باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4553آب گوهر از تهی چشمان نمی شوید غبار

غزل شمارهٔ 4554برد دستم رابیاض گردن جانان ز کار

غزل شمارهٔ 4555زخم را آماده شو چون شد مساعد روزگار

غزل شمارهٔ 4556بیشتر گردد دل نازک ز غمخواران فگار

غزل شمارهٔ 4557مردمک را سیر کن در حلقه چشم نگار

غزل شمارهٔ 4558پرده مشکین به چشم شوخ بسته است آن نگار؟

غزل شمارهٔ 4559می برد خواهی نخواهی دل زمردم خط یار

غزل شمارهٔ 4560ای دل غافل زمانی از گریبان سر برآر

غزل شمارهٔ 4561پیچ و تاب خط بر آن رخسار گلرنگ است بار

غزل شمارهٔ 4562بر لب بام خطر باشد مکان اعتبار

غزل شمارهٔ 4563می پرستان را به دل ننشیند از دشمن غبار

غزل شمارهٔ 4564پاس درد و داغ عشق از دیده های شوردار

غزل شمارهٔ 4565شوختر گردد شود چون خال از خط بالدار

غزل شمارهٔ 4566غیر عبرت هیچ چیز از دار دنیا برمدار

غزل شمارهٔ 4567از زمین برخاستن چشم از زمین داران مدار

غزل شمارهٔ 4568آرزو در دل بسوزان، عود در مجمر گذار

غزل شمارهٔ 4569فارغ از دامند مرغان سبک پر در گذار

غزل شمارهٔ 4570دل چو شبنم آب کن رو در گلستانش گذار

غزل شمارهٔ 4571من نمی آیم به هوش از پند، بیهوشم گذار

غزل شمارهٔ 4572اشک در چشم من بیتاب چون گیرد قرار؟

غزل شمارهٔ 4573دل کجا در سینه ویرانه می گیرد قرار؟

غزل شمارهٔ 4574بیقرار عشق در یک جا نمی گیرد قرار

غزل شمارهٔ 4575خون دل تا هست چشم تر نمی گیرد قرار

غزل شمارهٔ 4576هر که می داند که برگردد سخن درکوهسار

غزل شمارهٔ 4577اهل دل رایاری دوران نمی آید به کار

غزل شمارهٔ 4578تخم مهری گر به دلها می فشاند روزگار

غزل شمارهٔ 4579می شود رنگین تر آن لعل سخنگودر خمار

غزل شمارهٔ 4580تا تو ای سرو روان از باغ بیرون رفته ای

غزل شمارهٔ 4581از فروغ لاله آتش زیر پاداردبهار

غزل شمارهٔ 4582از فروغ لاله آتش زیر پا دارد بهار

غزل شمارهٔ 4583از دل پرخون بلبل کی خبر دارد بهار؟

غزل شمارهٔ 4584از خرام ناز منت بر زمین دارد بهار

غزل شمارهٔ 4585سنبل او می خرامد دست بر دوش بهار

غزل شمارهٔ 4586کوه سنگین را سبک جولان کند جام بهار

غزل شمارهٔ 4587بوی گل می آیداز چاک گریبان بهار

غزل شمارهٔ 4588خاک راجان کرد درتن ابر احسان بهار

غزل شمارهٔ 4589نیست بی می باغ رانوری می روشن بیار

غزل شمارهٔ 4590دل به آن زلف چلیپا می کشد بی اختیار

غزل شمارهٔ 4591گلعذار من برون از پرده بوی خود میار

غزل شمارهٔ 4592بی دل بیدار، سر از خرقه تن برمیار

غزل شمارهٔ 4593شد خرابات مغان از توبه ام زیر و زبر

غزل شمارهٔ 4594ای بر روی تو از آینه گل صافتر

غزل شمارهٔ 4595ترک من کزپسته اش بی خواست می ریزد شکر

غزل شمارهٔ 4596بوسه‌ای در کار من کن زان لب همچون شکر

غزل شمارهٔ 4597از فروغ ماه می گردد به آب وتاب ابر

غزل شمارهٔ 4598حسن از چشم نظربازان شود شاداب تر

غزل شمارهٔ 4599می شود در وسمه ابروی بتان خونخوارتر

غزل شمارهٔ 4600از دم تیغ است آن موی کمر خونریزتر

غزل شمارهٔ 4601هرکه وحشت می کند ز آمیزش ما بیشتر

غزل شمارهٔ 4602ناقص از کامل برد لذت ز دنیا بیشتر