باب

غزلیات

نظمیں

غزل شمارهٔ 4603نیست بیصورت جدال زاهدان با صوفیان

غزل شمارهٔ 4604دل ز خط بر عارض جانانه لرزد بیشتر

غزل شمارهٔ 4605خار و خس را چرخ گل برسرفشاند بیشتر

غزل شمارهٔ 4606تلخکام ایمن ز چشم شور ماند بیشتر

غزل شمارهٔ 4607یارنو خط زنگ از دل می زداید بیشتر

غزل شمارهٔ 4608می کشداز بی هنر کلفت هنرور بیشتر

غزل شمارهٔ 4609شورش دیوانه گردد از بیابان بیشتر

غزل شمارهٔ 4610می‌کشد عزت طلب خواری ز دوران بیشتر

غزل شمارهٔ 4611دل بود مایل به خط عنبرافشان بیشتر

غزل شمارهٔ 4612جانب اغیار داردآن جفا جو بیشتر

غزل شمارهٔ 4613می شود مغلوب، خصم از بردباری بیشتر

غزل شمارهٔ 4614عشق راباشد به عاشق دلنوازی بیشتر

غزل شمارهٔ 4615گرچه از جان نیست چیزی بابدن نزدیکتر

غزل شمارهٔ 4616زاهد از آلوده دنیاست دنیا خواه تر

غزل شمارهٔ 4617خامشی سازد من بیتاب را دیوانه تر

غزل شمارهٔ 4618هرطرف صد راه پیما هست سر گردان خضر

غزل شمارهٔ 4619یاسمینش لاله گون از تاب نظر

غزل شمارهٔ 4620لاله ها چشم غزالان می نماید در نظر

غزل شمارهٔ 4621نیست درظاهر مرا گر گلعذاری درنظر

غزل شمارهٔ 4622نیست رخساری زخال وخط نگارین اینقدر

غزل شمارهٔ 4623حسن را در کار نبود باده ناب دگر

غزل شمارهٔ 4624چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگر

غزل شمارهٔ 4625از عزیزان با تو ما را هست پیوند دگر

غزل شمارهٔ 4626می برد دل حسن او هردم به نیرنگ دگر

غزل شمارهٔ 4627ای ز رویت هر نگاهی را گلستان دگر

غزل شمارهٔ 4628حسن دارد در سواری شوکت و شان دگر

غزل شمارهٔ 4629داده ام دل را به دست دشمن دین دگر

غزل شمارهٔ 4630چند روزی می دهم دل رابه دلجوی دگر

غزل شمارهٔ 4631می شود طی در ورق گرداندنی دیوان عمر

غزل شمارهٔ 4632سبزه خط می دمد از لعل جانان غم مخور

غزل شمارهٔ 4633می‌شود از درد و داغ عشق دل‌ها دیده‌ور

غزل شمارهٔ 4634کی ز خواریهای غربت می کند پرواگهر؟

غزل شمارهٔ 4635تا نسازد پای خود از سر طلبکارگهر

غزل شمارهٔ 4636سود ندهد عامل بیدادگر را کارخیر

غزل شمارهٔ 4637از می گلرنگ می گردد اگر پیمانه سیر

غزل شمارهٔ 4638گر کند مادر زخشکی بخل دراعطای شیر

غزل شمارهٔ 4639آنکه می آید زطفلی از دهانش بوی شیر

غزل شمارهٔ 4640زیرتیغ از مرغ بسمل پرفشانی یاد گیر

غزل شمارهٔ 4641برگ عیش خویش را چون گل زهم پاشیده گیر

غزل شمارهٔ 4642بوسه را کنج دهان یار دارد گوشه گیر

غزل شمارهٔ 4643می شوی آواره از عالم عنان ما مگیر

غزل شمارهٔ 4644به نادانی کند اقرارهرکس هست داناتر

غزل شمارهٔ 4645رخ گلرنگش از مژگان خونخوارست گیراتر

غزل شمارهٔ 4646خط سبز از دعای صبح خیزان است گیراتر

غزل شمارهٔ 4647شود از پرده پوشی سوز اهل حال رسواتر

غزل شمارهٔ 4648شراب زندگی درخاکساریهاست بی غش تر

غزل شمارهٔ 4649زمهرخامشی شد خرده رازم پریشانتر

غزل شمارهٔ 4650زمی شد چهره آن مهرعالمتاب روشنتر

غزل شمارهٔ 4651سخن کز عشق شادابی ندارددردهان بهتر

غزل شمارهٔ 4652نمی دانند اهل غفلت انجام شراب آخر