آڈیوز

صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پری ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

302نظمیں302آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 5شد به دشواری دل از لعل لب دلبر جدا

غزل شمارهٔ 7با خودی هرگز نگردد دل ز درد و غم جدا

غزل شمارهٔ 10گرچه جان ما به ظاهر هست از جانان جدا

غزل شمارهٔ 13چشمِ روشن می‌دهد از کف دلِ بی‌تاب را

غزل شمارهٔ 22رتبهٔ بالِ پری باشد پَرِ تیرِ تو را

غزل شمارهٔ 24سخت می‌خواهم که در آغوشِ تنگ آرم تو را

غزل شمارهٔ 33گر‌چه محجوب از نظر کرده‌ است بی‌جایی ترا

غزل شمارهٔ 36چشم می‌پوشی ازان رخسارِ جان‌پرور چرا؟

غزل شمارهٔ 39در طلب سستی چو اربابِ هوس کردن چرا؟

غزل شمارهٔ 44غمزه‌اش افزود در ایامِ خط بیداد را

غزل شمارهٔ 48از شکستِ ماست گردش، چرخِ بی‌بنیاد را

غزل شمارهٔ 51نیست حاجت دیده‌بان حسنِ عتاب‌آلود را

غزل شمارهٔ 52از عِذارِ او بپوشان دیدهٔ امید را

غزل شمارهٔ 59داد سیلِ گریه‌ٔ من غوطه در گِل بحر را

غزل شمارهٔ 60عشق کو تا گرم سازد این دلِ رنجور را

غزل شمارهٔ 61نیست از سنگِ ملامت غم سرِ پر شور را

غزل شمارهٔ 62خط نسازد بی صفا آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 63چون ز می افروختی آن عارضِ پر نور را

غزل شمارهٔ 64سهل مشمر همتِ پیرانِ با تدبیر را

غزل شمارهٔ 66وصفِ زلفِ یار عاجز می‌کند تقریر را

غزل شمارهٔ 67مُهرِ خاموشی کند کوته‌زبان تقریر را

غزل شمارهٔ 95ساقیِ محجوب می‌باید شرابِ عشق را

غزل شمارهٔ 99نیست در دورانِ من میخانه حاجت خلق را

غزل شمارهٔ 113نیست از روی زمین سیری دل خود کام را

غزل شمارهٔ 114نیست فرق از تن دل افسرده خودکام را

غزل شمارهٔ 115کرده‌ام بر خود گوارا تلخیِ دشنام را

غزل شمارهٔ 122گرچه جا در دیده آن نورِ نظر دارد مرا

غزل شمارهٔ 127تَر‌زبانی معدنِ زَنگار می‌سازد مرا

غزل شمارهٔ 138نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مرا

غزل شمارهٔ 138نیستم بلبل که بر گلشن نظر باشد مرا

غزل شمارهٔ 139چون ز دنیا نعمتِ الوان هوس باشد مرا؟

غزل شمارهٔ 144چون به خاطر آن دو لعلِ آبدار آید مرا

غزل شمارهٔ 155می برد از هوش پیش از آمدن بویش مرا

غزل شمارهٔ 156نیست ممکن بر گرفتن دیده از رویش مرا

غزل شمارهٔ 161نیست بر ابرِ بهاران، دیدهٔ پر نم مرا

غزل شمارهٔ 172ساقی از رطل گرانسنگی سبکدل کن مرا

غزل شمارهٔ 179طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مرا

غزل شمارهٔ 180برگ عیشی نیست چشم از نوبهار او مرا

غزل شمارهٔ 182جلوهٔ برقی است در میخانه هشیاری مرا

غزل شمارهٔ 183تر نسازد گریه های ابر نیسانی مرا

غزل شمارهٔ 184نیست بر خاطر غباری از پریشانی مرا

غزل شمارهٔ 185خواب غفلت شد گران از بس ز خودبینی مرا

غزل شمارهٔ 186چشم مستش از نگاهی کرد سودایی مرا

غزل شمارهٔ 187در دل هر قطره آماده است دریایی مرا

غزل شمارهٔ 188می کشد در خاک و خون مژگان دلجویی مرا

غزل شمارهٔ 189گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کند

غزل شمارهٔ 190جامه آزادگی چالاک باشد سرو را

غزل شمارهٔ 191دردمندی سر به گردون می رساند آه را

غزل شمارهٔ 192ناتوانی از اجابت نیست مانع آه را

غزل شمارهٔ 193هست در نقصان تمامی ها دل آگاه را