمارهٔ 43صد شکر که بتخانه ی اندیشه خراب است

غزل شمارهٔ 44امید صلح از آن با شکیب ایوب است

غزل شمارهٔ 45آنی که پای تا به سرت عجب طاعت است

غزل شمارهٔ 46بر دل یوسف غمی در کنج زندان بر نخاست

غزل شمارهٔ 47تاج زر گر بودش فتنه ی از بهر خود است

غزل شمارهٔ 48لب فروبستن ناصح گرهی بر باد است

غزل شمارهٔ 49تا کوکبه ی رحمت جاوید بلند است

غزل شمارهٔ 50ناله ام پرورش آموز نهال اثر است

Audio

Reciters

فاطمه زندی1 poem · 1 book

Poetic form

Poetic Forms

Poetic form

Ghazal

573 poems1 book

Metre

Poetic Metres

Metre

مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

114 poems1 book

Metre

مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)

108 poems1 book

Metre

فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

Metre

فعلاتن فعلاتن فعلاتن فعلن (رمل مثمن مخبون محذوف)

Metre

مفعول مفاعیل مفاعیل فعولن (هزج مثمن اخرب مکفوف محذوف)

Metre

مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن مفاعیلن (هزج مثمن سالم)