آڈیوز

صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پری ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

302نظمیں302آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 778عمری است حلقه در میخانه ایم ما

غزل شمارهٔ 778عمری است حلقه در میخانه ایم ما

غزل شمارهٔ 778عمری است حلقه در میخانه ایم ما

غزل شمارهٔ 779خجلت ز عشق پاک گهر می بریم ما

غزل شمارهٔ 781دایم ز خود سفر چو شرر می‌کنیم ما

غزل شمارهٔ 843ای دفتر حسن ترا فهرست خط و خال‌ها

غزل شمارهٔ 849دل ز هر نقش گشته ساده مرا

غزل شمارهٔ 853ای حسن تو برق خانمان‌ها

غزل شمارهٔ 903هوا چکیده نورست در شب مهتاب

غزل شمارهٔ 910عرق‌فشانی آن گلعذار را دریاب

غزل شمارهٔ 911درون گنبد گردون فتنه بار مخسب

غزل شمارهٔ 1012با کمال احتیاج، از خلق استغنا خوش است

غزل شمارهٔ 1036دیدن روی تو ظلم است و ندیدن مشکل است

غزل شمارهٔ 1153از جوانی داغ ها بر سینه ما مانده است

غزل شمارهٔ 1165مهربانی از میان خلق دامن چیده است

غزل شمارهٔ 1348همت مردانه ما از می حمرا گذشت

غزل شمارهٔ 1369تا به فکر خود فتادم روزگار از دست رفت

غزل شمارهٔ 1428از زمین اوج گرفته است غباری که مراست

غزل شمارهٔ 1606خسته چشم تو صاحب نظری نیست که نیست

غزل شمارهٔ 1622دل صد چاک اگر دست ز تن برمی داشت

غزل شمارهٔ 1630از سر خرده جان، سخت دلیرانه گذشت

غزل شمارهٔ 1658حضور دل نبود با عبادتی که مراست

غزل شمارهٔ 1701به غم نشاط من خاکسار نزدیک است

غزل شمارهٔ 1815مبند دل به حیاتی که جاودانی نیست

غزل شمارهٔ 1831کنون که از کمر کوه موج لاله گذشت

غزل شمارهٔ 1888دیوانه خموش به عاقل برابرست

غزل شمارهٔ 1927مرگ سبکروان ، طلب آرمیدن است

غزل شمارهٔ 1954باد بهار مرهم دلهای خسته است

غزل شمارهٔ 2005موج شراب و موجه آب بقا یکی است

غزل شمارهٔ 2080بار غم از دلم می گلرنگ بر نداشت

غزل شمارهٔ 2089از خطِّ دلْ سیه، ز رخش آب و تاب رفت

غزل شمارهٔ 2163زان خرمن گل حاصل ما دامن چیده است

غزل شمارهٔ 2220آب خضر و می شبانه یکی است

غزل شمارهٔ 2285نکشیدیم شرابی به رخ تازه صبح

غزل شمارهٔ 2331از فسون عالم اسباب خوابم می‌برد

غزل شمارهٔ 2339تا به کی در خواب سنگین روزگارم بگذرد

غزل شمارهٔ 2345چاره دل عقل پر تدبیر نتوانست کرد

غزل شمارهٔ 2460هر که در زنجیر آن مشکین سلاسل ماند ماند

غزل شمارهٔ 2469آبها آیینه سرو خرامان تواند

غزل شمارهٔ 2492از دل سنگین لیلی کعبه جان ساختند

غزل شمارهٔ 2595کو جنون تا خاک بازیگاه طفلانم کنند

غزل شمارهٔ 2598نیستم غمگین که خالی چون کدویم می کنند

غزل شمارهٔ 2644می کند یادش دل بیتاب و از خود می رود

غزل شمارهٔ 2757خواری از اغیار بهر یار می باید کشید

غزل شمارهٔ 2764چون صراحی رخت در میخانه می باید کشید

غزل شمارهٔ 3243عشق تا هست عنان را به هوس نتوان داد

غزل شمارهٔ 3257سخن عشق محال است مکرر گردد

غزل شمارهٔ 3418جذبه شوق اگر از جانب کنعان نرسد

غزل شمارهٔ 3507اهل معنی به سخن بلبل بستان خودند

غزل شمارهٔ 3553تا خیال لب لعل تو مرا در سر بود