غزل شمارهٔ 26

مپسند جزبه رهن تغافل پیام ما

لعل ترا نگین نگرفته‌ست نام ما

ساقی بیا که دور فلک شد به کام ما

خورشید را فروغ ده از عکس جام ما

ساقی به نورِ باده برافروز جامِ ما

مطرب بگو که کارِ جهان شُد به کامِ ما

هرگز تهی ز خون جگر نیست جام ما

داغ است آفتاب ز ماه تمام ما

جز دفع غم ز باده نبوده‌ست کام ما

گویی چراغ روز سیاه است جام ما

مستی ربوده از کف هستی زمام ما

مطرب نمی دهد خبری از مقام ما