آڈیوز

صداکار پری ساتکنی عندلیب کی آڈیوز میں صائب کی کتاب دیوان اشعار

یہ صفحہ صرف صداکار پری ساتکنی عندلیب کی دستیاب آڈیوز دکھاتا ہے۔

302نظمیں302آڈیوز

نظمیں

غزل شمارهٔ 259از نصیحت خامتر گردد دل خودکام ما

غزل شمارهٔ 260مهر خاموشی که گیرد از دهان زخم ما؟

غزل شمارهٔ 261چون حباب از یکدلان باده نابیم ما

غزل شمارهٔ 262با طلب مطلوب را همخانه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 263راز دل ها را ز لوح سینه می یابیم ما

غزل شمارهٔ 264نه ز خامی نقش ها را خام می بندیم ما

غزل شمارهٔ 265یاد ایامی که با هم آشنا بودیم ما

غزل شمارهٔ 266ناامیدی بر دهد اشکی که می‌باریم ما

غزل شمارهٔ 267با زمین گیری سپهر گرم رفتاریم ما

غزل شمارهٔ 268در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ما

غزل شمارهٔ 269دیده سیر و دل بی مدعا داریم ما

غزل شمارهٔ 270از غبار کاروان چون چشم برداریم ما؟

غزل شمارهٔ 271شیوه های چشم او را در نظر داریم ما

غزل شمارهٔ 272از حیات بی وفا یاری طمع داریم ما

غزل شمارهٔ 273یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 273یاد رخسار ترا در دل نهان داریم ما

غزل شمارهٔ 274پیش آن آیینه رو راه سخن داریم ما

غزل شمارهٔ 275گرچه ما را نیست بر روی زمین ویرانه‌ای

غزل شمارهٔ 276از تحمل خصم را هموار می سازیم ما

غزل شمارهٔ 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 277اشک پیش مردم فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 278خار در پیراهن فرزانه می ریزیم ما

غزل شمارهٔ 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 279گر به ظاهر چون لب پیمانه خاموشیم ما

غزل شمارهٔ 280چشم مست یار شد مخمور و مدهوشیم ما

غزل شمارهٔ 281جان به لب داریم و همچون صبح خندانیم ما

غزل شمارهٔ 282بی کسی را کعبه مقصود می دانیم ما

غزل شمارهٔ 283آسمان را خانه زنبور می دانیم ما

غزل شمارهٔ 284خون دل را باده گلفام می دانیم ما

غزل شمارهٔ 285گرچه از عقل گران لنگر فلاطونیم ما

غزل شمارهٔ 286نور معنی در جبین تاک می بینیم ما

غزل شمارهٔ 287زیر شمشیر حوادث پای بر جاییم ما

غزل شمارهٔ 288صبر و طاقت از دل بی تاب می جوییم ما

غزل شمارهٔ 289تا شد از صدق طلب چون صبح، روشن جان ما

غزل شمارهٔ 290فارغ است از سیر گل مجنون سرگردان ما

غزل شمارهٔ 291سرخ رو می گردد از ریزش کف احسان ما

غزل شمارهٔ 292خنده ها بر شمع دارد دیده گریان ما

غزل شمارهٔ 297می کشد هر لحظه بزم تازه ای بر روی ما

غزل شمارهٔ 298زخم پنهانم اگر بیرون دهد خوناب‌ها

غزل شمارهٔ 299ای دل بیدار را از چشم مستت خواب‌ها

غزل شمارهٔ 300ای ز مژگان تو در چشم گلستان خارها

غزل شمارهٔ 574کمال حسن کجا، دیده پر آب کجا؟

غزل شمارهٔ 596اگر به بندگی ارشاد می کنیم ترا

غزل شمارهٔ 628نه دل ز عالم پر وحشت آرمیده مرا

غزل شمارهٔ 652چو دیگران نه به ظاهر بود عبادت ما

غزل شمارهٔ 699یک بار بی خبر به شبستان من درآ

غزل شمارهٔ 706دانسته ام غرور خریدار خویش را

غزل شمارهٔ 722سودا به کوه و دشت صلا می‌دهد مرا

غزل شمارهٔ 730گر قابل ملال نیم، شاد کن مرا

غزل شمارهٔ 738با زلف کار نیست رخ یار دیده را