باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4503از کمرش کام دل چگونه برآید

غزل شمارهٔ 4504چون مه روی تو از حجاب برآید

غزل شمارهٔ 4505فتنه چشم تو چون ز خواب برآید

غزل شمارهٔ 4506سری راکه سودا ز سامان برآرد

غزل شمارهٔ 4507دل صاف پروای محشر ندارد

غزل شمارهٔ 4508چرا با دل من صفایی ندارد

غزل شمارهٔ 4509دل از خاکساری بهشت خدا شد

غزل شمارهٔ 4510چه گل از خودآن مرده دل چیده باشد

غزل شمارهٔ 4511نشاط جهان را بقایی نباشد

غزل شمارهٔ 4512سخن کی به جانهای غافل نشیند

غزل شمارهٔ 4513مرا ناله از پرده دل برآید

غزل شمارهٔ 4514به همچون منی آسمان چون برآید

غزل شمارهٔ 4515چرا از خم می فلاطون برآید

غزل شمارهٔ 4516بس که در زلف تو دلها آب شد

غزل شمارهٔ 4517تا به زانو پای من در خار شد

غزل شمارهٔ 4518رنگ خط برلعل جانان ریختند

غزل شمارهٔ 4519بخل ممسک از می افزونتر شود

غزل شمارهٔ 4520زخم ما پهلو به خنجر می‌دهد

غزل شمارهٔ 4521از غم گم کرده راهان فارغ است

غزل شمارهٔ 4522برانگیزد غبار از مغز جان درد

غزل شمارهٔ 4523نمی گردد به خاموشی نهان درد

غزل شمارهٔ 4524درین عالم که جز وحشت نباشد

غزل شمارهٔ 4525ترا چون صبح خندان آفریدند

غزل شمارهٔ 4526چه کار از یاری دوران برآید

غزل شمارهٔ 4527از ناله نی هر کس هشیار نمی گردد

غزل شمارهٔ 4528هر ذره ازو در سر سودای دگر دارد

غزل شمارهٔ 4529از بیم خط آن لب شد باریک وچنین باشد

غزل شمارهٔ 4530ازبیم خط آن لب شد باریک و چنین باشد

غزل شمارهٔ 4531می می چکد از چشمش جانانه چنین باید

غزل شمارهٔ 4532از نمک تبسمت رنگ شراب می پرد

غزل شمارهٔ 4533جان غریب ازین جهان میل وطن نمی‌کند

غزل شمارهٔ 4534شوخی حسن کی نهان زیر نقاب می‌شود

غزل شمارهٔ 4535چه خوش است ناله من به نوا رسیده باشد

غزل شمارهٔ 4536چو خوش است اتحادی که حجاب تن نماند

غزل شمارهٔ 4537هر که رنگ شکسته ای دارد

غزل شمارهٔ 4538دل ز سیر وسلوک بینا شد

غزل شمارهٔ 4539محو تو بهشت جو نباشد

غزل شمارهٔ 4540خوش آن که به گوشه ای نشیند

غزل شمارهٔ 4541آتش لعل از رخت در عرق شرم مرد

غزل شمارهٔ 4542خطی کان رخ تازه می آورد

غزل شمارهٔ 4543خال او یک نظر از دیده ما دور نباشد

غزل شمارهٔ 4544مورنه ای پیش قند تنگ میان را ببند

غزل شمارهٔ 4545فلک از ناله ما نرم نشد

غزل شمارهٔ 4546عشق تو ز دل بدر نمی آید

غزل شمارهٔ 4547ای زیاد لعل میگون تو کام جان لذیذ

غزل شمارهٔ 4548قلم ز بال سمندر کند مگر کاغذ

غزل شمارهٔ 4549ز شور عشق مرا شد دل خراب لذیذ

غزل شمارهٔ 4550از حب جاه خواری دنیا شود لذیذ

غزل شمارهٔ 4551چندان که خواب صبح بود بر جوان لذیذ

غزل شمارهٔ 4552پاک گوهر را سزوارست اوج اعتبار